bezsenność śródnocna

Bezsenność śródnocna (ang. middle insomnia, maintenance insomnia) to zaburzenie snu charakteryzujące się trudnościami z utrzymaniem ciągłości snu w środkowej fazie nocy. Pacjenci z tym typem bezsenności zwykle nie mają problemów z zasypianiem, ale budzą się w środku nocy i mają trudności z ponownym zaśnięciem.

Ten rodzaj bezsenności może być spowodowany różnymi czynnikami, w tym stresem, lękiem, zaburzeniami nastroju, bólem przewlekłym, chorobami somatycznymi (np. refluksem żołądkowo-przełykowym, zespołem niespokojnych nóg), a także stosowaniem niektórych leków czy substancji psychoaktywnych. Istotnym czynnikiem jest również zaburzenie rytmu dobowego, szczególnie u osób starszych.

Diagnostyka bezsenności śródnocnej opiera się na dokładnym wywiadzie, analizie dziennika snu oraz w wybranych przypadkach badaniach polisomnograficznych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę zaburzenia i obejmować zarówno metody niefarmakologiczne (terapia poznawczo-behawioralna bezsenności, higiena snu), jak i farmakoterapię (leki nasenne, przeciwdepresyjne, melatonina).

Nieleczona bezsenność śródnocna może prowadzić do istotnego pogorszenia jakości życia, obniżenia funkcji poznawczych, zwiększonego ryzyka wypadków oraz rozwoju lub zaostrzenia chorób somatycznych i psychicznych. Długotrwałe zaburzenia snu są także czynnikiem ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych i metabolicznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl