sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem
Sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem to preparat złożony stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV). Jest to kombinacja trzech leków przeciwwirusowych o działaniu bezpośrednim, które działają na różne fazy replikacji wirusa HCV.
Sofosbuwir jest inhibitorem polimerazy NS5B wirusa HCV, welpastaswir blokuje białko NS5A, natomiast woksylaprewir jest inhibitorem proteazy NS3/4A. Dzięki różnym mechanizmom działania, kombinacja tych substancji wykazuje wysoką skuteczność wobec wszystkich genotypów HCV (pangenotypowa aktywność), w tym również w przypadkach oporności na wcześniejsze terapie.
Preparat jest szczególnie wartościowy w leczeniu pacjentów, u których wcześniejsze terapie przeciwwirusowe zakończyły się niepowodzeniem. Schemat leczenia obejmuje zwykle podawanie jednej tabletki dziennie przez 8-12 tygodni, w zależności od historii leczenia i stopnia zwłóknienia wątroby pacjenta. Skuteczność terapii mierzona trwałą odpowiedzią wirusologiczną (SVR) przekracza 95%.
Do najczęstszych działań niepożądanych preparatu należą bóle głowy, zmęczenie, nudności i biegunka. Ważne jest monitorowanie interakcji lekowych, zwłaszcza z induktorami P-gp i CYP (np. rifampicyna, karbamazepina, dziurawiec), które mogą znacząco obniżać stężenie składników aktywnych w osoczu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ezehron Duo 15 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez stosowania antykoncepcji. Nie należy go stosować u osób z aktywną chorobą wątroby, w tym z utrzymującym się, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz przekraczającym 3-krotność górnej granicy normy, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną miopatią oraz u osób przyjmujących sofosbuwir w skojarzeniu z welpataswirem i woksylaprewirem lub cyklosporynę. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach wynosi od 99,5 mg do 156,1 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba tarczycy, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, fibrat, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, łagodna do umiarkowanej niewydolność nerek, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa i ezetymib, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie mięśni, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ezehron Duo 30 mg + 10 mg
Preparat Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest skutecznym lekiem w terapii hiperlipidemii, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (np. 140,47 mg laktozy jednowodnej w dawce 30 mg + 10 mg). Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez stosowania antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wątroby, niewyjaśnionym lub trzykrotnym przekroczeniem aktywności aminotransferaz, a także u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). Umiarkowana niewydolność nerek (klirens < 60 ml/min) stanowi przeciwwskazanie do stosowania najwyższej dawki 40 mg + 10 mg.
ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dysfagia, fibrat, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, immunosupresant, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie mięśni, zakażenie HCV, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sibilla 2 mg + 0,03 mg
Podczas kwalifikacji do stosowania leku Sibilla, zawierającego dienogest 2 mg i etynyloestradiol 0,03 mg, należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania związane z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, zarówno żylnymi, jak i tętniczymi. Do przeciwwskazań należą m.in. czynna lub przebyta żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (DVT, PE), dziedziczne lub nabyte deficyty antykoagulacyjne (np. oporność na aktywne białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także wysokie ryzyko zakrzepicy związane z wieloma czynnikami ryzyka. Wśród tętniczych przeciwwskazań wymienia się aktywne incydenty, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migrenę z aurą, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych oraz poważne czynniki ryzyka, jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia. Ponadto, przeciwwskazane jest stosowanie leku u pacjentek z ciężką chorobą wątroby, guzami wątroby, nowotworami hormonozależnymi, nieustalonym krwawieniem z dróg rodnych oraz nadwrażliwością na składniki leku. Sibilla jest także przeciwwskazana w skojarzeniu z wybranymi lekami przeciwwirusowymi (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir/dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir).
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, glekaprewir z pibrentaswirem, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór hormonozależny, ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, oporność na aktywne białko C, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valarox 80 mg + 20 mg
Valarox, zawierający rozuwastatynę i walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, aktywną chorobą wątroby (w tym ostrym i przewlekłym zapaleniem), niewyjaśnionym lub trzykrotnie przekraczającym górną granicę normy (GGN) podwyższeniem aminotransferaz, marskością żółciową, cholestazą oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z rozpoznaną miopatią ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia mięśniowego i potencjalnej rabdomiolizy. Przeciwwskazaniem jest także ciąża, karmienie piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym, ze względu na teratogenne działanie substancji czynnych.
Valarox nie może być łączony z sofosbuwirem, welpataswirem i woksylaprewirem (lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii WZW C), cyklosporyną oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko wzrostu stężenia rozuwastatyny i powikłań takich jak miopatia, hiperkaliemia i pogorszenie funkcji nerek. Lek zawiera laktozę w dawkach od 85,50 mg do 180,89 mg w zależności od dawki preparatu (10 mg + 80 mg do 20 mg + 160 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Prawidłowa identyfikacja przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii Valaroxem.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, hiperkaliemia, klirens kreatyniny, lek immunosupresyjny, marskość żółciowa, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, podwyższona aktywność aminotransferaz, rabdomioliza, reakcja alergiczna na statyny, rozuwastatyna wapniowa, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, walsartan, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valarox 160 mg + 10 mg
Preparat Valarox, łączący rozuwastatynę i walsartan, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, aktywną chorobą wątroby, niewyjaśnionym i utrzymującym się podwyższeniem aminotransferaz przekraczającym trzykrotnie górną granicę normy, marskością żółciową, cholestazą oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ponadto, ze względu na ryzyko miopatii, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z istniejącą miopatią oraz w trakcie jednoczesnego stosowania cyklosporyny, skojarzenia sofosbuwiru z welpataswirem i woksylaprewirem, a także produktów zawierających aliskiren u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². Valarox jest również przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Preparat zawiera laktozę w dawkach od 85,50 mg do 180,89 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
aliskiren, antybiotyki makrolidowe, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dziedziczne choroby mięśni, erytromycyna, fibraty, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna, klirens kreatyniny, leki immunosupresyjne, leki przeciwgrzybicze azolowe, marskość żółciowa, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, podwyższenie aktywności aminotransferaz, rabdomioliza, rozuwastatyna, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, statyny, toksyczne działanie na mięśnie, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy