wchłanianie cyprofloksacyny
Cyprofloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Jej wchłanianie zachodzi głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego, szczególnie w jelicie cienkim, gdzie osiąga biodostępność na poziomie 70-80% po podaniu doustnym.
Absorpcja cyprofloksacyny może być znacząco zmniejszona (nawet o 40-50%) przez jednoczesne przyjmowanie preparatów zawierających kationy wielowartościowe, takie jak wapń, magnez, żelazo czy glin. Dlatego nie zaleca się łączenia tego antybiotyku z preparatami mlecznymi, suplementami mineralnymi czy lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy.
Pokarm może opóźniać wchłanianie cyprofloksacyny, jednak nie wpływa istotnie na całkowitą biodostępność leku. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w surowicy jest osiągane po około 1-2 godzinach. Antybiotyk dobrze penetruje do większości tkanek i płynów ustrojowych, osiągając stężenia terapeutyczne w drogach oddechowych, układzie moczowym, kościach i tkankach miękkich.
Cyprofloksacyna podlega częściowemu metabolizmowi wątrobowemu, a jej wydalanie zachodzi głównie przez nerki (około 50% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu z żółcią. Zaburzenia czynności nerek mogą wymagać modyfikacji dawkowania ze względu na zmniejszony klirens leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cyprofloksacyna – Właściwości farmakokinetyczne
Cyprofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, wykazuje zróżnicowany profil farmakokinetyczny zależny od drogi podania i postaci farmaceutycznej. Po podaniu doustnym dawek 250-750 mg, maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) osiągane są w ciągu 1-2 godzin i mieszczą się w zakresie 0,56-3,7 mg/l, z dostępnością biologiczną około 70-80%. Porównywalne wartości AUC uzyskuje się po dożylnym podaniu 400 mg co 12 godzin (60-minutowa infuzja) oraz po doustnym podaniu 500 mg co 12 godzin. Cyprofloksacyna wiąże się z białkami osocza w 20-30%, ma objętość dystrybucji 2-3 l/kg i osiąga wysokie stężenia w tkankach takich jak płuca, zatoki, układ moczowo-płciowy oraz oko, gdzie stężenia miejscowe przewyższają MIC90 dla większości patogenów. Metabolizowana jest do czterech głównych metabolitów (M1-M4) o słabszym działaniu przeciwbakteryjnym, a jej eliminacja odbywa się głównie przez nerki (44,7-61,5% dawki w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez kał i metabolity.
analiza farmakokinetyczna, biorównoważność, deetylenocyprofloksacyna, dostępność biologiczna, droga podania, dystrybucja cyprofloksacyny, działanie przeciwbakteryjne, faza eliminacji, fluorochinolon, formylocyprofloksacyna, izoenzym cytochromu P450, klirens nerkowy, klirens pozanerkowy, krzywa stężenia w osoczu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, parametr farmakokinetyczny, posocznica, postać farmaceutyczna, profil farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, schemat dawkowania, stężenie w osoczu, substancja aktywna, sulfocyprofloksacyna, wchłanianie cyprofloksacyny, wiązanie z białkami, właściwość farmakokinetyczna, wydzielanie jelitowe, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji 100 mg/50 ml
Cyprofloksacyna, podawana dożylnie w dawkach do 400 mg, wykazuje liniową farmakokinetykę z maksymalnym stężeniem osiąganym na końcu infuzji. Brak kumulacji przy podawaniu 2-3 razy na dobę potwierdza bezpieczeństwo terapii wielokrotnej. Biorównoważność między podaniem dożylnym a doustnym została wykazana dla różnych schematów dawkowania, np. infuzja 200 mg/60 min odpowiada doustnej dawce 250 mg co 12 godzin, a infuzja 400 mg co 12 godzin jest biorównoważna z dawką doustną 500 mg co 12 godzin pod względem AUC. Cyprofloksacyna wiąże się z białkami osocza w 20-30%, ma dużą objętość dystrybucji (2-3 l/kg), co umożliwia wysokie stężenia w tkankach takich jak płuca, zatoki, układ moczowo-płciowy oraz zmiany zapalne, często przekraczające stężenia w osoczu. Metabolizm jest ograniczony, z czterema głównymi metabolitami (M1-M4) o słabszej aktywności przeciwbakteryjnej, a lek umiarkowanie hamuje izoenzym 1A2 CYP450, co może wpływać na interakcje lekowe.
cytochrom P450, deetylenocyprofloksacyna, dostępność biologiczna, dystrybucja cyprofloksacyny, farmakokinetyka cyprofloksacyny, formylocyprofloksacyna, klirens całkowity, klirens nerkowy, liniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, oksocyprofloksacyna, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, sulfocyprofloksacyna, wchłanianie cyprofloksacyny, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie jelitowe, wydzielanie kanalikowe