inhibicja COX-2
Inhibicja COX-2 (cyklooksygenazy-2) to mechanizm działania wielu leków przeciwzapalnych, który polega na hamowaniu aktywności enzymu COX-2. Enzym ten odgrywa kluczową rolę w biosyntezie prostaglandyn, które są mediatorami stanu zapalnego, bólu i gorączki.
W przeciwieństwie do COX-1, która jest enzymem konstytutywnym występującym w większości tkanek i pełniącym funkcje fizjologiczne, COX-2 jest indukowana głównie w miejscach stanu zapalnego. Selektywne inhibitory COX-2 zostały opracowane, aby zmniejszyć działania niepożądane związane z hamowaniem COX-1, szczególnie w obrębie przewodu pokarmowego.
Klinicznie, inhibitory COX-2 (koksyby) stosowane są w leczeniu chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów oraz w terapii bólu. Należy jednak pamiętać, że selektywne inhibitory COX-2 mogą zwiększać ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, co doprowadziło do wycofania niektórych preparatów z rynku lub ograniczenia ich stosowania.
Mechanizm inhibicji COX-2 jest również badany w kontekście potencjalnej roli w profilaktyce nowotworów, szczególnie raka jelita grubego, ze względu na nadekspresję COX-2 obserwowaną w wielu typach nowotworów i jej udział w procesach angiogenezy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Voltaren Sport 11,6 mg/g
Produkt leczniczy Voltaren SPORT zawiera 11,6 mg/g diklofenaku dietyloamoniowego, co odpowiada 10 mg diklofenaku sodowego, i należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) stosowanych miejscowo (kod ATC: M02AA15). Diklofenak działa poprzez nieselektywne hamowanie izoenzymów COX-1 i COX-2, z dominującym efektem terapeutycznym wynikającym z inhibicji COX-2, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za stan zapalny, ból i gorączkę. Preparat wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwobrzękowe w stanach zapalnych pochodzenia urazowego lub reumatycznego, przyspieszając powrót do sprawności funkcjonalnej. Dodatkowo, dzięki wodno-alkoholowemu podłożu, Voltaren SPORT ma efekt kojący i chłodzący na skórę w miejscu aplikacji.
diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, hamowanie cyklooksygenazy, inhibicja COX-2, izoenzymy cyklooksygenazy, jednorodny żel, mediatory stanu zapalnego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostry ból karku, redukcja obrzęku, stan zapalny pochodzenia reumatycznego, stan zapalny pochodzenia urazowego, stan zapalny tkanek miękkich, synteza prostaglandyn, wizualna skala analogowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kostarox 120 mg
Etorykoksyb, aktywny składnik leku Kostarox, jest selektywnym inhibitorem COX-2 i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etorykoksyb lub składniki pomocnicze, a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, w tym skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem nosa, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Nie należy stosować go u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby (albumina <25 g/l lub ≥10 punktów w skali Childa-Pugha) oraz znaczne upośledzenie funkcji nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV NYHA), niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (>140/90 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i naczyń mózgowych. Kostarox nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 16 roku życia.
acenokumarol, antagoniści receptora angiotensyny II, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby autoimmunologiczne, cukrzyca, cyklosporyna, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, etorykoksyb, hipercholesterolemia, inhibicja COX-2, inhibitor COX-2, inhibitory ACE, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, leki przeciwzakrzepowe, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja laktozy, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polipy nosa, skala Childa-Pugha, skurcz oskrzeli, takrolimus, warfaryna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca