rogowacenie polowe

Rogowacenie polowe (łac. keratosis actinica, ang. actinic keratosis) to zmiany skórne, które rozwijają się na obszarach długotrwale narażonych na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Stanowią one stany przedrakowe, które mogą przekształcić się w raka kolczystokomórkowego (SCC) w około 5-10% przypadków.

Klinicznie rogowacenie polowe manifestuje się jako szorstkie, hiperkeratotyczne grudki lub plamy o zabarwieniu od cielistego do czerwonobrązowego, często pokryte łuskami. Zmiany te najczęściej pojawiają się na odsłoniętych częściach ciała, takich jak twarz, uszy, skalp u osób łysiejących, grzbiety rąk i przedramiona. Histopatologicznie charakteryzują się dysplazją keratynocytów warstwy podstawnej naskórka.

Czynniki ryzyka obejmują jasny fototyp skóry, starszy wiek, płeć męską, przewlekłą ekspozycję na promieniowanie UV, immunosupresję oraz predyspozycje genetyczne. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, jednak w przypadkach wątpliwych stosuje się biopsję i badanie histopatologiczne.

Leczenie rogowacenia polowego obejmuje metody miejscowe (krioterapia, 5-fluorouracyl, imikwimod, diklofenak, kwas 5-aminolewulinowy z terapią fotodynamiczną), a także zabiegi destrukcyjne (łyżeczkowanie, elektrokoagulacja, laseroterapia). Profilaktyka polega przede wszystkim na ochronie przeciwsłonecznej i regularnych badaniach dermatologicznych, szczególnie u osób z grupy podwyższonego ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl