bezsenność ostra

Bezsenność ostra to zaburzenie snu charakteryzujące się trudnościami z inicjacją, utrzymaniem ciągłości snu lub jego nieodpowiednią jakością, trwające krócej niż 3 miesiące. Najczęściej jest reakcją na stres, traumatyczne wydarzenia życiowe, zmiany środowiskowe lub choroby somatyczne.

Klinicznie manifestuje się wydłużonym czasem zasypiania (powyżej 30 minut), częstymi wybudzeniami w nocy, przedwczesnym budzeniem się rano lub poczuciem niewystarczającej regeneracji po śnie. Pacjenci często zgłaszają zmęczenie w ciągu dnia, problemy z koncentracją oraz obniżony nastrój.

Diagnostyka opiera się głównie na wywiadzie klinicznym, dzienniczku snu oraz wykluczeniu innych przyczyn zaburzeń snu. W niektórych przypadkach wskazana jest polisomnografia, szczególnie gdy podejrzewa się współwystępowanie innych zaburzeń snu.

Leczenie bezsenności ostrej obejmuje przede wszystkim terapię przyczynową, higienę snu oraz krótkotrwałą farmakoterapię. Stosuje się benzodiazepiny o krótkim działaniu, leki z grupy Z (zolpidem, zopiklon) lub leki przeciwhistaminowe. Istotna jest edukacja pacjenta w zakresie higieny snu i technik relaksacyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl