immunozależna miopatia nekrotyzująca
Immunozależna miopatia nekrotyzująca (IMNM, immune-mediated necrotizing myopathy) to rzadka choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się postępującym osłabieniem mięśni proksymalnych, znacznie podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej (CK) oraz specyficznymi zmianami histopatologicznymi w postaci martwicy włókien mięśniowych bez istotnego nacieku zapalnego.
W patogenezie IMNM kluczową rolę odgrywają przeciwciała przeciwko syntazie HMG-CoA reduktazy (anty-HMGCR) lub cząsteczkom sygnałowym rozpoznania (anty-SRP). Choroba może rozwinąć się spontanicznie, ale często jest związana ze stosowaniem statyn, chorobami nowotworowymi lub innymi chorobami układowymi tkanki łącznej.
Diagnostyka IMNM opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych (znacznie podwyższony poziom CK), badaniach immunologicznych (obecność swoistych przeciwciał), badaniach obrazowych (MRI mięśni) oraz biopsji mięśnia wykazującej nekrozę włókien mięśniowych przy minimalnym nacieku zapalnym.
Leczenie IMNM wymaga zastosowania intensywnej immunosupresji, najczęściej z wykorzystaniem glikokortykosteroidów w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi drugiego rzutu (metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) lub dożylnych immunoglobulin. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się rituximab lub inhibitory kalcyneuryny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Roswera 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Roswera, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi najczęściej łagodnymi i przemijającymi. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to cukrzyca typu 2, bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności, bóle brzucha oraz bóle mięśni. Rzadziej występują małopłytkowość, leukopenia, reakcje nadwrażliwości, zapalenie trzustki, zwiększenie aktywności aminotransferaz i miopatia. Bardzo rzadko notowano rabdomiolizę, zespół Stevensa-Johnsona oraz immunozależną miopatię nekrotyzującą. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, pojawiała się u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując samoistnie bez związku z ostrą chorobą nerek.
aminotransferazy, amnezja, białkomocz, cukrzyca typu 2, immunozależna miopatia nekrotyzująca, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, miopatia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, profil bezpieczeństwa, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyny, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suvezen Neo 20 mg + 10 mg
Suvezen Neo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu składników. Działania niepożądane, obserwowane w dawkach rozuwastatyny i ezetymibu stosowanych klinicznie (ezetymib 10 mg/dobę, rozuwastatyna w standardowych dawkach), są zazwyczaj łagodne i przemijające. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych była porównywalna z placebo, a przerwanie terapii z ich powodu dotyczyło mniej niż 4% pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują m.in. bóle mięśniowe (często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często), bóle głowy i zawroty głowy (często), hiperglikemię i zmniejszenie apetytu (niezbyt często), a także rzadkie przypadki trombocytopenii, neutropenii, reakcji nadwrażliwości, zapalenia wątroby i rabdomiolizy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, oraz na konieczność monitorowania parametrów laboratoryjnych, takich jak aktywność kinazy kreatynowej (CK), enzymów wątrobowych, glukozy i funkcji nerek.
aminotransferazy, białkomocz, cukrzyca typu 2, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hiperglikemia, immunozależna miopatia nekrotyzująca, kinaza kreatynowa, krwiomocz, leukopenia, mialgia, miopatia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, polineuropatia, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valarox 80 mg + 20 mg
Valarox to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz walsartan, dostępny w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku odzwierciedla działania niepożądane obu składników, z których większość ma charakter łagodny i przejściowy. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych rozuwastatyny, a częstość działań niepożądanych walsartanu była porównywalna z placebo, niezależnie od dawki, czasu leczenia, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
aminotransferazy, anafilaksja, antagonista receptora angiotensyny II, bilirubina, cukrzyca typu 2, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, GGTP, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotensja, immunozależna miopatia nekrotyzująca, kinaza kreatynowa, krwiomocz, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, polineuropatia, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, tabletka powlekana, trombocytopenia, walsartan, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valarox 160 mg + 20 mg
Valarox, zawierający rozuwastatynę i walsartan w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym głównie łagodne i przemijające działania niepożądane. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych rozuwastatyny, a częstość działań niepożądanych walsartanu była porównywalna z placebo, niezależnie od dawki, czasu leczenia, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze objawy to bóle głowy, zawroty, kaszel, zaparcia, nudności, bóle mięśni (mialgia), białkomocz oraz osłabienie i zmęczenie.
anafilaksja, białkomocz, cukrzyca, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, immunozależna miopatia nekrotyzująca, kinaza kreatynowa, krwiomocz, mialgia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, polineuropatia, rabdomioliza, rozuwastatyna i walsartan, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji tarczycy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 5 mg + 10 mg
Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva, łączący rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu substancji, z dominującymi łagodnymi i przemijającymi objawami. W badaniach klinicznych odsetek przerwań terapii z powodu działań niepożądanych rozuwastatyny wynosił poniżej 4%, a u pacjentów stosujących ezetymib (10 mg/dobę) częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo. Terapia skojarzona u około 1200 pacjentów ujawniła najczęstsze działania niepożądane: podwyższoną aktywność aminotransferaz, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, bóle brzucha, biegunka, wzdęcia) oraz bóle mięśniowe. Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10 (często) lub ≥1/1000 do <1/100 (niezbyt często). Rzadziej obserwowano poważniejsze powikłania, takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie wątroby, żółtaczka, czy reakcje skórne typu zespół Stevensa-Johnsona.
ALT, aminotransferaza, AST, ból brzucha, ból mięśniowy, CPK, cukrzyca typu 2, dysfagia, GGTP, ginekomastia, immunozależna miopatia nekrotyzująca, kinaza kreatynowa, leczenie immunosupresyjne, leukopenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rozuwastatyna i ezetymib, rumień wielopostaciowy, trombocytopenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suvezen Neo 10 mg + 10 mg
Profil bezpieczeństwa leku Suvezen Neo, zawierającego ezetymib i rozuwastatynę, opiera się na danych klinicznych obejmujących 2396 pacjentów stosujących monoterapię ezetymibem do 112 tygodni oraz ponad 11 000 pacjentów w terapii skojarzonej. Działania niepożądane są przeważnie łagodne i przemijające, a odsetek przerwań terapii z ich powodu wynosi poniżej 4%. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem częstości nieznanej. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. zaparcia, nudności), bóle mięśni (często), oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (niezbyt często). Istotne są także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak rabdomioliza, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz rozwój cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka.
aminotransferaza, białkomocz, cukrzyca, dyspepsja, ezetymib, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiponatremia, immunozależna miopatia nekrotyzująca, kamica żółciowa, kinaza fosfokreatynowa, krwiomocz, MedDRA, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, polineuropatia, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rozuwastatyna, rumień wielopostaciowy, trombocytopenia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valarox 160 mg + 10 mg
Valarox to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz walsartan, dostępny w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku odzwierciedla połączenie profili obu składników, z niskim odsetkiem przerwania terapii z powodu działań niepożądanych (<4%). Walsartan wykazuje częstość działań niepożądanych porównywalną z placebo, co jest istotne przy długotrwałym leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana. Wśród najczęstszych działań niepożądanych znajdują się bóle głowy, zawroty głowy, kaszel, zaparcia, nudności, bóle mięśni i astenia.
agranulocytoza, astenia, cukrzyca, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, immunozależna miopatia nekrotyzująca, krwiomocz, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotowrażliwości, rozuwastatyna wapniowa, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tabletka powlekana, trombocytopenia, walsartan, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka