disiarczki
Disiarczki to związki chemiczne zawierające dwa atomy siarki połączone ze sobą lub z innymi pierwiastkami. W medycynie disiarczki mają szczególne znaczenie ze względu na ich występowanie w wielu biologicznie aktywnych cząsteczkach, w tym w białkach. Mostki disiarczkowe (S-S) odgrywają kluczową rolę w stabilizacji struktury trzeciorzędowej białek.
W biochemii klinicznej disiarczki są ważne w kontekście metabolizmu aminokwasów siarkowych, takich jak cysteina. Zaburzenia metabolizmu tych związków mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych. Ponadto, niektóre leki zawierają mostki disiarczkowe, które są istotne dla ich aktywności farmakologicznej.
Disiarczki występują również naturalnie w niektórych roślinach o właściwościach leczniczych, takich jak czosnek i cebula, gdzie związki jak allicyna czy ajoen wykazują działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. W diagnostyce laboratoryjnej oznaczanie poziomów niektórych disiarczków może mieć znaczenie w ocenie stanu zdrowia pacjenta.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Acetylocysteina zawarta w ACC mini (100 mg w saszetce 3 g proszku) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jej biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 10% z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga się po 1-3 godzinach, a lek wiąże się z białkami osocza w około 50%. Acetylocysteina ulega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie do aktywnej farmakologicznie cysteiny oraz innych metabolitów, takich jak diacetylocysteina i cystyna. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów, a okres półtrwania wynosi około 1 godziny u pacjentów z prawidłową funkcją wątroby, natomiast u chorych z niewydolnością wątroby może się wydłużyć do 8 godzin, co wymaga dostosowania dawkowania.
ACC mini, acetylocysteina, aktywność farmakologiczna, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność leku, biotransformacja wątrobowa, cysteina, cystyna, diacetylocysteina, disiarczki, efekt pierwszego przejścia, L-cysteina, metabolizm wątrobowy, niewydolność wątroby, okres półtrwania leku, ośrodkowy układ nerwowy, płyn owodniowy, roztwór doustny, siarczany nieorganiczne, stężenie w osoczu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie przez nerki -
Leksykon leków
Acetylocysteina, substancja czynna leku ACC 200 mg w formie tabletek musujących, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, jednak jej biodostępność wynosi około 10% z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w czasie 1-3 godzin. Substancja wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (~50%) i występuje w organizmie w formie wolnej, związanej przez wiązania disiarczkowe oraz jako składnik aminokwasów. Acetylocysteina ulega intensywnej biotransformacji w wątrobie do aktywnej farmakologicznie cysteiny oraz innych metabolitów, a jej okres półtrwania wynosi około 1 godziny, jednak u pacjentów z niewydolnością wątroby może ulec wydłużeniu do 8 godzin.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, białka osocza, biodostępność, biotransformacja, cysteina, cystyna, diacetylocysteina, disiarczki, dysfagia, efekt pierwszego przejścia, łożysko, niewydolność wątroby, okres półtrwania, płyn owodniowy, siarczany nieorganiczne, stężenie maksymalne, tabletki musujące, Tmax, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek -
Leksykon leków
Acetylocysteina zawarta w leku ACC optima charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, jednak jej biodostępność wynosi około 10% z powodu intensywnego efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1-3 godzin. Substancja wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (~50%), co wpływa na dostępność farmakologiczną wolnej frakcji leku. Acetylocysteina i jej metabolity występują w organizmie w formie wolnej, związanej przez wiązania disiarczkowe oraz wbudowanej w struktury białkowe. Badania na modelu zwierzęcym wykazały przenikanie przez barierę łożyskową, z wyższym stężeniem L-cysteiny w łożysku i płodzie niż w osoczu matki po dawce 100 mg/kg mc., jednak brak jest danych dotyczących przenikania przez barierę krew-mózg u ludzi.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność, biotransformacja, cysteina, cystyna, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, diacetylocysteina, disiarczki, efekt pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, nieaktywne metabolity, niewydolność wątroby, okres półtrwania, płyn owodniowy, siarczany nieorganiczne, stężenie w osoczu, tabletka musująca, wiązanie z białkami osocza, wydalanie
