MSA-C

MSA-C (Multiple System Atrophy-Cerebellar type) to rzadka, postępująca choroba neurodegeneracyjna zaliczana do grupy atypowych parkinsonizmów. Charakteryzuje się dominującymi objawami móżdżkowymi, takimi jak ataksja chodu i kończyn, dysartria oraz oczopląs. W odróżnieniu od MSA-P (typu parkinsonowskiego), gdzie na pierwszy plan wysuwają się objawy parkinsonowskie, w MSA-C głównym problemem jest dysfunkcja móżdżku.

Patofizjologicznie MSA-C wiąże się z gromadzeniem α-synukleiny w oligodendrogleju, co prowadzi do zwyrodnienia układu oliwkowo-mostowo-móżdżkowego. Choroba zazwyczaj rozpoczyna się w piątej lub szóstej dekadzie życia, a średni czas przeżycia od wystąpienia objawów wynosi około 6-10 lat. Oprócz objawów móżdżkowych, w przebiegu MSA-C często obserwuje się dysautonomię (niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia funkcji pęcherza moczowego, impotencję), zaburzenia oddychania oraz objawy piramidowe.

Diagnostyka MSA-C opiera się głównie na obrazie klinicznym oraz badaniach neuroobrazowych (MRI), które mogą wykazać zanik móżdżku, mostu oraz charakterystyczny objaw „krzyża” w moście. Obecnie nie istnieje leczenie przyczynowe MSA-C, a terapia ma charakter objawowy i obejmuje leczenie niedociśnienia ortostatycznego, zaburzeń funkcji pęcherza moczowego oraz rehabilitację ruchową.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl