angina Prinzmetala
Angina Prinzmetala, znana również jako wariantowa dławica piersiowa, to szczególny rodzaj bólu w klatce piersiowej wynikający z kurczu tętnicy wieńcowej. W przeciwieństwie do klasycznej dławicy, która jest zwykle wywołana przez zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen podczas wysiłku, angina Prinzmetala występuje typowo w spoczynku, często w godzinach nocnych lub wczesnoporannych.
Mechanizm patofizjologiczny opiera się na nagłym skurczu naczyń wieńcowych, co prowadzi do przejściowego niedokrwienia mięśnia sercowego. W zapisie EKG obserwuje się charakterystyczne uniesienie odcinka ST, które ustępuje po zakończeniu epizodu. Ważną cechą kliniczną jest cykliczność objawów oraz ich spontaniczne ustępowanie, zwykle w ciągu kilku do kilkunastu minut.
Diagnostyka anginy Prinzmetala obejmuje badania nieinwazyjne (EKG, badania obciążeniowe, 24-godzinne monitorowanie EKG) oraz koronarografię, która może wykazać prawidłowe tętnice wieńcowe lub współistniejącą miażdżycę. W leczeniu stosuje się głównie blokery kanału wapniowego i długo działające nitraty, które efektywnie zapobiegają skurczowi naczyń. W przypadkach opornych na farmakoterapię może być konieczna rewaskularyzacja.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cardilopin 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe, prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich naczyń i obniżenia oporu obwodowego, co skutkuje istotnym klinicznie spadkiem ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia utrzymanie efektu hipotensyjnego przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W leczeniu choroby niedokrwiennej serca amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz zmniejsza częstość dolegliwości wieńcowych i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny (5-10 mg) w porównaniu z placebo istotnie zmniejszyło częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03), bez istotnego wpływu na śmiertelność sercowo-naczyniową.
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, badanie PRAISE, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, tętniczki przedwłosowate, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Metoprolol winian – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Metoprolol winian, substancja czynna leku Metocard ZK, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z astmą oskrzelową, cukrzycą, zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz chorobami naczyń obwodowych. W przypadku astmy konieczne jest monitorowanie i ewentualne zwiększenie dawki beta2-adrenomimetyków, zwłaszcza że postać o przedłużonym uwalnianiu wykazuje mniejsze działanie na receptory beta2-adrenergiczne, co redukuje ryzyko działań niepożądanych ze strony układu oddechowego. U pacjentów z cukrzycą metoprolol może maskować objawy hipoglikemii i wpływać na kontrolę glikemii, jednak ryzyko to jest mniejsze niż przy stosowaniu tradycyjnych selektywnych beta1-adrenolityków lub nieselektywnych beta-adrenolityków. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego oraz zaostrzenia objawów chorób naczyń obwodowych ze względu na działanie hipotensyjne leku.
angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów alfa, blokada receptorów beta, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, choroba zastawkowa serca, cukrzyca, działanie hipotensyjne, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia przerostowa zwężająca, kontrola glikemii, lek alfa-adrenolityczny, lek beta1-adrenolityczny, łuszczyca, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieselektywny lek beta-adrenolityczny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, objaw z odbicia, operacja kardiochirurgiczna, reakcja anafilaktyczna, receptor beta2-adrenergiczny, stymulacja receptorów alfa-adrenergicznych, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ oddechowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie metabolizmu węglowodanów, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Zahron Combi to lek łączący rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), klasyfikowany jako inhibitor reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10BX09). Rozuwastatyna działa selektywnie i kompetycyjnie na enzym reduktazę HMG-CoA w wątrobie, hamując biosyntezę cholesterolu poprzez ograniczenie przemiany HMG-CoA do mewalonianu. Efektem jest zwiększenie liczby receptorów LDL na hepatocytach, co poprawia wychwyt i katabolizm LDL oraz hamuje produkcję VLDL, prowadząc do obniżenia stężenia LDL i VLDL w osoczu. Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, blokuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co skutkuje rozluźnieniem naczyń, obniżeniem oporu obwodowego i działaniem przeciwnadciśnieniowym utrzymującym się przez całą dobę po podaniu raz na dobę.
amlodypina, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, biosynteza cholesterolu, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca, dławica odmienna, dna moczanowa, dolegliwość wieńcowa, dusznica bolesna, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt rozluźniający, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, mięsień sercowy, niedokrwienie, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, profil lipidowy osocza, receptor LDL, rozuwastatyna, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczki obwodowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alneta 10 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Mechanizm przeciwnadciśnieniowy opiera się na rozluźnieniu mięśni gładkich naczyń, co skutkuje obniżeniem całkowitego oporu obwodowego i zmniejszeniem obciążenia następczego serca. W terapii dławicy piersiowej amlodypina rozszerza tętniczki obwodowe oraz wieńcowe, poprawiając perfuzję mięśnia sercowego i zmniejszając zapotrzebowanie na tlen. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03) w porównaniu z placebo, nie wpływając negatywnie na profil lipidowy ani metabolizm, co czyni ją bezpieczną u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna, choroba wieńcowa, cukrzyca, cukrzyca typu 2, dławica odmienna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, niewydolność serca, obrzęk płuc, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, skurcz tętnicy wieńcowej, statyna, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aldan 10 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, działa głównie na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych poprzez blokadę napływu jonów Ca²⁺, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia oporu naczyniowego. W terapii nadciśnienia tętniczego stosowana w dawkach 2,5-10 mg/dobę, powoduje istotne obniżenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego o 10-18%, z efektem utrzymującym się przez 24 godziny. U 61-91% pacjentów obserwuje się normalizację ciśnienia tętniczego. Amlodypina wykazuje również działanie moczopędne poprzez zmniejszenie oporu nerkowego i zwiększenie przesączania kłębuszkowego, nie wpływając przy tym na aktywność reninową osocza ani poziom aldosteronu. Ponadto, lek nie powoduje zmian częstości akcji serca ani stężenia katecholamin podczas długotrwałego stosowania.
afterload, aktywność reninowa osocza, aldosteron, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, częstość akcji serca, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, działanie moczopędne, działanie naczyniodylacyjne, działanie naczyniorozkurczowe, działanie przeciwdławicowe, efekt hipotensyjny, inhibitor ACE, jon wapnia, kanał wapniowy, katecholamina, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, mechanizm działania, mięsień gładki, mięsień sercowy, naczynia krwionośne, nadciśnienie tętnicze, opór naczyniowy obwodowy, ostre niedociśnienie, pochodna dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica epikardialna, tętnica obwodowa, tętnica wieńcowa, zapotrzebowanie tlenowe mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adipine 10 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie hipotensyjne poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia następczego serca. W leczeniu dławicy piersiowej mechanizm działania obejmuje rozszerzenie tętniczek przedwłosowatych oraz dużych tętnic wieńcowych, co poprawia perfuzję mięśnia sercowego i zmniejsza jego zapotrzebowanie na tlen. Podawanie amlodypiny w dawce 5-10 mg raz na dobę skutkuje utrzymaniem obniżonego ciśnienia tętniczego przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia, a także poprawia tolerancję wysiłku i zmniejsza częstość dolegliwości wieńcowych. W badaniu CAMELOT u 1997 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca amlodypina istotnie zmniejszyła ryzyko hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), nie wpływając negatywnie na profil metaboliczny, co umożliwia jej stosowanie u pacjentów z cukrzycą, astmą czy dną moczanową.
angina Prinzmetala, antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, cukrzyca typu 2, digoksyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz serca, tętniczka przedwłosowata, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zgon sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cardilopin 2,5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe, prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Jej mechanizm działania obejmuje hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśniowych serca i naczyń, co skutkuje zmniejszeniem oporu obwodowego oraz poprawą ukrwienia mięśnia sercowego, zwłaszcza w przebiegu dławicy piersiowej, w tym anginy Prinzmetala. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny bez gwałtownych spadków ciśnienia. Amlodypina nie wpływa negatywnie na profil lipidowy ani metabolizm, co czyni ją bezpieczną u pacjentów z astmą, cukrzycą czy dną moczanową. W chorobie niedokrwiennej serca poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i zmniejsza zapotrzebowanie na nitroglicerynę.
angina Prinzmetala, antagonista jonów wapnia, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, obrzęk płuc, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Metoprolol bursztynian – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Metoprolol bursztynian, jako selektywny β1-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, cukrzycą oraz zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. U chorych z astmą stosujących β2-adrenomimetyki, konieczna jest ocena skuteczności terapii β2-agonistami i ewentualne zwiększenie dawki na początku leczenia metoprololem. Metoprolol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Metocard ZK) wykazuje mniejsze działanie na receptory β2, co zmniejsza ryzyko maskowania objawów hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz zaburzeń metabolizmu węglowodanów w porównaniu do tradycyjnych β1-adrenolityków. Należy monitorować ryzyko nasilenia bloków przedsionkowo-komorowych oraz zaostrzenia chorób naczyń obwodowych, a u pacjentów z guzem chromochłonnym stosować równocześnie α-adrenolityk. Leczenie może maskować objawy nadczynności tarczycy, a przed zabiegami operacyjnymi nie zaleca się odstawiania leku, co należy zgłosić anestezjologowi.
alfa-adrenolityk, angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, beta₁-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, choroba naczyń obwodowych, działanie hipotensyjne, glikemia, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia przerostowa zwężająca, łuszczyca, metoprolol bursztynian, nadczynność tarczycy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betoptic S
Betoptic S to zawiesina do oczu zawierająca 2,5 mg/ml betaksololu chlorowodorku, stosowana miejscowo w leczeniu jaskry i innych schorzeń okulistycznych. Pomimo miejscowego podania, betaksolol może ulegać wchłanianiu do krążenia ogólnego, wywołując działania niepożądane typowe dla beta-adrenolityków, takie jak bradykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego czy zaostrzenie niewydolności serca. Zaleca się stosowanie techniki nacisku na punkt łzowy przez co najmniej minutę po zakropleniu, aby ograniczyć systemowe wchłanianie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia (np. choroba niedokrwienna serca, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca), astmą oskrzelową, POChP, hipoglikemią, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania oraz u osób z zaburzeniami krążenia obwodowego, gdyż betaksolol może nasilać objawy tych schorzeń lub maskować ich symptomy.
angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, atopia, beta-adrenolityk, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, ciśnienie wewnątrzgałkowe, hipoglikemia samoistna, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, miastenia, nadczynność tarczycy, niestabilna cukrzyca, niewydolność serca, odwarstwienie naczyniówki, ostra hipoglikemia, przełom tarczycowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, trabekulektomia, zespół Raynauda, zespół suchego oka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Normodipine 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie przezbłonowego przepływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Mechanizm hipotensyjny opiera się na rozkurczu tętniczek przedwłosowatych, co zmniejsza opór obwodowy i obciążenie następcze serca, oraz rozszerzeniu tętnic wieńcowych, poprawiając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen, co jest szczególnie istotne w leczeniu dławicy Prinzmetala. Podawanie amlodypiny w dawkach 2,5-10 mg/dobę u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym skutkuje stabilnym obniżeniem ciśnienia tętniczego przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W badaniu ALLHAT (n=33 357, średni czas obserwacji 4,9 roku) amlodypina wykazała podobną skuteczność w zapobieganiu zgonów z powodu choroby wieńcowej i zawałów mięśnia sercowego w porównaniu do chlortalidonu (RR 0,98; 95% CI 0,90-1,07; p=0,65), jednak z wyższą częstością niewydolności serca (10,2% vs 7,7%; RR 1,38; 95% CI 1,25-1,52; p<0,001).
amlodypina, angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, digoksyna, dławica, dławica piersiowa, dna moczanowa, dusznica bolesna, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór obwodowy, rewaskularyzacja, rewaskularyzacja wieńcowa, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat łączący lizynopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista kanału wapniowego, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Lizynopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co zmniejsza wazokonstrykcję i wydzielanie aldosteronu, prowadząc do potencjalnego wzrostu stężenia potasu w surowicy. W badaniach klinicznych wykazano, że dawka 32,5-35 mg/dobę lizynoprylu zmniejsza ryzyko zgonu i hospitalizacji o 8-12% u pacjentów z niewydolnością serca, a także redukuje mikroalbuminurię o 40% u chorych z cukrzycą typu 2 i nefropatią. Amlodypina, podawana w dawkach 2,5-10 mg/dobę, działa poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych i wieńcowych, co obniża afterload i poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, bez negatywnego wpływu na profil lipidowy czy metabolizm glukozy. W badaniu ALLHAT amlodypina nie różniła się istotnie pod względem śmiertelności od chlortalidonu, choć wiązała się z wyższą częstością niewydolności serca (10,2% vs. 7,7%, p<0,001).
amlodypina, angina Prinzmetala, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, dusznica bolesna, efekt hipotensyjny, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl, mikroalbuminuria, nadciśnienie niskoreninowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, tętniczka obwodowa, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aldan 10 mg
Amlodypina w preparacie Aldan wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie. Preparat dostępny jest w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg amlodypiny bezylanu. W leczeniu nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi standardowo 5 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 10 mg na dobę, co powinno odbywać się co 1-2 tygodnie. W przypadku braku odpowiedzi na monoterapię zaleca się dodanie tiazydowego leku moczopędnego, β-adrenolityka lub inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE). W terapii stabilnej dławicy piersiowej oraz anginy Prinzmetala dawka wynosi od 5 mg do 10 mg raz na dobę, z możliwością stosowania w skojarzeniu z lekami moczopędnymi, β-adrenolitykami, inhibitorami ACE, długo działającymi azotanami oraz nitrogliceryną podawaną podjęzykowo.
amlodipin bezylan, amlodypina, angina Prinzmetala, azotany długodziałające, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek beta-adrenolityczny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, nitrogliceryna, pacjent w podeszłym wieku, schemat leczenia, stabilna dławica piersiowa, terapia farmakologiczna, tiazydowy lek moczopędny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aldan 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn (kod ATC: C08CA01), działa głównie na naczynia krwionośne poprzez blokadę napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Mechanizm ten prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i zmniejszenia oporu naczyniowego, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego o 10-18% przy dawkach 2,5-10 mg podawanych raz na dobę. Efekt hipotensyjny utrzymuje się przez 24 godziny, nie wpływając na częstość akcji serca ani poziom katecholamin. Skuteczność amlodypiny jest porównywalna z β-adrenolitykami, innymi antagonistami wapnia, inhibitorami ACE oraz lekami moczopędnymi, a jej działanie jest bardziej wyraźne u pacjentów z wyższym ciśnieniem wyjściowym (np. u osób z ciśnieniem rozkurczowym 105-114 mmHg spadek ciśnienia jest o około 50% większy niż u pacjentów z dławicą i prawidłowym ciśnieniem). Amlodypina charakteryzuje się powolnym początkiem działania, co minimalizuje ryzyko ostrego niedociśnienia, a normalizację ciśnienia obserwuje się u 61-91% leczonych pacjentów.
aktywność reninowa, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, dihydropirydyna, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, inhibitor ACE, jon wapnia, kanał wapniowy, katecholaminy, lek moczopędny, mięsień sercowy, mięśnie gładkie, naczynia krwionośne, naczynia obwodowe, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze, opór naczyniowy, przesączanie kłębuszkowe, tętnica epikardialna, tętnica wieńcowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NiQuitin MINI
Stosowanie nikotynowej terapii zastępczej w postaci tabletek do ssania NiQuitin MINI 4 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (np. po zawale mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ciężkie zaburzenia rytmu serca, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, incydenty naczyniowo-mózgowe), cukrzycą, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, chorobami układu pokarmowego oraz u osób z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe. U tych grup pacjentów leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską, z uwzględnieniem częstszej kontroli glikemii u cukrzyków oraz monitorowania potencjalnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy drgawki. NiQuitin MINI 4 mg zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje produkt jako „wolny od sodu”.
aminy katecholowe, angina Prinzmetala, dławica piersiowa, enzym CYP 1A2, guz chromochłonny nadnerczy, incydent naczyniowo-mózgowy, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nikotynowa terapia zastępcza, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie trawienne, owrzodzenie żołądka, padaczka, pokrzywka, policykliczne węglowodory aromatyczne, przeniesienie uzależnienia, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zaburzenia rytmu serca, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT łączy lizynopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista kanałów wapniowych dihydropirydynowy, co umożliwia synergistyczne obniżanie ciśnienia tętniczego i poprawę funkcji układu sercowo-naczyniowego. Lizynopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia wydzielania aldosteronu, z możliwym ryzykiem hiperkaliemii. W badaniu z udziałem 3164 pacjentów z niewydolnością serca, stosowanie dużej dawki lizynoprylu (32,5-35 mg/dobę) zmniejszyło ryzyko zgonu i hospitalizacji o 8-12%, a hospitalizacje z powodu niewydolności serca o 24% (p=0,002). W badaniu GISSI-3 u pacjentów po zawale mięśnia sercowego lizynopryl obniżył śmiertelność o 11% (p=0,03), a terapia skojarzona z triazotanem glicerolu o 17% (p=0,02). U pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią lizynopryl w dawce 10-20 mg/dobę obniżył ciśnienie tętnicze o 13/10 mmHg i zmniejszył wydalanie albuminy z moczem o 40%, co wskazuje na nefroprotekcję niezależną od efektu hipotensyjnego.
amlodypina, angina Prinzmetala, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, bradykinina, cukrzyca typu 2, dławica odmienna, dusznica bolesna, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, kora nadnerczy, lizynopryl, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, triazotan glicerolu, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Akistan Duo
Produkt leczniczy Akistan DUO zawiera latanoprost (50 μg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml) i wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania ogólnoustrojowe beta-adrenolityku tymololu, takie jak pogorszenie chorób układu sercowo-naczyniowego (np. choroba wieńcowa, angina Prinzmetala, niewydolność serca, blok serca I stopnia) oraz ryzyko wystąpienia objawów ze strony układu oddechowego u pacjentów z astmą lub POChP. Tymolol może maskować objawy hipoglikemii i nadczynności tarczycy, a także nasilać działanie innych beta-adrenolityków stosowanych ogólnoustrojowo lub miejscowo. Latanoprost może powodować stopniową, trwałą zmianę koloru tęczówki u 16-20% pacjentów, szczególnie z tęczówkami mieszanymi, oraz zmiany w wyglądzie rzęs i powiek, które ustępują po zakończeniu terapii. Produkt zawiera chlorek benzalkoniowy, który może wywoływać podrażnienia i uszkodzenia rogówki, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu u pacjentów z zespołem suchego oka lub chorobami rogówki.
angina Prinzmetala, beta-adrenolityk, blok serca pierwszego stopnia, chlorek benzalkoniowy, choroba atopowa, choroba Raynauda, choroba wieńcowa, ciemnienie skóry powiek, ciężka reakcja anafilaktyczna, heterochromia, jaskra barwnikowa, jaskra neowaskularna, jaskra otwartego kąta przesączania, jaskra zamkniętego kąta przesączania, jaskra zapalna, latanoprost, nadczynność tarczycy, nagły skurcz oskrzeli, niewydolność serca, obrzęk plamki, odwarstwianie naczyniówki, opryszczkowe zapalenie rogówki, przewlekła obturacyjna choroba płuc, punktowate zapalenie rogówki, samoistna hipoglikemia, suchość oczu, toksyczne wrzodziejące zapalenie rogówki, tymolol, zespół Raynauda, zespół suchego oka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dironorm 20 mg + 10 mg
Dironorm to preparat złożony zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), dostępny w dawkach 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg oraz 20 mg + 5 mg. Lizynopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń tętniczych i zmniejszenia wydzielania aldosteronu, skutkując obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz działaniem nefroprotekcyjnym (m.in. redukcja mikroalbuminurii o 40% u pacjentów z cukrzycą typu 2). Amlodypina blokuje kanały wapniowe w mięśniach gładkich naczyń, powodując ich rozkurcz i obniżenie afterload, co poprawia wydolność wysiłkową u chorych z chorobą niedokrwienną serca oraz zmniejsza częstość napadów dławicy piersiowej. Oba składniki wykazują korzystny profil bezpieczeństwa, nie wpływając negatywnie na metabolizm glikemii czy lipidów, co czyni preparat odpowiednim dla pacjentów z cukrzycą, astmą czy dną moczanową.
aldosteron, amlodypina, angina Prinzmetala, angiotensyna II, antagonista wapnia, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, dihydropirydyna, dusznica, dusznica bolesna, działanie nefroprotekcyjne, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hemoglobina glikowana, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, lizynopryl, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aldan 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Aldan, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania terapeutycznego oraz stanu klinicznego pacjenta. W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z maksymalną dawką do 10 mg/dobę, przy stopniowym zwiększaniu dawki co 1-2 tygodnie. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 2,5 mg raz na dobę. W terapii stabilnej dławicy piersiowej i anginy Prinzmetala dawka wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością stosowania terapii skojarzonej z tiazydowymi lekami moczopędnymi, β-adrenolitykami, inhibitorami ACE, azotanami długodziałającymi lub nitrogliceryną podjęzykową.
amlodypina, angina Prinzmetala, ciśnienie tętnicze, długo działający azotan, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek β-adrenolityczny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, nitrogliceryna podjęzykowa, produkt leczniczy, stabilna dławica piersiowa, substancja czynna, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metocard ZK
Metocard ZK, preparat metoprololu o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, cukrzycą, zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, chorobami naczyń obwodowych, guzem chromochłonnym oraz łuszczycą. W astmie konieczne jest dostosowanie dawki beta2-adrenomimetyków, a w przypadku guza chromochłonnego – wcześniejsze zastosowanie alfa-adrenolityku. Metoprolol może maskować objawy hipoglikemii i nadczynności tarczycy, co wymaga monitorowania. U pacjentów z niewydolnością serca, niestabilną dławicą piersiową, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób powyżej 80. i poniżej 40. roku życia, stosowanie leku wymaga szczegółowej oceny ryzyka. Preparat dostępny jest w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg i 95 mg metoprololu bursztynianu, odpowiadających 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu.
alfa-adrenolityk, angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk nieselektywny, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, choroba naczyń obwodowych, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia przerostowa zwężająca, kontrola glikemii, lek beta1-adrenolityczny, łuszczyca, metabolizm węglowodanów, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, nadczynność tarczycy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, receptor beta2-adrenergiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Zahron Combi to lek z grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10BX09), będący połączeniem rozuwastatyny i amlodypiny, które wykazują komplementarne mechanizmy działania. Rozuwastatyna selektywnie i kompetycyjnie hamuje enzym reduktazę HMG-CoA, ograniczając syntezę cholesterolu w wątrobie, co skutkuje zwiększeniem liczby receptorów LDL na hepatocytach oraz zmniejszeniem produkcji VLDL, a w efekcie obniżeniem stężenia LDL i VLDL w osoczu. Amlodypina, jako dihydropirydynowy bloker kanałów wapniowych, hamuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, powodując rozluźnienie naczyń obwodowych i wieńcowych, co przekłada się na obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenie obciążenia niedokrwieniem mięśnia sercowego.
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, ból wieńcowy, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica odmienna, dna moczanowa, dolegliwość wieńcowa, dusznica bolesna, inhibitor napływu jonów wapnia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, lipoproteiny, mewalonian, napływ jonów wapnia, niedokrwienie, nitrogliceryna, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, prekursor cholesterolu, profil lipidowy, receptor LDL, rozszerzanie naczyń wieńcowych, skurcz tętnic wieńcowych, VLDL - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NiQuitin MINI
Nikotynowa terapia zastępcza (NTZ) z użyciem tabletek do ssania NiQuitin MINI 1,5 mg stanowi skuteczne wsparcie w procesie rzucania palenia, przy czym korzyści zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko związane z jej stosowaniem. U pacjentów z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, niestabilną dławicą piersiową, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub po incydentach naczyniowo-mózgowych zaleca się najpierw próbę zaprzestania palenia bez farmakoterapii, np. poprzez poradnictwo psychologiczne. W przypadku nieskuteczności takiego podejścia, stosowanie NiQuitin MINI 1,5 mg jest możliwe wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarską ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, guzem chromochłonnym nadnerczy, niekontrolowaną nadczynnością tarczycy, chorobami układu pokarmowego oraz padaczką, ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy drgawki. U chorych z cukrzycą wskazana jest częstsza kontrola glikemii, gdyż nikotyna może wpływać na metabolizm węglowodanów poprzez uwalnianie amin katecholowych.
amina katecholowa, angina Prinzmetala, biodostępność nikotyny, dławica piersiowa, drgawki, enzym CYP 1A2, guz chromochłonny nadnerczy, incydent naczyniowo-mózgowy, klirens nikotyny, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nikotynowa terapia zastępcza, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie trawienne, owrzodzenie żołądka, padaczka, pokrzywka, policykliczny węglowodór aromatyczny, przeniesione uzależnienie, wąski indeks terapeutyczny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metocard ZK
Metocard ZK, zawierający metoprolol bursztynian w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, cukrzycą, zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz chorobami naczyń obwodowych. Metoprolol może maskować objawy hipoglikemii i nadczynności tarczycy, a także nasilać objawy chorób naczyń obwodowych i zaburzenia przewodnictwa serca. U pacjentów z guzem chromochłonnym konieczne jest wcześniejsze zastosowanie alfa-adrenolityku. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia niewydolności serca, zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej dwa tygodnie, kończąc na dawce 11,875 mg metoprololu bursztynianu (odpowiadającej 12,5 mg metoprololu winianu) przez minimum cztery dni.
alfa-adrenolityk, angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, choroba naczyń obwodowych, choroba zastawkowa serca, glikemia, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia przerostowa zwężająca, lek beta-adrenolityczny, łuszczyca, metabolizm węglowodanów, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, nadczynność tarczycy, niestabilna dławica piersiowa, niestabilna niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, receptor beta2-adrenergiczny, selektywny lek beta1-adrenolityczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aldan 5 mg
Lek Aldan zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg lub 10 mg jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych, zarówno jako monoterapia, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi. Mechanizm działania polega na rozszerzeniu naczyń krwionośnych, co obniża opór naczyniowy i skutkuje redukcją ciśnienia tętniczego. Ponadto, Aldan jest stosowany w stabilnej dławicy piersiowej, gdzie poprawia bilans tlenowy mięśnia sercowego poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych i obwodowych, zmniejszając częstość i nasilenie epizodów dławicowych oraz zwiększając tolerancję wysiłku fizycznego.
amlodypina, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, beta-bloker, bezylan amlodypiny, bilans tlenowy mięśnia sercowego, ból dławicowy, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, diuretyk, dławica Prinzmetala, epizod dławicowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek hipotensyjny, monoterapia, naczynie krwionośne, naczynie wieńcowe, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, opór naczyniowy, sartan, skurcz naczynia wieńcowego, skurcz tętnicy wieńcowej, stabilna dławica piersiowa, terapia skojarzona, zwężenie miażdżycowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betoptic 0,5%
Betoptic 0,5% (betaksolol) w postaci kropli do oczu jest beta-adrenolitykiem stosowanym miejscowo w leczeniu jaskry, który mimo miejscowej aplikacji ulega wchłanianiu do krążenia ogólnego, co może wywoływać działania niepożądane typowe dla beta-blokerów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia (np. choroba niedokrwienna serca, angina Prinzmetala, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy), układu oddechowego (astma, POChP), zaburzeniami krążenia obwodowego (ciężka postać choroby Raynauda), cukrzycą, hipoglikemią, nadczynnością tarczycy oraz miastenią. Betaksolol może maskować objawy hipoglikemii i nadczynności tarczycy, a także nasilać objawy niedokrwienia obwodowego i miastenii. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności serca leczenie należy natychmiast przerwać. W terapii jaskry z zamkniętym kątem przesączania konieczne jest stosowanie betaksololu w skojarzeniu ze środkiem miotycznym, gdyż sam betaksolol nie wpływa na źrenicę.
angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk oczny, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, chlorek benzalkoniowy, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, ciśnienie wewnątrzgałkowe, film łzowy, hipoglikemia samoistna, jaskra, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, miastenia, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, odwarstwienie naczyniówki, POChP, przełom tarczycowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, suchość oka, trabekulektomia, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie rogówki, zespół Raynauda, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metocard ZK
Metocard ZK (metoprololu bursztynian) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, cukrzycą, zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz chorobami naczyń obwodowych. Metoprolol może maskować objawy hipoglikemii i nadczynności tarczycy, a także nasilać objawy chorób naczyń obwodowych i łuszczycy. U pacjentów z guzem chromochłonnym konieczne jest wcześniejsze i jednoczesne stosowanie alfa-adrenolityków, aby zapobiec przełomowi nadciśnieniowemu. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia niewydolności serca, zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu; odstawianie powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej dwa tygodnie, z dawką końcową 11,875 mg metoprololu bursztynianu (odpowiadającą 12,5 mg metoprololu winianu) przez minimum cztery dni.
alfa-adrenolityk, angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, choroba naczyń obwodowych, dusznica bolesna Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia przerostowa zwężająca, kontrola glikemii, lek beta-adrenolityczny, lek beta1-adrenolityczny, łuszczyca, metabolizm węglowodanów, metoprololu bursztynian, nadczynność tarczycy, niedokrwienie obwodowe, nieselektywny lek beta-adrenolityczny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, receptor beta2-adrenergiczny, skurcz naczyń wieńcowych, tyreotoksykoza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Normodipine 10 mg
Amlodypina, substancja czynna Normodipine, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazującym dominujące działanie naczyniowe. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co prowadzi do rozkurczu naczyń, obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. W terapii nadciśnienia tętniczego amlodypina podawana raz na dobę zapewnia stabilne, 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego bez gwałtownych spadków. U pacjentów z dusznicą bolesną poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz zmniejsza częstość dolegliwości i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. Lek nie wpływa negatywnie na profil lipidowy i jest bezpieczny u chorych z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, digoksyna, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, dusznica bolesna, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, leczenie hipotensyjne, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, statyna, tętniczki przedwłosowate, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dironorm 20 mg + 5 mg
Dironorm to preparat złożony zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), dostępny w dawkach 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg oraz 20 mg + 5 mg. Lizynopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń tętniczych i zmniejszenia wydzielania aldosteronu, z możliwym ryzykiem hiperkaliemii. Amlodypina działa rozkurczowo na mięśnie gładkie naczyń, obniżając opór obwodowy i poprawiając ukrwienie mięśnia sercowego, co jest korzystne w nadciśnieniu i chorobie niedokrwiennej serca. W badaniach klinicznych lizynopryl w dawkach do 35 mg/dobę wykazał redukcję ryzyka zgonu i hospitalizacji z powodu niewydolności serca (zmniejszenie ryzyka o 12% dla złożonego punktu końcowego, p=0,002) oraz poprawę parametrów nerkowych u pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią (obniżenie ciśnienia tętniczego o 13/10 mm Hg i zmniejszenie wydalania albumin o 40%).
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dihydropirydyna, dusznica bolesna, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hemoglobina glikowana, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor peptydylo-dipeptydazy, kanał wapniowy, klasyfikacja NYHA, kora nadnerczy, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adipine 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie hipotensyjne poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia następczego serca. Mechanizm przeciwdławicowy obejmuje rozszerzenie tętniczek przedwłosowatych oraz dużych tętnic wieńcowych, co poprawia perfuzję mięśnia sercowego i zmniejsza jego zapotrzebowanie na tlen. Podawanie amlodypiny w dawce 5-10 mg/dobę u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny bez gwałtownych spadków ciśnienia, a także nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co czyni ją bezpieczną u chorych z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), wykazując przewagę nad enalaprilem w redukcji zdarzeń sercowo-naczyniowych (HR 0,69; 95% CI 0,54-0,88; p=0,003).
angina Prinzmetala, antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, badanie PRAISE, ból wieńcowy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt hipotensyjny, efekt rozkurczowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, pochodna dihydropirydyny, profil lipidowy osocza, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, rozszerzanie tętnic, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Finamlox 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej mechanizm hipotensyjny opiera się na rozkurczu mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia następczego serca, bez istotnego wpływu na częstość rytmu serca. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina poprawia ukrwienie mięśnia sercowego przez rozszerzenie tętniczek podwłosowatych oraz dużych tętnic wieńcowych, co zmniejsza niedotlenienie i zapotrzebowanie na tlen. Dawka 5-10 mg/dobę zapewnia stabilne, 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego, bez gwałtownych spadków ciśnienia i negatywnego wpływu na profil metaboliczny, co umożliwia stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, p=0,03) w porównaniu z placebo, co potwierdza jej korzystny wpływ na przebieg choroby niedokrwiennej serca.
W populacji pacjentów z niewydolnością serca (NYHA II-IV) amlodypina nie pogarszała zdolności wysiłkowej, frakcji wyrzutowej LV ani objawów klinicznych, a w badaniach PRAISE i PRAISE-2 nie zwiększała śmiertelności, choć w zaawansowanej niewydolności (NYHA III-IV) wiązała się ze wzrostem ryzyka obrzęku płuc. W badaniu ALLHAT (n=33 357, średni czas obserwacji 4,9 roku) amlodypina (2,5-10 mg/dobę) nie różniła się istotnie pod względem pierwotnego punktu końcowego (zgon z powodu choroby wieńcowej lub zawał niezakończony zgonem) w porównaniu z chlortalidonem (RR 0,98; 95% CI: 0,90-1,07; p=0,65), jednak wykazano wyższą częstość niewydolności serca w grupie amlodypiny (10,2% vs 7,7%; RR 1,38; p<0,001). U dzieci (6-17 lat) amlodypina w dawkach 2,5 mg i 5 mg skutecznie obniżała ciśnienie skurczowe, choć brak jest danych dotyczących długoterminowego wpływu na rozwój i śmiertelność.
amlodypina, angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, bloker kanału wapniowego, ból wieńcowy, chlortalidon, choroba niedokrwienna serca, dawka leku, digoksyna, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, leczenie hipotensyjne, lizynopryl, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, TIA, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie kliniczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zahron Combi 20 mg + 10 mg
Zahron Combi to preparat z grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10BX09), łączący rozuwastatynę i amlodypinę, które działają synergistycznie na układ sercowo-naczyniowy. Rozuwastatyna jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem enzymu reduktazy HMG-CoA, kluczowego w biosyntezie cholesterolu, prowadzącym do zwiększenia liczby receptorów LDL na hepatocytach oraz hamowania syntezy VLDL, co skutkuje obniżeniem stężenia LDL-C, VLDL i cholesterolu całkowitego. Głównym narządem docelowym jest wątroba, co jest zgodne z mechanizmem działania statyn. Amlodypina, pochodna dihydropirydyny, blokuje kanały wapniowe w mięśniach gładkich naczyń i mięśniu sercowym, powodując ich rozkurcz i obniżenie oporu naczyniowego, co przekłada się na istotne klinicznie obniżenie ciśnienia tętniczego utrzymujące się przez 24 godziny po jednokrotnym podaniu dobowym.
angina Prinzmetala, antagonista jonów wapniowych, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, ból wieńcowy, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dławica odmienna, dna moczanowa, dusznica bolesna, efekt hipotensyjny, inhibitor napływu jonów wapnia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek hipolipemizujący, niedokrwienie, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, opór naczyniowy, pochodna dihydropirydyny, profil lipidowy, receptor LDL, skurcz tętnicy wieńcowej, synteza VLDL, tętnica wieńcowa, tętniczka wieńcowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Finamlox 10 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego opiera się na rozkurczu mięśni gładkich naczyń, co skutkuje zmniejszeniem oporu obwodowego i obciążenia następczego serca. W terapii dławicy piersiowej amlodypina rozszerza zarówno tętniczki podwłosowate, jak i duże tętnice wieńcowe, poprawiając ukrwienie mięśnia sercowego i zmniejszając zapotrzebowanie na tlen. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny bez ryzyka gwałtownych spadków ciśnienia. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca amlodypina wydłuża czas wysiłku fizycznego, opóźnia wystąpienie bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz redukuje częstość dolegliwości i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. Ponadto lek nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co czyni go bezpiecznym u chorych z astmą, cukrzycą czy dną moczanową.
angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, bloker kanału wapniowego, ból wieńcowy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, dolegliwość wieńcowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek beta-adrenolityczny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nitrogliceryna, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, skurcz naczyń wieńcowych, statyna, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cardilopin 10 mg
Cardilopin, zawierający amlodypinę bezylanową w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazującym dominujące działanie naczyniowe. Mechanizm działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu tętniczek przedwłosowatych i wieńcowych, zmniejszając opór obwodowy i poprawiając perfuzję mięśnia sercowego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym amlodypina obniża ciśnienie tętnicze przez całą dobę bez gwałtownych spadków, a u chorych z chorobą niedokrwienną serca wydłuża czas wysiłku fizycznego, opóźnia wystąpienie bólu wieńcowego i zmniejsza zapotrzebowanie na nitroglicerynę. Lek charakteryzuje się brakiem negatywnego wpływu na metabolizm i profil lipidowy, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina bezylan, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, digoksyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie naczyniowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał wapniowy, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, skurcz naczyń wieńcowych, statyna, tętniczki przedwłosowate, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biosotal 40 40 mg
Lek Biosotal zawiera chlorowodorek sotalolu w dawkach 40 mg i 80 mg i jest beta-adrenolitykiem o właściwościach antyarytmicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub laktozę (15 mg w tabletce 40 mg, 30 mg w tabletce 80 mg), nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, astmę oskrzelową, POChP, zespół Raynauda, ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego, kwasicę metaboliczną oraz ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min). W kardiologii lek jest przeciwwskazany przy torsade de pointes, zespole chorego węzła zatokowego bez rozrusznika, bradykardii <45-50 uderzeń/min, blokach przedsionkowo-komorowych II i III stopnia bez rozrusznika, wydłużeniu odstępu QT, wstrząsie kardiogennym, niewyrównanej niewydolności serca oraz niedociśnieniu niespowodowanym arytmią.
amiodaron, angina Prinzmetala, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chinidyna, chlorowodorek sotalolu, citalopram, dolasetron, domperidon, dronedaron, dyzopiramid, erytromycyna, escitalopram, guz chromochłonny nadnerczy, hipotensja, hydrochinidyna, hydroksyzyna, klirens kreatyniny, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, mizolastyna, moksyfloksacyna, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, spiramycyna, torsade de pointes, właściwość antyarytmiczna, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda