zwiększenie aktywności aminotransferaz
Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AspAT i AlAT) w surowicy krwi jest istotnym wskaźnikiem uszkodzenia hepatocytów. Aminotransferazy są enzymami wewnątrzkomórkowymi, które w warunkach fizjologicznych występują w niskich stężeniach w osoczu, natomiast ich poziom wzrasta przy uszkodzeniu komórek wątroby.
Najczęstszymi przyczynami podwyższonej aktywności aminotransferaz są: wirusowe zapalenie wątroby, alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), uszkodzenie polekowe wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby oraz choroby dróg żółciowych. W niektórych przypadkach wzrost aktywności tych enzymów może wynikać również z uszkodzenia innych tkanek, np. mięśni szkieletowych lub mięśnia sercowego.
Diagnostyka różnicowa wymaga analizy stopnia podwyższenia enzymów (łagodne, umiarkowane, znaczne), ich wzajemnych proporcji (stosunek AspAT/AlAT) oraz dynamiki zmian. Wartości AlAT są bardziej specyficzne dla wątroby, podczas gdy AspAT występuje również w innych tkankach. W alkoholowej chorobie wątroby charakterystyczny jest stosunek AspAT/AlAT >2, natomiast w NAFLD zazwyczaj przeważa AlAT.
W ocenie klinicznej pacjenta z podwyższonymi aminotransferazami kluczowe znaczenie ma wykonanie pełnego wywiadu uwzględniającego spożycie alkoholu, przyjmowane leki, suplementy i używki, a także badania w kierunku wirusowych zapaleń wątroby i chorób autoimmunologicznych. W zależności od wyników wstępnej diagnostyki, może być konieczne wykonanie badań obrazowych wątroby oraz, w niektórych przypadkach, biopsji wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarithromycin Genoptim 250 mg
Podczas terapii klarytromycyną (Clarithromycin Genoptim 250 mg, tabletki powlekane) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zaparcia) oraz zaburzenia percepcji smaku, które mają zazwyczaj łagodne nasilenie. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do tego u dorosłych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z immunosupresją, zwłaszcza z AIDS, stosujących wysokie dawki (1000 mg/dobę) przez dłuższy czas, gdzie obserwuje się częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT), leukopenia, trombocytopenia oraz podwyższone stężenie azotu mocznikowego. W tej grupie mogą również wystąpić reakcje skórne, bóle głowy, zaburzenia słuchu i dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
AIDS, aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, bezsenność, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dysgeuzja, immunosupresja, kandydoza, klarytromycyna, kołatanie serca, leukopenia, Mycobacterium, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szum uszny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie percepcji smaku, zaburzenie słuchu, zakażenie mykobakteryjne, zespół nabytego niedoboru odporności, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opacorden 200 mg
Lek Opacorden (chlorowodorek amiodaronu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących liczne układy i narządy. Do najczęstszych należą zaburzenia czynności tarczycy (niedoczynność i nadczynność), toksyczne uszkodzenie tkanki płucnej, łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaburzenia smaku), bradykardia zależna od dawki oraz nadwrażliwość na światło. Często obserwuje się także drżenia pozapiramidowe, koszmary senne, zaburzenia snu, zmniejszenie libido oraz mikrozłogi w rogówce z towarzyszącymi zaburzeniami widzenia. W surowicy pacjentów często stwierdza się umiarkowane (1,5-3-krotne) zwiększenie aktywności aminotransferaz, które może ustąpić po zmniejszeniu dawki. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia, agranulocytoza, neuropatia obwodowa, miopatia, ataksja móżdżkowa, zapalenie nerwu wzrokowego, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, przewlekłe choroby wątroby (pseudoalkoholowe zapalenie, marskość) oraz ciężkie reakcje skórne (TEN, SJS, DRESS).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amiodaron, ataksja móżdżkowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek amiodaronu, drżenie pozapiramidowe, impotencja, krwotok płucny, majaczenie, marskość wątroby, mikrozłogi rogówki, miopatia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, neuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostre zapalenie trzustki, parkinsonizm, pęcherzowe zapalenie skóry, pseudoalkoholowe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia węchu, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie najądrza, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opłucnej, zaparcie, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatrzymanie czynności serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coltowan 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Coltowan, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej ze statynami lub fenofibratem. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności) oraz mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni i stawów). W badaniach klinicznych częstość klinicznie istotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT ≥3x GGN) wynosiła 0,5% w monoterapii i 1,3% w skojarzeniu ze statyną, a zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CPK ≥10x GGN) występowało u 0,2% pacjentów w monoterapii i 0,1% w terapii skojarzonej. W badaniu IMPROVE-IT częstość miopatii wynosiła 0,2% w grupie ezetymibu z symwastatyną i 0,1% w grupie symwastatyny, a rabdomiolizy 0,1% i 0,2%, odpowiednio. Działania niepożądane były zazwyczaj łagodne, przemijające i nie różniły się istotnie od placebo pod względem częstości występowania i odsetka przerwania leczenia.
anafilaksja, biegunka, ból mięśni, choroba refluksowa przełyku, choroba wieńcowa, dusznica, fenofibrat, gamma-glutamylotransferaza, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, leczenie skojarzone, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, parestezja, profil bezpieczeństwa ezetymibu, przewlekła choroba nerek, rumień wielopostaciowy, statyna, trombocytopenia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zmniejszone łaknienie, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biofibrat 200 mg
Fenofibrat, stosowany w dawce 200 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia). W badaniu FIELD, obejmującym 9795 pacjentów z cukrzycą typu 2, zaobserwowano istotny wzrost częstości zapalenia trzustki (0,8% vs 0,5%, p=0,031), zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%, p=0,022) oraz nieistotny statystycznie wzrost zakrzepicy żył głębokich (1,4% vs 1,0%, p=0,074) w grupie leczonej fenofibratem. Ponadto fenofibrat powoduje średni wzrost stężenia homocysteiny o 6,5 μmol/l, co może przyczyniać się do zwiększonego ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Dodatkowo obserwuje się podwyższenie aktywności aminotransferaz, ryzyko kamicy żółciowej i powikłań hepatologicznych, a także zaburzenia mięśniowe, w tym rzadkie, ale ciężkie przypadki rabdomiolizy. Reakcje skórne mogą obejmować zarówno łagodne objawy (wysypka, świąd), jak i ciężkie, zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej nekrolizy naskórka.
badanie kliniczne, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat, homocysteina, kamica żółciowa, kolka żółciowa, mialgia, nadwrażliwość na światło, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie krwi, zaburzenie mięśniowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ximve 20 mg
Symwastatyna, stosowana w dawce 40 mg/dobę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych, kontrolowanych badaniach klinicznych, takich jak Heart Protection Study (n=20 536) i Scandinavian Simvastatin Survival Study (n=4444), z okresem obserwacji średnio 5 lat. Wskaźnik przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był porównywalny z placebo (odpowiednio 4,8% vs 5,1%). Częstość miopatii była niska (<0,1%) przy dawce 40 mg, natomiast dawka 80 mg wiązała się ze znacząco wyższym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02% przy 20 mg). Zwiększenie aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy wystąpiło u 0,21% pacjentów na symwastatynie 40 mg, w porównaniu do 0,09% w grupie placebo. Działania niepożądane obejmują głównie zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (miopatia, rabdomioliza, bóle i kurcze mięśni), rzadko immunozależną miopatię martwiczą, a także rzadkie przypadki zapalenia wątroby, żółtaczki i niewydolności wątroby. Wśród działań niepożądanych zgłaszano również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, parestezje, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci), układu pokarmowego, wzroku, skóry oraz układu rozrodczego.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, eozynofilia, ginekomastia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, wymioty, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zaburzenia widzenia, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Entekavir Adamed 1 mg
Entekavir Adamed, dostępny w dawkach 0,5 mg i 1 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych u 1720 pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B z wyrównaną czynnością wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy (9%), zmęczenie (6%), zawroty głowy (4%) oraz nudności (3%). Istotnym ryzykiem jest zaostrzenie zapalenia wątroby zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu, co wymaga okresowej kontroli czynności wątroby. W badaniach laboratoryjnych obserwowano m.in. wzrost aktywności aminotransferaz (AlAT) ponad 3-krotnie u 5% pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów oraz u 4% pacjentów opornych na lamiwudynę. Dodatkowo, u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby odnotowano m.in. obniżenie stężenia albumin poniżej 2,5 g/dl u 30% oraz zmniejszenie liczby płytek krwi poniżej 50 000/mm³ u 20% pacjentów.
aktywność AlAT, aktywność amylazy, aktywność lipazy, bezsenność, ból głowy, dekompensacja czynności wątroby, dyspepsja, entekawir jednowodny, koinfekcja HIV-HBV, kwasica mleczanowa, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwwirusowy, liczba płytek krwi, neutropenia, niewyrównana czynność wątroby, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, skala Child-Turcotte-Pugh, stężenie bilirubiny całkowitej, wyrównana czynność wątroby, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaostrzenie zapalenia wątroby, zawrót głowy, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romazic 15 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Romazic, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi, które zmuszają do przerwania terapii u mniej niż 4% pacjentów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki i klasyfikowana według standardowej skali: często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują bóle mięśni, bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Istotne jest monitorowanie proteinurii, która występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, jednak jest zazwyczaj odwracalna i nie wiąże się z ostrą lub postępującą chorobą nerek. Ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz znacznego wzrostu kinazy kreatynowej (>5 x GGN) wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg, co wymaga przerwania leczenia w przypadku istotnego wzrostu enzymu.
artralgia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, choroba ścięgna, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, koszmar senny, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, świąd, utrata pamięci, wysypka, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie snu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Bluefish 15 mg; 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Bluefish dostępnego w dawkach 15 mg i 20 mg, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szerokich badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu przeciwzakrzepowego leku. Ryzyko krwawień jest szczególnie podwyższone u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz stosujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę. W trakcie terapii obserwuje się także zwiększoną częstość niedokrwistości, a u kobiet mogą wystąpić nasilone i wydłużone krwawienia miesiączkowe. Monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu jest zalecane w celu wykrywania utajonych krwawień i oceny ich klinicznego znaczenia.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, dyspepsja, hemostaza, krwawienie, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka udaru, reakcja alergiczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclac 75 Duo 75 mg
Diclac 75 Duo zawiera diklofenak sodowy w dawce 75 mg w formie tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, z dwufazowym uwalnianiem substancji czynnej (12,5 mg szybko i 62,5 mg wolno). Lek ten może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10000). Do najczęstszych należą dolegliwości ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zmniejszony apetyt). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, krwawienia z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, zapalenie wątroby, a także reakcje alergiczne i zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza). Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), ostre niewydolności narządowe (wątroby, nerek) oraz zaburzenia psychiczne i neurologiczne (dezorientacja, drgawki, udar mózgu).
agranulocytoza, astma, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie psychotyczne, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Accord 300 mg
Darunavir Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, glikol propylenowy oraz barwnik żółcieni pomarańczowej FCF (E110). Nie należy stosować leku u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie Darunaviru Accord z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna) oraz preparatami zawierającymi ziele dziurawca, które obniżają stężenie darunawiru i mogą prowadzić do utraty skuteczności terapii oraz rozwoju oporności. Ponadto, nie należy łączyć darunawiru z lopinawirem/rytonawirem ze względu na niekorzystne interakcje farmakokinetyczne.
alfuzosyna, amiodaron, antagonista receptora P2Y12, antagonista receptorów opioidowych, arytmia komorowa, awanafil, chinidyna, ciężkie działanie niepożądane, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyzapryd, dapoksetyna, depresja oddechowa, dihydroergotamina, dławica piersiowa, domperydon, dronedaron, elbaswir z grazoprewirem, ergometryna, ergotamina, glikol propylenowy, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, iwabradyna, klasyfikacja Child-Pugh, kolchicyna, kwetiapina, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, lomitapid, lopinawir z rytonawirem, lowastatyna, lurazydon, metylergonowina, midazolam, migotanie przedsionków, miopatia i neuropatia, nadwrażliwość na darunawir, naloksegol, niedociśnienie tętnicze, ostry zespół wieńcowy, pimozyd, pochodna alkaloidów sporyszu, priapizm, przedwczesny wytrysk, rabdomioliza, ranolazyna, sertindol, silny induktor CYP3A, syldenafil, symwastatyna, tętnicze nadciśnienie płucne, tikagrelor, torsades de pointes, triazolam, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zaparcie wywołane opioidami, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Tourette’a, ziele dziurawca, żółcień pomarańczowa FCF, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atostat 10 mg
Lek Atostat, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z aktywną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, trwałym podwyższeniem aminotransferaz przekraczającym 3-krotną górną granicę normy. Podwyższone wartości enzymów wątrobowych mogą wskazywać na uszkodzenie hepatocytów, co stanowi ryzyko nasilenia uszkodzenia wątroby podczas terapii statyną. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie badań biochemicznych oceniających funkcję wątroby oraz szczegółowy wywiad dotyczący alergii i stanu wątroby.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, badanie biochemiczne, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, farmakoterapia, funkcja wątroby, lek hipolipemizujący, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość, przenikanie leku do mleka matki, reakcja anafilaktyczna, statyna, tabletka powlekana, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, zaburzenie gospodarki lipidowej, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Exeltis 500 mg
Abiraterone Exeltis (octan abirateronu) jest stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego z przerzutami i charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, w tym często występującymi obrzękami obwodowymi, hipokaliemią (18% vs. 8% placebo), nadciśnieniem tętniczym (22% vs. 16% placebo), infekcjami dróg moczowych oraz podwyższoną aktywnością aminotransferaz (AlAT/AspAT). Działania niepożądane stopnia 3. i 4. według CTCAE obejmują hipokaliemię (6%), nadciśnienie (7%), obrzęki (1%) oraz hepatotoksyczność (około 6% pacjentów z podwyższonymi wartościami enzymów wątrobowych). Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko tych zdarzeń u pacjentów wrażliwych na hormony, osób starszych (≥75 lat) oraz z wyjściowym stopniem sprawności ECOG 2. Mechanizm działania leku predysponuje do wystąpienia reakcji mineralokortykosteroidowych, które można skutecznie kontrolować stosując jednocześnie kortykosteroidy.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, biegunka, choroba serca, częstoskurcz, dławica piersiowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, infekcja dróg moczowych, krwiomocz, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, posocznica, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego z przerzutami, reakcja anafilaktyczna, reakcja mineralokortykosteroidowa, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie, złamanie patologiczne, zmniejszenie frakcji wyrzutowej, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxan 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Roxan 10 mg, jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania: w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegach ortopedycznych krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, a anemia u 5,9%, natomiast u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosiła 28 na 100 pacjentolat. Rywaroksaban zwiększa ryzyko zarówno jawnych, jak i utajonych krwawień, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej i powikłań takich jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy niewydolność nerek.
antagonista witaminy K, cholestaza, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, profilaktyka udaru, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olfen UNO 150 mg
Olfen UNO (diklofenak sodowy) w dawce 150 mg w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania i układów narządów. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia psychiczne, poważne uszkodzenia wątroby (zapalenie, żółtaczka, niewydolność), a także ciężkie reakcje skórne (zespół Stevens-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Występują również rzadkie, ale istotne działania ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca oraz nadciśnienie tętnicze. Wskazane jest szczególne monitorowanie pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadciśnieniem lub niewydolnością serca.
agranulocytoza, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, guzek krwawniczy, hipotensja, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, plamica alergiczna, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie psychotyczne, zakrzepica tętnic, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy błędnikowy, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevens-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren 50 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna tabletek dojelitowych Voltaren 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Do najczęstszych działań należą bóle i zawroty głowy (≥1/10), nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia oraz zmniejszony apetyt (≥1/10). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, anemia hemolityczna i aplastyczna oraz agranulocytoza (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego, niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kołatanie serca i ból w klatce piersiowej, a z nieznaną częstością zgłaszany jest zespół Kounisa. Długotrwałe stosowanie diklofenaku, zwłaszcza w dawkach 150 mg/dobę, zwiększa ryzyko zakrzepicy tętniczej, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu.
agranulocytoza, astma, białkomocz, błoniaste zwężenie jelit, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, hipotensja, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profenid 100 mg
Profenid 100 mg, zawierający ketoprofen, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna oraz zahamowanie czynności szpiku kostnego, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, stanowią poważne zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne (depresja, omamy, stan splątania) oraz neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, parestezje) również mogą wystąpić, choć ich częstość jest trudna do określenia. Rzadko obserwuje się zaburzenia widzenia, szumy uszne, a także poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze i zapalenie naczyń. W układzie oddechowym mogą pojawić się duszność, napady astmy oraz skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, depresja, duszność, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezje, perforacja, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia nastroju, zaburzenia smaku, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vardenafil Holsten 20 mg
Vardenafil Holsten, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, zawiera wardenafil chlorowodorek trójwodny i jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów, z wyższą częstością u osób ≥65 lat (16,2% vs 11,8%) oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Inne często obserwowane działania obejmują zawroty głowy (3,7% u osób starszych vs 0,7% u młodszych), przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność oraz nagłe zaczerwienienie skóry. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym sercowo-naczyniowego, nerwowego i wzrokowego, i mają zwykle charakter przemijający o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego.
amnezja, dławica piersiowa, duszność, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, mialgia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nagła utrata słuchu, nagłe zaczerwienienie, nagły zgon, napad drgawkowy, nasilona erekcja, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, refluks żołądkowo-przełykowy, światłowstręt, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, wardenafil, wardenafil chlorowodorek, zaburzenie erekcji, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone ciśnienie śródgałkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polopiryna S 300 mg
Polopiryna S, zawierająca kwas acetylosalicylowy w dawce 300 mg, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnorodnym charakterze, które mają istotne znaczenie kliniczne. Wśród powikłań hematologicznych dominują małopłytkowość, niedokrwistość (w tym hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej), leukopenia, agranulocytoza oraz eozynopenia. Lek wpływa na hemostazę, powodując wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co zwiększa ryzyko krwawień. Reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny. Objawy neurologiczne, takie jak szumy uszne, zaburzenia słuchu i zawroty głowy, mogą wskazywać na przedawkowanie. Ponadto, kwas acetylosalicylowy może indukować niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z chorobami kardiologicznymi.
agranulocytoza, białkomocz, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, eozynopenia, fosfataza alkaliczna, hemostaza, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, perforacja, pokrzywka, powiększenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, szumy uszne, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie słuchu, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Entekavir Adamed 0,5 mg
Entekavir Adamed, stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1720 pacjentów, z dawkami 0,5 mg/dobę u pacjentów wcześniej nieleczonych oraz 1 mg/dobę u pacjentów opornych na lamiwudynę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (9%), zmęczenie (6%), zawroty głowy (4%) i nudności (3%). W trakcie terapii notowano również zaostrzenia zapalenia wątroby manifestujące się wzrostem aktywności aminotransferaz (AlAT), przekraczającym 3-krotnie wartość początkową u 5% pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów oraz u 4% pacjentów opornych na lamiwudynę. Długoterminowe stosowanie (do 96 tygodni) nie ujawniło nowych zagrożeń, a działania niepożądane były zgodne z profilem znanym z badań krótkoterminowych.
aktywność AlAT, aktywność amylazy, aktywność lipazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, dekompensacja czynności wątroby, dyspepsja, entekawir, HAART, HBeAg, HBV, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, łysienie, neutropenia, niewyrównana czynność wątroby, nudności, płytki krwi, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, senność, stężenie albumin, stężenie bilirubiny całkowitej, wskaźnik Child-Turcotte-Pugh, wymioty, wyrównana czynność wątroby, wysypka, zakażenie HIV, zaostrzenie zapalenia wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren SR 75 75 mg
Voltaren SR 75, zawierający 75 mg diklofenaku sodowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą wystąpić niezależnie od czasu trwania terapii. Do bardzo rzadkich, ale poważnych działań należą zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, anemia (w tym hemolityczna i aplastyczna) oraz agranulocytoza, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Rzadkie reakcje nadwrażliwości obejmują anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy i wstrząs, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia. Często obserwuje się bóle głowy i zawroty głowy, natomiast bardzo rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia neurologiczne (np. drgawki, udar mózgu) oraz psychiczne (depresja, zaburzenia psychotyczne). Diklofenak może również powodować zaburzenia widzenia, szumy uszne i zaburzenia słuchu. Wysokie dawki (150 mg/dobę) i długotrwałe stosowanie zwiększają ryzyko zakrzepicy tętniczej, prowadzącej do zawału mięśnia sercowego lub udaru, a także rzadko do niewydolności serca i nadciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, anemia, astma, biegunka, ból głowy, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, hipotensja, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, plamica, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs, wymioty, wysypka, zaburzenie widzenia, zakrzepica tętnic, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duracef 250 mg/5 ml
Cefadroksyl, substancja czynna preparatu Duracef, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla cefalosporyn. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, niestrawność, nudności i wymioty, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Podanie leku podczas posiłku może zmniejszyć nasilenie nudności bez wpływu na wchłanianie. Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, o nieznanej częstości występowania, mogące pojawić się w trakcie lub po zakończeniu terapii. Reakcje alergiczne, w tym gorączka (często), świąd, wysypka i pokrzywka (rzadko), zwykle ustępują po odstawieniu leku. Poważniejsze reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, choroba posurowicza, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczno-rozpływna martwica naskórka, mają nieznaną częstość i mogą zagrażać życiu.
agranulocytoza, biegunka, ból stawów, cefadroksyl, cefalosporyna, cholestaza, choroba posurowicza, dysfagia, działanie niepożądane, gorączka, idiosynkrazja, kandydoza narządów płciowych, neutropenia, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, świąd, świąd narządów płciowych, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Pentoksyfilina, substancja czynna preparatu Apo-Pentox 400 SR, może indukować liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Wśród hematologicznych powikłań dominują trombocytopenia oraz leukopenia/neutropenia, zwiększające ryzyko krwawień i infekcji. Reakcje alergiczne mogą przyjmować formę anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego, skurczu oskrzeli oraz wstrząsu anafilaktycznego, stanowiącego zagrożenie życia. Objawy ze strony układu nerwowego to zawroty głowy, bóle głowy oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowych. Kardiologicznie obserwuje się arytmię, tachykardię i dławicę piersiową, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami serca. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe obejmują nudności, wymioty, biegunki, zaparcia oraz nadmierne ślinienie się. Ponadto, pentoksyfilina może powodować cholestazę wewnątrzwątrobową, prowadzącą do żółtaczki, oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz, wskazujące na uszkodzenie hepatocytów. Reakcje skórne to świąd, pokrzywka, wysypka i zaczerwienienie skóry, a także hipotensja jako efekt hemodynamiczny.
arytmia, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, ból głowy, cholestaza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, hipotensja, krwawienie, leukopenia, nadmierne ślinienie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pentoksyfilina, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uczucie pełności w brzuchu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie snu, zaczerwienienie skóry, zaczerwienienie twarzy, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva, dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rozuwastatynę, ezetymib lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (243,89 mg, 238,39 mg, 228,29 mg odpowiednio w poszczególnych dawkach). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby, niewyjaśnione trwałe podwyższenie aminotransferaz lub ich ponad 3-krotne przekroczenie normy, co zwiększa ryzyko hepatotoksyczności. Preparat nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności i ekspozycji płodu. Ponadto, przeciwwskazaniem są ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz istniejąca miopatia, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia uszkodzenia mięśni.
choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, ezetymib, farmakokinetyka, hepatotoksyczność, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, nietolerancja disacharydów, preparat hipolipemizujący, rabdomioliza, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, uszkodzenie mięśni, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acard 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg (lek Acard) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego, manifestując się zgagą, nudnościami, wymiotami oraz bólami brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się stany zapalne żołądka i jelit oraz chorobę wrzodową, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwotoki i perforacje. Zaburzenia czynności wątroby, objawiające się podwyższeniem aminotransferaz, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy i szumy uszne. Kwas acetylosalicylowy wpływa na hemostazę, zwiększając ryzyko krwawień różnego typu, w tym krwotoków okołooperacyjnych, krwiaków, epistaxis, krwawień z dróg moczowo-płciowych oraz dziąseł, a także rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu krwotoków z przewodu pokarmowego i mózgowych, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym.
astma, choroba wrzodowa, hemostaza, hipoglikemia, krwawienie dziąseł, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, odczyn skórny, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny żołądka, świąd, szumy uszne, tabletka dojelitowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sirdalud MR 6 mg
Sirdalud MR (tyzanidyna) w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu nerwowego i ogólnoustrojowymi. Najczęściej obserwuje się senność, zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, osłabienie mięśni, zmęczenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Działania te mają zazwyczaj łagodny i przemijający charakter przy mniejszych dawkach stosowanych w bolesnych skurczach mięśniowych, natomiast przy wyższych dawkach, stosowanych w leczeniu wzmożonego napięcia mięśni, występują częściej i z większym nasileniem. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne poważne powikłania, takie jak wydłużenie odcinka QT prowadzące do torsade de pointes, niedociśnienie tętnicze, bradykardia, omamy oraz ostre zapalenie wątroby, które wymagają ścisłego monitorowania pacjentów.
anafilaksja, bolesny skurcz mięśniowy, bradykardia, dyzartria, działanie hepatotoksyczne, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, ostre zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, senność, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, torsade de pointes, tyzanidyna, wydłużenie odcinka QT, wzmożone napięcie mięśni, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół z odstawienia, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olfen 100 SR 100 mg
Lek Olfen 100 SR zawierający diklofenak sodowy w dawce 100 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu może powodować liczne działania niepożądane, które należy uważnie monitorować. Szczególnie istotne jest ryzyko kardiologiczne, zwłaszcza przy dawkach 150 mg/dobę i długotrwałej terapii, związane ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy tętniczej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru mózgu. Do bardzo rzadkich, ale poważnych działań należą kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń oraz zespół Kounisa. Często obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i niestrawność, a rzadziej ciężkie powikłania, w tym krwawienia, chorobę wrzodową i zapalenie błony śluzowej żołądka. Wątroba może reagować podwyższeniem aminotransferaz, a w rzadkich przypadkach zapaleniem, żółtaczką czy nawet piorunującym zapaleniem wątroby.
agranulocytoza, ból głowy, diklofenak sodowy, hipotensja, jałowe zapalenie opon mózgowych, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, węgiel aktywowany, wymioty, wysypka, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia widzenia, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ezehron Duo 15 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez stosowania antykoncepcji. Nie należy go stosować u osób z aktywną chorobą wątroby, w tym z utrzymującym się, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz przekraczającym 3-krotność górnej granicy normy, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną miopatią oraz u osób przyjmujących sofosbuwir w skojarzeniu z welpataswirem i woksylaprewirem lub cyklosporynę. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach wynosi od 99,5 mg do 156,1 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba tarczycy, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, fibrat, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, łagodna do umiarkowanej niewydolność nerek, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa i ezetymib, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie mięśni, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egoropal 100 mg
Paliperydon w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Egoropal) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w terapii schizofrenii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥ 1/10) to bezsenność, natomiast często (≥ 1/100 do < 1/10) występują m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych, hiperglikemia, zwiększenie masy ciała, pobudzenie, lęk, zawroty głowy, dystonia, drżenie, ból głowy, częstoskurcz serca, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, wysypka, ból mięśniowo-szkieletowy oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Nasilenie akatyzji i sedacji/senności wykazuje zależność od dawki, co wymaga indywidualizacji dawkowania, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem tych objawów. Monitorowanie poziomu prolaktyny jest wskazane ze względu na ryzyko hiperprolaktynemii, a także należy zwracać uwagę na objawy pozapiramidowe i metaboliczne, w tym cukrzycę, której częstość w badaniach wyniosła 0,65% u leczonych paliperydonem.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból w jamie brzusznej, cukrzyca, częstoskurcz serca, depresja, drżenie, dysfagia, dystonia, Egoropal, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, infekcja górnych dróg oddechowych, mlekotok, napad drgawkowy, neutropenia, objawy pozapiramidowe, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm, priapizm, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, schizofrenia, sedacja, wymioty, zaburzenie miesiączkowania, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Entecavir Synoptis 1 mg
Entekawir, stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, wykazuje dobrze poznany profil bezpieczeństwa oparty na danych z 1720 pacjentów z wyrównaną czynnością wątroby. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (9%), zmęczenie (6%), zawroty głowy (4%) oraz nudności (3%). W badaniach klinicznych dawki 0,5 mg/dobę (mediana leczenia 53 tygodnie) i 1 mg/dobę (mediana 69 tygodni) wykazały porównywalny profil bezpieczeństwa. U pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby (n=102) leczenie entekawirem 1 mg/dobę przez 48 tygodni wiązało się z dodatkowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak zmniejszenie stężenia wodorowęglanów (2%), a także wysoką śmiertelnością (23%) i częstością raka wątrobowokomórkowego (12%), głównie związanymi z zaawansowaną chorobą wątroby. U dzieci i młodzieży (2–<18 lat) obserwowano podobny profil działań niepożądanych, z wyjątkiem neutropenii, która występowała bardzo często. Profil bezpieczeństwa u pacjentów z koinfekcją HIV/HBV był zbliżony do pacjentów zakażonych jedynie HBV, choć dane były ograniczone.
aktywność amylazy, aktywność lipazy, analog nukleozydu, badanie laboratoryjne, ból głowy, dipiwoksyl adefowiru, dyspepsja, entekawir, HAART, koinfekcja HIV-HBV, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, neutropenia, niewyrównana czynność wątroby, płytki krwi, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, stężenie bilirubiny całkowitej, wyrównana czynność wątroby, zaostrzenie zapalenia wątroby, zawrót głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vardenafil Aristo 5 mg
Wardenafil, stosowany w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie przemijającym, o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ponad 10% pacjentów (bardzo często ≥1/10). Inne często zgłaszane objawy to zawroty głowy (często ≥1/100 do <1/10), senność, parestezje, a także dolegliwości ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca i tachykardia (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). U pacjentów w wieku ≥65 lat oraz u osób z nadciśnieniem tętniczym obserwuje się zwiększoną częstość występowania działań niepożądanych, w tym bólu głowy (16,2% vs 11,8%) i zawrotów głowy (3,7% vs 0,7%). Rzadkie, ale poważne incydenty kardiologiczne, takie jak zawał serca, tachyarytmia komorowa, dławica piersiowa oraz nagły zgon, wymagają szczególnej uwagi i monitorowania pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie.
amnezja, ból głowy, dławica piersiowa, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, nasilona erekcja, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowe widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, światłowstręt, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, zaburzenie snu, zapalenie żołądka, zawał serca, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone ciśnienie śródgałkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rixacam 10 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu (lek Rixacam, 10 mg tabletki powlekane) został potwierdzony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 4 badaniach pediatrycznych z 488 pacjentami. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, wynikające z mechanizmu antykoagulacyjnego leku. Najczęstsze powikłania krwotoczne to krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazań klinicznych: 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego, 12,6% u hospitalizowanych niechirurgicznie, 23% w leczeniu ZŻG/ZP, 39,5% u dzieci z ŻChZZ, 28/100 pacjentolat u pacjentów z migotaniem przedsionków, 22/100 pacjentolat po ostrym zespole wieńcowym oraz 6,7/100 pacjentolat u pacjentów z CAD/PAD. Niedokrwistość występowała z częstością 0,15–8,38/100 pacjentolat. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, nadpłytkowość, trombocytopenia), reakcje alergiczne (rzadko anafilaksja), objawy neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, rzadko krwotok mózgowy), krwawienia oczno-mózgowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, niedociśnienie), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i wątroby (często wzrost aminotransferaz, rzadko żółtaczka i zapalenie wątroby).
alergiczne zapalenie skóry, antykoagulant, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ezehron Duo 30 mg + 10 mg
Preparat Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest skutecznym lekiem w terapii hiperlipidemii, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (np. 140,47 mg laktozy jednowodnej w dawce 30 mg + 10 mg). Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez stosowania antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wątroby, niewyjaśnionym lub trzykrotnym przekroczeniem aktywności aminotransferaz, a także u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). Umiarkowana niewydolność nerek (klirens < 60 ml/min) stanowi przeciwwskazanie do stosowania najwyższej dawki 40 mg + 10 mg.
ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dysfagia, fibrat, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, immunosupresant, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie mięśni, zakażenie HCV, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ezoleta 10 mg
Lek Ezoleta zawierający 10 mg ezetymibu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie wykluczyć reakcje alergiczne. W przypadku terapii skojarzonej z statyną, konieczne jest uwzględnienie przeciwwskazań dotyczących stosowanego statynowego leku, zwłaszcza w kontekście chorób wątroby oraz nieprawidłowości w aktywności aminotransferaz w surowicy krwi. Terapia skojarzona jest bezwzględnie przeciwwskazana u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub utrzymującym się, niewyjaśnionym wzrostem enzymów wątrobowych.
antykoncepcja, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, czynna choroba wątroby, enzymy wątrobowe, ezetymib, farmakoterapia, funkcja wątroby, nadwrażliwość na ezetymib, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, surowica krwi, terapia skojarzona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valarox 160 mg + 20 mg
Valarox, zawierający rozuwastatynę i walsartan w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym głównie łagodne i przemijające działania niepożądane. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych rozuwastatyny, a częstość działań niepożądanych walsartanu była porównywalna z placebo, niezależnie od dawki, czasu leczenia, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze objawy to bóle głowy, zawroty, kaszel, zaparcia, nudności, bóle mięśni (mialgia), białkomocz oraz osłabienie i zmęczenie.
anafilaksja, białkomocz, cukrzyca, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, immunozależna miopatia nekrotyzująca, kinaza kreatynowa, krwiomocz, mialgia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, polineuropatia, rabdomioliza, rozuwastatyna i walsartan, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji tarczycy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romazic 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna preparatu Romazic, wykazuje profil działań niepożądanych o najczęściej łagodnym i przemijającym charakterze, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest dawkozależna, ze szczególnym wzrostem ryzyka rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerek i wątroby przy dawce 40 mg. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg, a u 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując podczas kontynuacji leczenia. Występują również bóle mięśni, miopatia oraz rzadko rabdomioliza, z zależnym od dawki wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK), której znaczne podwyższenie (>5 x GGN) wymaga przerwania terapii. Zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych jest również dawkozależne i najczęściej łagodne oraz przemijające.
aminotransferazy, ból mięśni, dysfagia, ginekomastia, glukoza na czczo, hematuria, hipertriglicerydemia, immuno-zależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclac 50 50 mg
Diklofenak sodowy, stosowany zarówno w krótkotrwałym, jak i długotrwałym leczeniu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zmniejszony apetyt) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, zapalenie wątroby, reakcje skórne (wysypka, pokrzywka), a także zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza). Bardzo rzadko notuje się ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia psychotyczne), poważne uszkodzenia wątroby (piorunujące zapalenie, martwica), a także ostre uszkodzenia nerek (ostra niewydolność, zespół nerczycowy).
agranulocytoza, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Torvacard 20 20 mg
Torvacard (atorwastatyna) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (26,30 mg w dawce 10 mg, 52,60 mg w dawce 20 mg, 105,20 mg w dawce 40 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Leku nie należy stosować u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub przy utrzymującym się, niewyjaśnionym wzroście aktywności aminotransferaz przekraczającym 3-krotną górną granicę normy (GGN). Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów wątrobowych podczas terapii, a wszelkie nieprawidłowości stanowią wskazanie do przerwania leczenia. Ponadto, Torvacard jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na potencjalne działanie teratogenne i przenikanie atorwastatyny do mleka matki.
atorwastatyna, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, glekaprewir z pibrentaswirem, górna granica normy, hepatotoksyczność, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, parametry wątrobowe, rabdomioliza, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rombidux 20 mg
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniono w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 pacjentów z różnymi wskazaniami, takimi jak profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), profilaktyka udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz profilaktyka zdarzeń zakrzepowych po ostrym zespole wieńcowym. Dominującym działaniem niepożądanym są krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem antykoagulacyjnym leku. Często obserwowano niedokrwistość (1,6-5,9% w zależności od wskazania), nadpłytkowość i trombocytopenię. Reakcje alergiczne, w tym rzadkie anafilaksje, oraz objawy neurologiczne jak zawroty i bóle głowy, a także poważniejsze powikłania krwotoczne (krwotok mózgowy, śródczaszkowy) były zgłaszane niezbyt często. Inne działania niepożądane obejmowały krwotoki oczne, tachykardię, niedociśnienie, krwiaki, krwawienia z układu oddechowego i przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, reakcje skórne (w tym rzadkie ciężkie zespoły), bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia nerek, w tym rzadką ostrą niewydolność nerek.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, antykoagulant, cholestaza, dławica piersiowa, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, suchość błony śluzowej, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mel 7,5 mg
Lek MEL zawierający meloksykam w dawce 7,5 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, biegunka). Istotne jest zwiększone ryzyko powikłań takich jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób w podeszłym wieku, co może prowadzić do zgonu. Dodatkowo, stosowanie NLPZ może powodować wzrost ryzyka zatorów tętniczych (zawał serca, udar), obrzęków, nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Wśród innych działań niepożądanych odnotowano zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), a także poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują ostre uszkodzenia nerek (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek), ciężkie reakcje anafilaktyczne oraz powikłania ze strony wątroby (zapalenie wątroby) i układu oddechowego (napady astmy u osób z nadwrażliwością na NLPZ). Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z MedDRA, gdzie najczęstsze objawy ze strony przewodu pokarmowego występują bardzo często (≥1/10), a poważne powikłania, takie jak agranulocytoza czy perforacja przewodu pokarmowego, są bardzo rzadkie (<1/10 000). Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niepożądanych oraz zgłaszanie ich do odpowiednich instytucji, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii meloksykamem.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dezorientacja, dyspepsja, granulocyt, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek mielotoksyczny, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, smolisty stolec, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trwały rumień polekowy, udar, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator tętniczy, zawał serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bosentan Sandoz GmbH 125 mg
Bozentan jest stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) i wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych z udziałem 2486 pacjentów leczonych dawkami 100-2000 mg/dobę oraz 1838 pacjentów otrzymujących placebo, ze średnim czasem terapii 45 tygodni. Najczęstsze działania niepożądane obejmują obrzęk/zatrzymanie płynów (13,2% vs 10,9%), bóle głowy (11,5% vs 9,8%), nieprawidłowe wyniki czynności wątroby (10,9%) oraz niedokrwistość/zmniejszenie stężenia hemoglobiny (9,9%). Leczenie wiąże się z zależnym od dawki wzrostem aktywności aminotransferaz wątrobowych, obserwowanym u 11,2% pacjentów z podwyższeniem do ≥3-krotnej górnej granicy normy (GGN) i u 3,6% do ≥8 x GGN, co wymaga regularnego monitorowania czynności wątroby, zwłaszcza w pierwszych 26 tygodniach terapii. Zmniejszenie stężenia hemoglobiny poniżej 10 g/dl wystąpiło u 8% pacjentów leczonych bozentanem, w porównaniu do 3,9% w grupie placebo.
aminotransferazy wątrobowe, anafilaksja, biegunka, bilirubina, ból głowy, bozentan, choroba refluksowa przełyku, hepatotoksyczność, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nagłe zaczerwienienie skóry, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, nieostre widzenie, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk uogólniony, omdlenie, przekrwienie błony śluzowej nosa, przetoczenie koncentratu krwinek czerwonych, przetrwałe nadciśnienie płucne, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, tętnicze nadciśnienie płucne, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz