ostre niedociśnienie
Ostre niedociśnienie, określane także jako nagły spadek ciśnienia tętniczego, to stan kliniczny charakteryzujący się gwałtownym obniżeniem wartości ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych (zwykle poniżej 90/60 mmHg). Stan ten może prowadzić do hipoperfuzji narządów, w tym mózgu, serca i nerek, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta.
Przyczyny ostrego niedociśnienia są różnorodne i obejmują: hipowolemię (związaną z krwotokiem, odwodnieniem, ciężkimi oparzeniami), dysfunkcję serca (zawał mięśnia sercowego, arytmie, tamponadę osierdzia), działanie leków (przedawkowanie leków hipotensyjnych, znieczulenie), a także wstrząs septyczny, reakcje anafilaktyczne czy uszkodzenia rdzenia kręgowego.
Objawy kliniczne obejmują zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia świadomości, bladość powłok, tachykardię, oligurię oraz zmniejszenie wypełnienia żył szyjnych. Diagnostyka powinna koncentrować się na szybkim ustaleniu przyczyny niedociśnienia i ocenie jego skutków narządowych. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje uzupełnianie objętości wewnątrznaczyniowej, stosowanie leków wazopresyjnych, inotropowych oraz leczenie przyczynowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lercan 10 mg
Lerkanidypina, będąca selektywnym antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn o dominującym działaniu naczyniowym (kod ATC: C08 CA13), wykazuje mechanizm działania polegający na hamowaniu przezbłonowego transportu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i serca. Efekt hipotensyjny wynika z bezpośredniego rozkurczu naczyń, prowadząc do obniżenia całkowitego oporu obwodowego. Lek charakteryzuje się długotrwałym działaniem terapeutycznym mimo krótkiego okresu półtrwania w surowicy, co jest związane z wysokim powinowactwem do błon komórkowych i ich lipidową rozpuszczalnością. Istotne jest, że lerkanidypina nie wykazuje działania inotropowo ujemnego, a jej rozszerzające działanie na naczynia rozwija się stopniowo, co minimalizuje ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego z odruchową tachykardią. Główną aktywną formą jest (S)-enancjomer leku.
4-dihydropirydyny, antagonista wapnia, badanie kontrolowane placebo, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, działanie inotropowo ujemne, efekt hipotensyjny, enancjomer, inhibitor ACE, izolowane nadciśnienie skurczowe, mięśnie gładkie naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, okres półtrwania, opór naczyniowy, ostre niedociśnienie, pochodna 1, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń, tachykardia odruchowa, transport jonów wapnia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Landulosin 0,5 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku Landulosin, zawierającego dutasteryd i tamsulosynę, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć dane kliniczne dotyczące skojarzonego przedawkowania są ograniczone. Dutasteryd wykazuje wysoką tolerancję nawet przy dawkach do 40 mg/dobę (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg) przez 7 dni oraz 5 mg/dobę (10-krotność dawki terapeutycznej) przez 6 miesięcy, bez istotnych działań niepożądanych wykraczających poza te obserwowane przy dawce terapeutycznej. Brak jest specyficznego antidotum dla dutasterydu, dlatego leczenie opiera się na terapii objawowej i monitorowaniu stanu pacjenta.
antidotum, białko osocza, ciśnienie skurczowe, czynność nerek, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dutasteryd, działanie niepożądane, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipotonia, interwencja medyczna, leczenie objawowe, naczynie krwionośne, objaw zagrażający życiu, odwodnienie, ostre niedociśnienie, płukanie żołądka, reakcja organizmu, siarczan sodu, środek przeczyszczający, tamsulosyna chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie leku, węgiel leczniczy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solitombo 6 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku Solitombo, zawierającego bursztynian solifenacyny i chlorowodorek tamsulosyny, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy wynikają z nasilonego działania antycholinergicznego solifenacyny oraz hipotensyjnego efektu tamsulosyny. W badaniach klinicznych odnotowano tolerancję dawki 126 mg solifenacyny i 5,6 mg tamsulosyny z jedynie łagodną suchością w jamie ustnej przez 16 dni, jednak ryzyko poważnych powikłań, zwłaszcza u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT, chorobami serca lub stosujących leki wpływające na rytm serca, jest wysokie. Monitorowanie EKG i elektrolitów jest kluczowe w ocenie ryzyka arytmii.
arytmia, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, blokada receptorów muskarynowych, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, chlorowodorek tamsulosyny, częstoskurcz, drgawki, działanie alfa1-adrenolityczne, działanie hipotensyjne, efekt antycholinergiczny, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, hipoksemia, karbachol, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, ostre niedociśnienie, płukanie żołądka, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lerivon 30 mg
Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku (Lerivon) manifestuje się przede wszystkim przedłużoną sedacją wynikającą z silnego powinowactwa do receptorów histaminowych H₁. W cięższych przypadkach obserwuje się poważne powikłania kardiologiczne i neurologiczne, takie jak zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT, które predysponuje do torsade de pointes – polimorficznego częstoskurczu komorowego z ryzykiem nagłego zatrzymania krążenia. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, znaczny spadek ciśnienia tętniczego oraz niewydolność oddechowa. Brak swoistego antidotum wymaga stosowania leczenia objawowego i podtrzymującego, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania EKG i stabilizacji hemodynamicznej.
drgawka, intensywna terapia, intubacja, kardiowersja, leczenie antyarytmiczne, leczenie przeciwdrgawkowe, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, mianseryna chlorowodorek, monitorowanie parametrów życiowych, nagłe zatrzymanie krążenia, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, ostre niedociśnienie, płukanie żołądka, płynoterapia, polimorficzny częstoskurcz komorowy, receptor histaminowy H1, sedacja, spadek ciśnienia tętniczego, stabilizacja hemodynamiczna, tlenoterapia, toksykologia kliniczna, torsade de pointes, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie homeostazy, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Miansec 10 mg
Przedawkowanie chlorowodorku mianseryny (Miansec 10 mg) manifestuje się przede wszystkim przedłużonym działaniem sedatywnym, obejmującym nadmierną sedację i spowolnienie psychoruchowe. Pomimo dominacji objawów uspokajających, istnieje ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT oraz częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes”, co wymaga ciągłego monitorowania EKG. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, ostre niedociśnienie tętnicze oraz niewydolność oddechowa, które choć rzadkie, stanowią zagrożenie życia i wymagają intensywnego leczenia objawowego. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe płukanie żołądka oraz wdrożenie kompleksowego monitoringu hemodynamicznego, oddechowego, gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.
antidotum, arytmia, chlorowodorek mianseryny, drgawki, działanie uspokajające, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoksemia, leczenie przeciwarytmiczne, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, mechaniczne wspomaganie wentylacji, Miansec, monitorowanie EKG, niewydolność oddechowa, ostre niedociśnienie, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, sedacja, spowolnienie psychoruchowe, stan padaczkowy, tlenoterapia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Miansec 30 30 mg
Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku manifestuje się przede wszystkim przedłużonym uspokojeniem, które może utrzymywać się znacznie dłużej niż przy dawkach terapeutycznych. Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, w tym groźne arytmie serca, takie jak częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, poprzedzony wydłużeniem odstępu QT w EKG. Objawy te stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji kardiologicznej. W przypadku przedawkowania Miansec 30 konieczna jest hospitalizacja i intensywny nadzór medyczny przez co najmniej 24 godziny, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko powikłań jest zwiększone.
arytmia, arytmia serca, częstoskurcz komorowy polimorficzny, gospodarka wodno-elektrolitowa, intubacja, leczenie przeciwarytmiczne, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, Miansec, mianseryna chlorowodorek, monitorowanie funkcji serca, monitorowanie układu krążenia, monitorowanie układu oddechowego, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, ostre niedociśnienie, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, sedacja, tlenoterapia, torsade de pointes, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Interakcje leku – Miansec 30 30 mg
Mianseryna, substancja czynna leku Miansec 30, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie mianseryny z alkoholem etylowym, co prowadzi do nasilonego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy i znacznego pogorszenia funkcji poznawczych oraz psychomotorycznych, dlatego pacjenci powinni całkowicie unikać alkoholu. Przeciwwskazane jest także łączenie mianseryny z inhibitorami monoaminooksydazy (moklobemid, tranylcypromina, linezolid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Mianseryna może obniżać stężenie w osoczu pod wpływem induktorów CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina), co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, lek wpływa na metabolizm pochodnych kumaryny (np. warfaryny), co wymaga regularnego monitorowania INR i dostosowania dawki antykoagulantu.
arytmia serca, badanie EKG, ciśnienie tętnicze, depresja OUN, drgawka, fenytoina, funkcja poznawcza, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipertermia, indukcja enzymatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, linezolid, mianseryna, moklobemid, niewydolność oddechowa, odstęp QT, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, ostre niedociśnienie, parametr krzepnięcia, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, pochodna kumaryny, równowaga kwasowo-zasadowa, torsade de pointes, tranylcypromina, warfaryna, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie stanu psychicznego, zapis elektrokardiograficzny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lerivon 10 mg
Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Lerivon, może prowadzić do długotrwałej sedacji oraz poważnych powikłań kardiologicznych i oddechowych. Kluczowym zagrożeniem są zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT oraz częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes”, co wymaga ciągłego monitorowania EKG. Rzadziej obserwuje się arytmie inne niż torsade de pointes, drgawki, ostre niedociśnienie tętnicze oraz niewydolność oddechową, które mogą wymagać intensywnej terapii wspomagającej, w tym wentylacji mechanicznej i leczenia przeciwwstrząsowego.
antidotum, arytmia serca, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, drgawki, Lerivon, mianseryna chlorowodorek, monitorowanie czynności serca, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, ostre niedociśnienie, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, polimorficzny częstoskurcz komorowy, postępowanie przeciwwstrząsowe, sedacja, wydłużenie odstępu QT, zapis EKG - Leksykon substancji czynnych
Tamsulozyna – Przedawkowanie
Tamsulozyna, stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, w przypadku przedawkowania (np. 5 mg chlorowodorku tamsulozyny) może wywołać ostre niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe około 70 mm Hg), wymioty, biegunkę oraz zaburzenia rytmu serca wtórne do hipotensji. Przedawkowanie wiąże się z ryzykiem hipoperfuzji nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerkowej. Ze względu na silne wiązanie tamsulozyny z białkami osocza, dializa jest nieskuteczna. Postępowanie terapeutyczne obejmuje ułożenie pacjenta w pozycji leżącej, podanie płynów infuzyjnych, zastosowanie leków wazopresyjnych oraz leczenie objawowe. W celu ograniczenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego zaleca się prowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz osmotycznych środków przeczyszczających.
białka osocza, ciśnienie skurczowe, dutasteryd, działanie naczyniorozszerzające, hipoperfuzja nerek, hipotensja, hipotonia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leki wazopresyjne, obniżenie ciśnienia tętniczego, osmotyczne środki przeczyszczające, ostre niedociśnienie, pasaż jelitowy, perfuzja nerkowa, płukanie żołądka, płyny infuzyjne, powikłania sercowo-naczyniowe, siarczan sodu, spadek ciśnienia tętniczego, tamsulozyna chlorowodorek, uzupełnianie płynów, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wegetatywne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Marumax 0,5 mg + 0,4 mg
Marumax to lek złożony zawierający 0,5 mg dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,367 mg tamsulosyny), stosowany w urologii. W przypadku przedawkowania dutasterydu, nawet przy dawce jednorazowej 40 mg przez 7 dni (80-krotność dawki terapeutycznej) lub 5 mg/dobę przez 6 miesięcy, nie zaobserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych wykraczających poza te znane z dawki standardowej. Brak jest specyficznego antidotum na dutasteryd, dlatego leczenie przedawkowania opiera się na terapii objawowej dostosowanej do stanu pacjenta. W przypadku tamsulosyny chlorowodorku, dawka 5 mg może wywołać ostre niedociśnienie (ciśnienie skurczowe do 70 mm Hg), wymioty i biegunkę, co wymaga natychmiastowego postępowania terapeutycznego.
antidotum, białka osocza, ciśnienie skurczowe, czynność nerek, dializa, dutasteryd, dutasteryd z tamsulosyną, hipotonia, leki zwężające naczynia, Marumax, objętość krwi krążącej, osmotyczne środki przeczyszczające, ostre niedociśnienie, pasaż jelitowy, płukanie żołądka, przedawkowanie dutasterydu, siarczan sodu, tamsulosyna chlorowodorek, węgiel leczniczy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elestar
Produkt leczniczy Elestar, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz u osób z ryzykiem niedociśnienia tętniczego. U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej lub niedoborem sodu, zwłaszcza po stosowaniu leków moczopędnych, istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia, szczególnie po pierwszej dawce. U pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych lub chorobami nerek stosowanie olmesartanu może prowadzić do ostrego niedociśnienia, azotemii i skąpomoczu. Zaleca się okresową kontrolę stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, a stosowanie u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 20 ml/min jest przeciwwskazane. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, dlatego nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA bez ścisłego nadzoru specjalistycznego.
atrofia kosmków jelitowych, azotemia, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, kardiomiopatia przerostowa, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, oliguria, ostra niewydolność nerek, ostre niedociśnienie, pierwotny hiperaldosteronizm, przewlekła biegunka, schyłkowa niewydolność nerek, skąpomocz, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia mózgowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tanyz ERAS 0,4 mg
Przedawkowanie tamsulosyny chlorowodorku (0,4 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Tanyz ERAS) stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego, które może wystąpić niezależnie od dawki. Klinicznie objawia się to nagłym spadkiem ciśnienia, zaburzeniami świadomości (zawroty głowy, omdlenia, senność), tachykardią odruchową oraz zaburzeniami perfuzji narządowej. Warto podkreślić, że dawki wywołujące te objawy nie zostały precyzyjnie określone, co wymaga szczególnej ostrożności i natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na wysokie wiązanie tamsulosyny z białkami osocza, hemodializa jest nieskuteczna w usuwaniu leku z organizmu.
drożność dróg oddechowych, fenylefryna, hemodializa, leczenie farmakologiczne, leki wazopresyjne, monitorowanie ciśnienia tętniczego, niedokrwienie narządów, noradrenalina, objętość krwi krążącej, obniżenie ciśnienia tętniczego, osmotyczne środki przeczyszczające, ostre niedociśnienie, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, saturacja krwi, siarczan sodu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia odruchowa, tamsulosyna chlorowodorek, techniki dializacyjne, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie nerek, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia perfuzji narządowej, zaburzenia świadomości, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Urostad 0,4 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda 0,4 mg
Przedawkowanie tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Urostad 0,4 mg, może prowadzić do ostrego niedociśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe około 70 mm Hg), wymiotów oraz biegunki, obserwowanych przy dawce 5 mg, czyli ponad 12-krotności dawki terapeutycznej. Ostre niedociśnienie stanowi największe zagrożenie kliniczne ze względu na ryzyko hipoperfuzji narządowej i utraty przytomności. Leczenie powinno być kompleksowe i ukierunkowane na objawy, obejmując pozycjonowanie pacjenta, terapię płynową zwiększającą objętość krwi krążącej oraz, w razie potrzeby, zastosowanie leków wazoaktywnych. Niezbędne jest także monitorowanie funkcji nerek (mocznik, kreatynina, GFR) oraz wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych i wsparcie układów oddechowego i sercowo-naczyniowego.
czynność nerek, funkcje życiowe, GFR, hipoperfuzja narządowa, lek wazoaktywny, objętość krwi krążącej, osmotyczny środek przeczyszczający, ostre niedociśnienie, parametry nerkowe, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, pozycja leżąca, siarczan sodu, skurczowe ciśnienie tętnicze, tamsulosyny chlorowodorek, terapia płynowa, Urostad, uszkodzenie nerek, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymioty i biegunka, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Revival Plus
Produkt leczniczy Revival Plus, zawierający olmesartan medoksomil w połączeniu z hydrochlorotiazydem, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, zwłaszcza u osób ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i niedoborem sodu, co zwiększa ryzyko objawowego niedociśnienia, szczególnie po pierwszym podaniu. Należy wyrównać te zaburzenia przed rozpoczęciem terapii. U pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca, chorobami nerek (w tym zwężeniem tętnicy nerkowej) oraz u osób z klirensem kreatyniny <30 ml/min stosowanie leku jest przeciwwskazane, natomiast u pacjentów z klirensem 30–60 ml/min konieczna jest ostrożność i okresowa kontrola parametrów laboratoryjnych, takich jak stężenie potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, dlatego podwójna blokada układu RAA jest niewskazana bez ścisłego nadzoru specjalistycznego.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadczynność przytarczyc, nefropatia cukrzycowa, niedobór sodu, objętość krwi krążącej, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, ostre niedociśnienie, pierwotny hiperaldosteronizm, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, stężenie cholesterolu, stężenie kreatyniny, stężenie kwasu moczowego, stężenie potasu, stężenie triglicerydów, tiazydowy lek moczopędny, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, utajona cukrzyca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zasadowica hipochloremiczna, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej