deficyty neurologiczne

Deficyty neurologiczne to zaburzenia funkcji układu nerwowego powstałe w wyniku uszkodzenia jego struktur. Mogą dotyczyć funkcji ruchowych, czuciowych, poznawczych, zachowania lub autonomicznych i manifestować się jako niedowłady, porażenia, zaburzenia czucia, afazja, agnozja, ataksja czy zaburzenia funkcji wyższych.

Objawy deficytów neurologicznych zależą od lokalizacji i rozległości uszkodzenia. Ogniskowe uszkodzenia kory mózgowej mogą powodować specyficzne deficyty, takie jak afazja przy uszkodzeniu okolicy Broca lub Wernickego, podczas gdy uszkodzenia dróg piramidowych prowadzą do niedowładów lub porażeń. Uszkodzenia móżdżku manifestują się ataksją, a uszkodzenia zwojów podstawy mogą powodować zaburzenia ruchowe, takie jak drżenie lub dystonia.

Diagnostyka deficytów neurologicznych opiera się na szczegółowym badaniu neurologicznym oraz badaniach obrazowych (TK, MRI, angiografia) i neurofizjologicznych (EEG, EMG, potencjały wywołane). W zależności od przyczyny, deficyty mogą mieć charakter trwały lub przemijający, jak w przypadku przemijającego niedokrwienia mózgu (TIA).

Leczenie deficytów neurologicznych jest ukierunkowane na przyczynę uszkodzenia oraz na rehabilitację neuropsychologiczną i fizjoterapię. Wczesne rozpoczęcie rehabilitacji ma kluczowe znaczenie dla wykorzystania zjawiska neuroplastyczności mózgu, która umożliwia częściowe odtworzenie utraconych funkcji poprzez reorganizację zachowanych obwodów neuronalnych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levomentis 25 mg

Lewomentis, zawierający lewomepromazynę w dawce 25 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym pochodne fenotiazyny oraz laktozę jednowodną (51,2 mg/tabletkę). Nie należy go stosować w schorzeniach neurologicznych takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, miastenia, porażenie połowicze, ze względu na ryzyko nasilenia objawów. Przeciwwskazania obejmują także jaskrę z wąskim kątem przesączania, retencję moczu, ciężką kardiomiopatię, istotną hipotonię, guz chromochłonny, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby, choroby układu krwiotwórczego, porfirię oraz interakcje z lekami hipotensyjnymi i inhibitorami MAO. Ponadto, lek jest niewskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz kobiet karmiących piersią.
agranulocytoza, choroba Parkinsona, choroby układu krwiotwórczego, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, deficyty neurologiczne, demencja, depresja OUN, drgawki, działanie antycholinergiczne, działanie kardiodepresyjne, guz chromochłonny, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, hipotonia, incydenty naczyniowo-mózgowe, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem przesączania, kardiomiopatia, laktoza jednowodna, leki hipotensyjne, lewomepromazyna, metabolizm leku, miastenia, nadwrażliwość, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, objawy parkinsonowskie, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne fenotiazyny, porażenie połowicze, porfiria, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, receptory dopaminergiczne, retencja moczu, stwardnienie rozsiane, udar cieplny, uraz mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia połykania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia szpiku kostnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwężenie przewodu pokarmowego
Leksykon leków
Przedawkowanie – Carmustine Accordpharma 300 mg

Przedawkowanie karmustyny (Carmustine Accordpharma), dostępnej w dawkach 50 mg i 300 mg do infuzji, prowadzi przede wszystkim do ciężkiej supresji szpiku kostnego manifestującej się pancytopenią (neutropenia, trombocytopenia, anemia), co znacząco zwiększa ryzyko infekcji, krwawień oraz pogorszenia stanu ogólnego pacjenta. Dodatkowo mogą wystąpić poważne powikłania narządowe, takie jak martwica wątroby z ostrą niewydolnością i zaburzeniami metabolicznymi, śródmiąższowe zapalenie płuc prowadzące do niewydolności oddechowej oraz zapalenie mózgu i rdzenia objawiające się zaburzeniami neurologicznymi. Brak swoistej odtrutki wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące, w tym intensywne monitorowanie morfologii krwi, parametrów wątrobowych, funkcji oddechowej i neurologicznej oraz stosowanie transfuzji i profilaktyki przeciwinfekcyjnej.
anemia, ciśnienie śródczaszkowe, czynniki wzrostu, deficyty neurologiczne, encefalopatia wątrobowa, enzymy wątrobowe, erytrocyty, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipoksemia, karmustyna, leukocyty, martwica wątroby, metabolity, mielosupresja, morfologia krwi, neurotoksyczność, neutropenia, niewydolność oddechowa, objawy oponowe, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parametry morfologiczne, płytki krwi, pneumocyty typu II, preparaty krwiopochodne, profilaktyka przeciwinfekcyjna, śródmiąższowe zapalenie płuc, steroidy, supresja szpiku kostnego, tlenoterapia, trombocytopenia, wentylacja mechaniczna, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia neurologiczne, zapalenie mózgu i rdzenia

deficyty neurologiczne

Powiązane wpisy

Przeciwwskazania – Levomentis 25 mg

Przedawkowanie – Carmustine Accordpharma 300 mg