obniżenie odcinka ST
Obniżenie odcinka ST to istotna zmiana elektrokardiograficzna, która może wskazywać na niedokrwienie mięśnia sercowego. Jest to jeden z najważniejszych parametrów ocenianych w elektrokardiogramie (EKG), szczególnie w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca.
Zjawisko to manifestuje się obniżeniem linii odcinka ST w stosunku do linii izoelektrycznej. Klinicznie istotne obniżenie odcinka ST wynosi co najmniej 0,5-1 mm (0,05-0,1 mV) i może przybierać różne morfologie: poziome, skośne w dół lub wklęsłe. Poziome lub skośne w dół obniżenie odcinka ST jest bardziej specyficzne dla niedokrwienia mięśnia sercowego niż obniżenie wklęsłe.
W kontekście diagnostyki choroby wieńcowej, obniżenie odcinka ST najczęściej obserwuje się podczas próby wysiłkowej, kiedy zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen nie może być zaspokojone z powodu zwężenia tętnic wieńcowych. Inne przyczyny obniżenia odcinka ST obejmują zaburzenia elektrolitowe, działanie niektórych leków, przerost lewej komory, blok lewej odnogi pęczka Hisa czy zespół preekscytacji.
Ocena obniżenia odcinka ST zawsze powinna być dokonywana w kontekście klinicznym, z uwzględnieniem wywiadu, objawów, innych nieprawidłowości w EKG oraz wyników badań dodatkowych. W przypadku dynamicznych zmian odcinka ST u pacjenta z bólem w klatce piersiowej należy pilnie wykluczyć ostry zespół wieńcowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ivabradine Viatris 5 mg
Iwabradyna jest selektywnym inhibitorem prądu If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki obniżenia częstości akcji serca o około 10 uderzeń na minutę przy dawkach 5-7,5 mg dwa razy na dobę, bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. Mechanizm działania jest unikatowy, ograniczony do węzła zatokowego, co minimalizuje ryzyko bradykardii poniżej 40/min. Iwabradyna wykazuje działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne potwierdzone w pięciu randomizowanych badaniach (n=4111), gdzie poprawiała parametry testu wysiłkowego (wydłużenie czasu wysiłku, opóźnienie wystąpienia dławicy i obniżenia odcinka ST o 1 mm) oraz zmniejszała częstość napadów dławicy o około 70%. W badaniach z beta-adrenolitykami iwabradyna wykazała dodatkową skuteczność, natomiast w połączeniu z amlodypiną efekty były zależne od stężenia leku. Profil bezpieczeństwa jest korzystny, bez rozwoju tolerancji i zjawiska „z odbicia”. U pacjentów z cukrzycą nie obserwowano negatywnego wpływu na metabolizm glukozy i lipidów.
amlodypina, antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, atenolol, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, diltiazem, dławica piersiowa, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, iwabradyna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, klasyfikacja NYHA, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, odstęp QT, prąd If rozrusznika serca, prąd Ih siatkówki, przewlekła stabilna dławica piersiowa, repolaryzacja komór, świeży zawał serca, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności lewej komory - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Coryol 3,125 mg 3,125 mg
Karwedylol, będący racematem o złożonym mechanizmie działania, jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem z blokadą receptorów alfa1- i beta-adrenergicznych, wykazującym dodatkowo właściwości stabilizujące błonę komórkową oraz aktywność przeciwutleniającą i antyproliferacyjną. Lek zmniejsza obwodowy opór naczyniowy, hamuje układ renina-angiotensyna, redukuje aktywność reninową osocza i rzadko powoduje zatrzymanie płynów. W terapii nadciśnienia tętniczego karwedylol obniża ciśnienie krwi bez zwiększania oporu obwodowego, utrzymując objętość wyrzutową serca i prawidłowy przepływ krwi przez nerki oraz inne łożyska naczyniowe. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność u pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, przewlekłą niewydolnością nerek, poddawanych hemodializoterapii oraz po przeszczepieniu nerki, z działaniem hipotensyjnym porównywalnym do osób z prawidłową funkcją nerek.
aktywność reninowa osocza, całkowity czas wysiłku, ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych, czynność skurczowa i rozkurczowa lewej komory, działanie antyproliferacyjne, działanie kardioprotekcyjne, hemodializoterapia, kanał wapniowy, kardiomiopatia rozstrzeniowa, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, nieme niedokrwienie mięśnia sercowego, obciążenie następcze, obciążenie wstępne serca, objętość wyrzutowa serca, obniżenie odcinka ST, obwodowy opór naczyniowy, profil lipidowy, przedwczesny skurcz przedsionkowy, przepływ krwi przez nerki, przepływ obwodowy krwi, przeszczep nerki, przewlekła niewydolność nerek, reaktywna forma tlenu, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, skurcz komorowy, stabilna dławica piersiowa, układ renina-angiotensyna, wewnętrzna aktywność sympatykomimetyczna, zaburzenie czynności lewej komory, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vinpoven 5 mg
Produkt leczniczy Vinpoven zawierający winpocetynę (5 mg tabletki) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Do najważniejszych należą leukopenia (rzadko, >1/10 000 do <1/1 000), która zwiększa ryzyko infekcji i wymaga monitorowania morfologii krwi. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak bezsenność, nadmierna senność, zawroty i bóle głowy oraz osłabienie, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się zmiany w EKG (obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz, dodatkowe skurcze) również niezbyt często, choć związek przyczynowy z lekiem nie jest jednoznaczny. Ponadto, niezbyt często występują zmiany ciśnienia krwi (głównie obniżenie) oraz uderzenia krwi do głowy.
arytmia, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie krwi, częstoskurcz, dodatkowy skurcz serca, działania niepożądane produktów leczniczych, EKG, enzymy wątrobowe, konwencja MedDRA, leukopenia, morfologia krwi, nudności, obniżenie odcinka ST, odczyn alergiczny skórny, reakcja alergiczna, suchość w jamie ustnej, uderzenia krwi do głowy, winpocetyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ivohart 5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Ivohart, jest selektywnym inhibitorem prądu If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki zmniejszenia częstości akcji serca o około 10 uderzeń na minutę przy dawkach 5-7,5 mg dwa razy na dobę, bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. Działanie to przekłada się na zmniejszenie obciążenia serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy, co potwierdzono w pięciu randomizowanych badaniach klinicznych (N=4111), wykazujących istotną poprawę parametrów testu wysiłkowego oraz redukcję napadów dławicy piersiowej o około 70%. W badaniach długoterminowych (do 3-4 miesięcy) nie obserwowano rozwoju tolerancji ani efektu „z odbicia”. Iwabradyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z możliwymi przemijającymi zaburzeniami widzenia związanymi z wpływem na prąd Ih w siatkówce. W populacji pediatrycznej stosowano dawki dostosowane do wieku i masy ciała (np. 0,02 mg/kg mc. u niemowląt), z podobnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności w redukcji częstości akcji serca.
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciężka bradykardia, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwniedokrwienne, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, kardiomiopatia rozstrzeniowa, mięsień sercowy, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, odstęp QT, prąd If, prąd Ih w siatkówce, prąd jonowy If, przewlekła stabilna dławica piersiowa, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, terapia przeciwdławicowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności lewej komory, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ivabradine Genoptim 7,5 mg
Iwabradyna, lek nasercowy z grupy C01EB17, wykazuje selektywne hamowanie prądu If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki zmniejszenia częstości pracy serca o około 10 uderzeń na minutę przy dawkach 5-7,5 mg dwa razy na dobę, bez wpływu na przewodnictwo wewnątrzsercowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. Działanie to przekłada się na zmniejszenie obciążenia serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy, co potwierdzono w licznych badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą stabilną dławicą piersiową oraz przewlekłą niewydolnością serca. W badaniach z udziałem 4111 pacjentów z dławicą piersiową iwabradyna w dawce 5 mg dwa razy na dobę wydłużała czas trwania testu wysiłkowego o około 1 minutę po 4 tygodniach, a po 3 miesiącach, przy dawce 7,5 mg dwa razy na dobę, o dodatkowe 25 sekund, jednocześnie zmniejszając częstość napadów dławicy o około 70%. W badaniu SHIFT u 6505 pacjentów z niewydolnością serca (LVEF ≤ 35%, NYHA II-IV) iwabradyna zmniejszyła częstość akcji serca średnio o 15 uderzeń na minutę i istotnie obniżyła ryzyko złożonego punktu końcowego (zgon sercowo-naczyniowy lub hospitalizacja z powodu nasilenia niewydolności serca) o 18% (HR 0,82, 95% CI 0,75-0,90, p < 0,0001), ze szczególnym wpływem na hospitalizacje (HR 0,74, p < 0,0001) i zgony z powodu niewydolności serca (HR 0,74, p = 0,014).
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, badanie elektrofizjologiczne, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, częstość pracy serca, dławica piersiowa, działanie przeciwdławicowe, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, iloczyn częstości pracy serca, inhibitor ACE, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, podwójny iloczyn, prąd If, prąd Ih, repolaryzacja komory, test wysiłkowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności lewej komory, zawał serca, zmniejszenie częstości pracy serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Coryol 25 mg 25 mg
Karwedylol, będący racematem dwóch enancjomerów o uzupełniającym się działaniu, jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem z właściwościami blokującymi receptory alfa1- i beta-adrenergiczne (beta1 i beta2). Nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (ISA) i posiada zdolność stabilizacji błony komórkowej oraz słabą do umiarkowanej blokadę kanałów wapniowych w wyższych stężeniach. Jego unikalne właściwości przeciwutleniające, potwierdzone in vitro i in vivo, przyczyniają się do działania kardioprotekcyjnego, obejmującego zmiatanie reaktywnych rodników tlenowych i hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich naczyń. Karwedylol obniża ciśnienie tętnicze bez zwiększania oporu obwodowego, utrzymując objętość wyrzutową serca i prawidłowy przepływ krwi przez nerki oraz inne łożyska naczyniowe, co jest istotne w terapii nadciśnienia tętniczego, w tym u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i poddawanych hemodializie.
agonista receptora alfa1-adrenergicznego, aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, beta-adrenolityk, całkowity czas wysiłku, częstość pracy serca, częstoskurcz, czynność lewej komory, czynność nerek, dyslipidemia, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwniedokrwienne, hemodializoterapia, kanał wapniowy, kardiomiopatia rozstrzeniowa, lek przeciwdławicowy, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, nieme niedokrwienie mięśnia sercowego, obciążenie następcze, obciążenie wstępne serca, objętość wyrzutowa, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, profil lipidowy, przepływ krwi przez nerki, przewlekła choroba nerek, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, receptor alfa-adrenergiczny, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, retencja płynów, stabilna dławica piersiowa, układ renina-angiotensyna, właściwość przeciwutleniająca, zaburzenie czynności lewej komory, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon substancji czynnych
Karwedylol – Właściwości farmakodynamiczne
Karwedylol to nieselektywny beta-adrenolityk o unikalnym mechanizmie działania, łączący blokadę receptorów alfa1-adrenergicznych z nieselektywną blokadą receptorów beta1- i beta2-adrenergicznych. Jego działanie rozszerzające naczynia oraz hamujące układ renina-angiotensyna-aldosteron prowadzi do zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego i aktywności reninowej osocza, bez istotnego zatrzymania płynów. Karwedylol wykazuje także właściwości przeciwutleniające, antyproliferacyjne na komórki mięśni gładkich naczyń oraz słabą aktywność blokującą kanały wapniowe, co może zwiększać przepływ krwi w niektórych łożyskach naczyniowych. W badaniach klinicznych potwierdzono jego korzystny wpływ na profil lipidowy, równowagę elektrolitową oraz brak typowych dla beta-adrenolityków objawów, takich jak uczucie zimna kończyn, dzięki utrzymaniu obwodowego przepływu krwi i czynności nerek.
W terapii chorób układu sercowo-naczyniowego karwedylol wykazuje potwierdzone działanie przeciwniedokrwienne i przeciwdławicowe, zmniejszając obciążenie wstępne i następcze serca oraz poprawiając funkcję lewej komory. W badaniu COPERNICUS u 2289 pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością serca karwedylol istotnie obniżył śmiertelność całkowitą (12,8% vs 19,7% placebo; p=0,00013) oraz ryzyko hospitalizacji. W badaniu CAPRICORN u pacjentów po zawale serca z dysfunkcją lewej komory wykazano redukcję całkowitej śmiertelności o 23% (p=0,031) i innych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Karwedylol jest skuteczny także u pacjentów z nadciśnieniem nerkowopochodnym oraz przewlekłą niewydolnością nerek, w tym poddawanych hemodializoterapii. W porównaniu z werapamilem i izosorbidem dinitratem o przedłużonym działaniu wykazuje podobną skuteczność w zwiększaniu całkowitego czasu wysiłku (TET) i opóźnianiu wystąpienia dławicy. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności, stosowanie karwedylolu u dzieci i młodzieży nie jest obecnie zalecane.
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, angiotensyna II, beta-adrenolityk, błona komórkowa, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, ciśnienie zaklinowania, dławica piersiowa, dysfunkcja skurczowa, dyslipidemia, dystrofia mięśniowa, działanie antyproliferacyjne, działanie przeciwniedokrwienne, frakcja wyrzutowa, hemodializoterapia, kanał wapniowy, kardiomiopatia rozstrzeniowa, lek beta-adrenolityczny, lewa komora, lipoproteina o dużej gęstości, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie nerkopochodne, nieme niedokrwienie, obniżenie odcinka ST, obwodowy opór naczyniowy, profil lipidowy, przeciwutleniacz, przedwczesny skurcz przedsionka, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, stereoizomer, stres oksydacyjny, tętnica płucna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wolny rodnik tlenowy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Właściwości farmakodynamiczne
Iwabradyna jest selektywnym inhibitorem prądu If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki zmniejszenia częstości pracy serca bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. W dawkach do 20 mg dwa razy na dobę obserwuje się efekt plateau zmniejszenia częstości akcji serca o około 10 uderzeń na minutę, co przekłada się na redukcję obciążenia serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Iwabradyna wykazuje działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne potwierdzone w badaniach klinicznych na 4111 pacjentach z przewlekłą stabilną dławicą piersiową, gdzie dawki 5 mg i 7,5 mg dwa razy na dobę skutkowały istotnym wydłużeniem czasu trwania testu wysiłkowego oraz zmniejszeniem częstości napadów dławicy o około 70%. Lek nie wpływa istotnie na ciśnienie tętnicze ani opory naczyniowe, a jego profil bezpieczeństwa jest korzystny także u pacjentów z cukrzycą i zaburzeniami czynności lewej komory (LVEF 30-45%).
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, badanie elektrofizjologiczne, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciężka bradykardia, częstość pracy serca, działanie inotropowe, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwniedokrwienne, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, kardiomiopatia rozstrzeniowa, klasyfikacja NYHA, kurczliwość mięśnia sercowego, napad dławicy piersiowej, obniżenie odcinka ST, prąd If rozrusznika serca, prąd Ih w siatkówce, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, repolaryzacja komory, skorygowany odstęp QT, test wysiłkowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności lewej komory, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vincetan 5 mg
Vincetan, zawierający winpocetynę w dawce 5 mg, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, takie jak bezsenność, nadmierna senność, zawroty i bóle głowy oraz ogólne osłabienie. W układzie naczyniowym dominują obniżenia ciśnienia tętniczego oraz uderzenia krwi do głowy. Ze strony przewodu pokarmowego występują nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej, a rzadziej bóle brzucha. Niezbyt często notuje się także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych oraz alergiczne reakcje skórne. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz i dodatkowe skurcze serca, które ustępowały samoistnie. Rzadko występuje leukopenia, co może wpływać na odporność pacjenta.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, działanie niepożądane, ekstrasystolia, enzymy wątrobowe, hipotensja, leukopenia, nudność, obniżenie odcinka ST, odczyn alergiczny skóry, personel medyczny, suchość jamy ustnej, świąd, uderzenie krwi do głowy, winpocetyna, wydłużenie odcinka QT, wysypka skórna, zaburzenie snu, zawrót głowy, zgaga, zmiana ciśnienia krwi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlonor 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej efekt hipotensyjny jest stabilny przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia tętniczego, co jest korzystne w terapii nadciśnienia tętniczego. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także zmniejsza częstość napadów dławicowych oraz zapotrzebowanie na glicerol triazotan. Lek nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997, 2 lata obserwacji) amlodypina istotnie zmniejszyła ryzyko niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (16,6% vs 23,1%, HR 0,69, p=0,003), hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03) w porównaniu do placebo.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, chlorotalidon, cholesterol HDL-C, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dihydropirydyna, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmentala, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt hipotensyjny, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerolu triazotan, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, napad dławicowy, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, profil lipidowy osocza, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie kliniczne, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Raenom 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Raenom, jest selektywnym inhibitorem prądu If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki zmniejszenia częstości akcji serca o około 10 uderzeń na minutę bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. Działanie to przekłada się na zmniejszenie obciążenia serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy, co potwierdzono w badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą stabilną dławicą piersiową, gdzie dawki 5 mg i 7,5 mg dwa razy na dobę skutkowały istotnym wydłużeniem czasu trwania testu wysiłkowego oraz redukcją częstości napadów dławicy o około 70%. W badaniu SHIFT u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (LVEF ≤35%, częstość akcji serca ≥70/min) iwabradyna w dawce 7,5 mg dwa razy na dobę zmniejszyła częstość akcji serca średnio o 15 uderzeń na minutę i istotnie obniżyła ryzyko zgonu sercowo-naczyniowego lub hospitalizacji z powodu nasilenia niewydolności serca o 18% (HR 0,82, p<0,0001). Profil bezpieczeństwa był korzystny, bez istotnych działań niepożądanych wpływających na przewodnictwo czy funkcję mięśnia sercowego.
antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykardia ciężka, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, depolaryzacja samoistna, dusznica bolesna, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwniedokrwienne, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, kardiomiopatia rozstrzeniowa, klasyfikacja NYHA, kurczliwość mięśnia sercowego, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, prąd If, prąd Ih, przewlekła niewydolność serca, repolaryzacja komory, retinotoksyczność, stabilna dławica piersiowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności lewej komory, zawał serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kaldyum 600 mg
Przedawkowanie chlorku potasu zawartego w preparacie Kaldyum 600 mg (8 mmol jonów potasu, 315 mg jonów potasu na kapsułkę) prowadzi do hiperkaliemii, która może wywołać poważne zaburzenia nerwowo-mięśniowe i sercowo-naczyniowe. Objawy kliniczne obejmują parestezje, osłabienie mięśni, porażenie, niedociśnienie, wstrząs, komorowe zaburzenia rytmu, migotanie komór, zaburzenia przewodzenia oraz zatrzymanie czynności serca. Charakterystyczne zmiany w EKG, takie jak wysokie, ostre załamki T, obniżenie odcinka ST, zniknięcie załamka P, wydłużenie odcinka QT oraz szerokie zespoły QRS, są kluczowe w diagnostyce i monitorowaniu hiperkaliemii.
chlorek potasu, dializa otrzewnowa, diureza wymuszona, dysfagia, hemodializa, hiperkaliemia, migotanie komór, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, obniżenie odcinka ST, osłabienie mięśniowe, parestezja, płukanie żołądka, porażenie mięśni, preparat wapnia, roztwór chlorku sodu, stężenie potasu w surowicy, terapia nerkozastępcza, wodorowęglan sodu, wstrząs, wydłużenie QT, zaburzenia rytmu komorowego, zaburzenie przewodzenia, załamek P, załamek T, zatrzymanie akcji serca, zespół QRS - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ivares 5 mg
Iwabradyna, lek nasercowy z grupy C01EB17, działa selektywnie na prąd If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki zmniejszenia częstości pracy serca o około 10 uderzeń na minutę bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. W dawkach do 20 mg dwa razy na dobę obserwuje się efekt plateau, ograniczający ryzyko ciężkiej bradykardii (<40/min). Iwabradyna wykazuje korzystne efekty hemodynamiczne, zmniejszając obciążenie serca i zużycie tlenu, co potwierdzono w badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą stabilną dławicą piersiową oraz niewydolnością serca (LVEF 30-45%). W badaniu SHIFT (n=6505) u chorych z niewydolnością serca (NYHA II-IV, LVEF ≤35%, HR ≥70/min) iwabradyna (7,5 mg 2x/d) zmniejszyła częstość akcji serca średnio o 15/min i istotnie obniżyła ryzyko zgonu sercowo-naczyniowego lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca o 18% (HR 0,82; p<0,0001), ze szczególną korzyścią u pacjentów z HR ≥75/min (HR 0,76; p<0,0001). Nie stwierdzono ujemnego wpływu na metabolizm glukozy i lipidów ani retinotoksyczności w badaniach oftalmologicznych.
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie inotropowe, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, iwabradyna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, napad dławicy piersiowej, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, odstęp QT, ostrość widzenia, podwójny iloczyn, prąd If, prąd Ih, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, przewodnictwo wewnątrzkomorowe, przewodnictwo wewnątrzsercowe, repolaryzacja komór, retinotoksyczność, test wysiłkowy, węzeł zatokowy, zaburzenia widzenia, zawał serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ohecon
Produkt leczniczy OHECON zawiera 0,25% (v/v) tlenku węgla oraz 10% (v/v) helu, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko wzrostu stężenia karboksyhemoglobiny (COHb) we krwi. Wielokrotne inhalacje w krótkich odstępach czasu mogą prowadzić do niebezpiecznego nagromadzenia COHb, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie tego parametru za pomocą gazometrii. Szczególną uwagę należy zwrócić u pacjentów z chorobą wieńcową, u których tlenek węgla może wywołać zmiany w EKG, takie jak obniżenie odcinka ST, zwiększając ryzyko powikłań kardiologicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Disulfiram – Działania niepożądane
Disulfiram, stosowany w terapii uzależnienia od alkoholu (dostępny m.in. w postaci tabletek 500 mg i implantów 100 mg), wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia psychiczne, takie jak reakcje psychotyczne, stany depresyjne, paranoja, schizofrenia oraz mania, a także obniżenie libido. W obrębie układu nerwowego obserwuje się senność, zapalenie nerwów obwodowych i nerwu wzrokowego, encefalopatię oraz charakterystyczny metaliczny posmak w ustach. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalną hepatotoksyczność leku, wymagającą regularnej kontroli enzymów wątrobowych. Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne skórne oraz przemijająca impotencja, zmęczenie i cuchnący oddech.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, dehydrogenaza aldehydu octowego, depresja oddechowa, disulfiram, drgawki, duszność, działanie hepatotoksyczne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, hiperwentylacja, kołatanie serca, mania, methemoglobinemia, nadciśnienie, niedociśnienie, obniżenie libido, obniżenie odcinka ST, paranoja, pokrzywka, przemijająca impotencja, reakcja disulfiram-alkohol, reakcja disulfiramowa, reakcja psychotyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, schizofrenia, skurcz oskrzeli, stan depresyjny, tachykardia, terapia odwykowa, uszkodzenie komórek wątroby, uzależnienie od alkoholu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie nerwu wzrokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran Zydis 8 mg
Zofran Zydis (liofilizat doustny zawierający ondansetron) w dawce 8 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10) oraz zaparcia (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym anafilaksja (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QTc i torsade de pointes (rzadko), a także toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko, <1/10 000). Wśród działań niepożądanych zgłaszanych spontanicznie znajduje się niedokrwienie mięśnia sercowego o częstości nieznanej. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zgodny z populacją dorosłych.
bradykardia, częstoskurcz komorowy, czkawka, dyskineza, enzymy wątrobowe, hipotensja, liofilizat doustny, napad dystoniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zanik widzenia, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, Zofran Zydis - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vicebrol BIO 5 mg
Vicebrol Bio zawiera winpocetynę w dawce 5 mg i wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane według układów i narządów. W zakresie hematologicznym rzadko obserwowano leukopenię (0,07%), a bardzo rzadko obniżenie hematokrytu i hemoglobiny, co może predysponować do infekcji i anemii. Zaburzenia neurologiczne, takie jak bezsenność, senność, zawroty i bóle głowy, występowały niezbyt często (0,9%), jednak mogą być związane z chorobą podstawową. Kardiologicznie niezbyt często (0,1%) notowano obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz i dodatkowe skurcze serca, choć związek z winpocetyną jest niepewny. Zmiany ciśnienia tętniczego, głównie hipotensja, występowały niezbyt często (0,8%), co wymaga monitorowania u pacjentów z niestabilnością hemodynamiczną. W układzie pokarmowym niezbyt często (0,6%) pojawiały się nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej, a rzadko bóle brzucha. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (0,52%) wskazuje na konieczność kontroli funkcji wątroby podczas długotrwałej terapii. Alergiczne reakcje skórne odnotowano niezbyt często (0,2%).
anemia, bezsenność, ból brzucha, ekstrasystolia, hepatotoksyczność, hiperkineza, hipotensja, kserostomia, leukopenia, monitoring EKG, morfologia krwi, nadmierna potliwość, niestabilność hemodynamiczna, nudności, obniżenie hematokrytu, obniżenie odcinka ST, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pomiar ciśnienia tętniczego, reakcje alergiczne skórne, rumień twarzy, tachykardia, uderzenia gorąca, wahania ciśnienia tętniczego, winpocetyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia snu, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vicebrol Forte 10 mg
Vicebrol Forte zawiera 10 mg winpocetyny i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii oraz monitorowania leczenia. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia rytmu serca, takie jak obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz i skurcze dodatkowe, co jest istotne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ponadto, mogą wystąpić zmiany ciśnienia krwi, głównie hipotensja, zaczerwienienie skóry twarzy, zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy, osłabienie, mrowienie kończyn, wzmożone pocenie się oraz nadaktywność ruchowa. Rzadko notuje się leukopenię, co wymaga okresowej kontroli morfologii krwi, a także niezbyt często podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGT, fosfataza alkaliczna), wskazujące na konieczność monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami wątroby.
alergia skórna, bezsenność, ból głowy, częstoskurcz, działanie niepożądane, hepatocyt, hipotensja, kserostomia, leukopenia, morfologia krwi, nadmierna potliwość, nudności, obniżenie odcinka ST, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, produkt leczniczy, skurcz dodatkowy, winpocetyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaczerwienienie skóry twarzy, zgaga, zmiana ciśnienia krwi - Leksykon substancji czynnych
Sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej – Przedawkowanie
Przedawkowanie soli sodowej sulfonowanej żywicy polistyrenowej (Natrii polistyreni sulfonas), substancji czynnej Resonium A, prowadzi do poważnych zaburzeń elektrolitowych, głównie hipokaliemii, wynikającej z wymiany jonów sodu na potas w przewodzie pokarmowym. Produkt zawiera od 1400 mg do 1700 mg sodu (60,9 – 73,9 mmol w 15 g), co dodatkowo może nasilać zaburzenia elektrolitowe. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się objawami neurologicznymi (drażliwość, splątanie, spowolnienie procesów myślowych), mięśniowymi (skurcze, osłabienie, porażenie mięśni, bezdech) oraz sercowo-naczyniowymi (tachykardia, arytmie, zmiany w EKG takie jak obniżenie odcinka ST, spłaszczenie załamka T, fala U). W ciężkich przypadkach może wystąpić tężyczka hipokalcemiczna, będąca konsekwencją wtórnej hipokalcemii towarzyszącej hipokaliemii.
fala U, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, hipokaliemia, lewatywa, natrii polistyreni sulfonas, objawy przedmiotowe i podmiotowe, obniżenie odcinka ST, obniżenie stężenia potasu, ośrodkowy układ nerwowy, przekaźnictwo nerwowe, przewodnictwo nerwowe, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, repolaryzacja mięśnia sercowego, spłaszczenie załamka T, środek przeczyszczający, suplementacja potasu, tachykardia, tężyczka hipokalcemiczna, wymiana jonów sodu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna jest selektywnym inhibitorem prądu If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki zmniejszenia częstości pracy serca o około 10 uderzeń na minutę przy dawkach 5-7,5 mg dwa razy na dobę, bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. Działanie to skutkuje zmniejszeniem obciążenia serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy, co potwierdzono w badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą stabilną dławicą piersiową, gdzie iwabradyna istotnie wydłużała czas trwania testu wysiłkowego oraz zmniejszała częstość napadów dławicy o około 70%. W badaniach z udziałem 4 111 pacjentów wykazano skuteczność dawki 5 mg i 7,5 mg dwa razy na dobę, także u osób powyżej 65 roku życia oraz u pacjentów z cukrzycą, bez rozwoju tolerancji farmakologicznej czy efektu „z odbicia”. Profil bezpieczeństwa jest korzystny, choć możliwe są przemijające zaburzenia widzenia związane z hamowaniem prądu Ih w siatkówce.
bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depolaryzacja węzła zatokowego, dławica piersiowa, działanie przeciwdławicowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, iloczyn częstości pracy serca, kardiomiopatia rozstrzeniowa, klasyfikacja NYHA, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, prąd If rozrusznika serca, prąd Ih siatkówki, przewlekła niewydolność serca, przewodnictwo wewnątrzsercowe, repolaryzacja komór, test wysiłkowy, układ wzrokowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności lewej komory, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ivabradine Viatris 7,5 mg
Iwabradyna, lek nasercowy z grupy C01EB17, działa selektywnie na prąd jonowy If w węźle zatokowym, co prowadzi do zmniejszenia częstości pracy serca bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. W dawkach do 20 mg dwa razy na dobę obserwuje się efekt plateau, ograniczający ryzyko ciężkiej bradykardii (<40 uderzeń/min). Standardowo stosowane dawki 5-7,5 mg dwa razy na dobę redukują częstość pracy serca o około 10 uderzeń/min, co przekłada się na zmniejszenie obciążenia serca i zużycia tlenu. Iwabradyna wykazuje działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne potwierdzone w badaniach klinicznych na 4 111 pacjentach, wydłużając czas trwania testu wysiłkowego o około 1 minutę przy dawce 5 mg i dodatkowe 25 sekund przy 7,5 mg dwa razy na dobę. Efekt ten utrzymuje się przez 24 godziny, a częstość napadów dławicy zmniejsza się o około 70%. Lek nie wpływa istotnie na ciśnienie tętnicze ani metabolizm glukozy i lipidów, a jego profil bezpieczeństwa jest korzystny także u pacjentów z cukrzycą i osób starszych.
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie skurczowe, depolaryzacja węzła zatokowego, dławica piersiowa, działanie przeciwdławicowe, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, kardiomiopatia rozstrzeniowa, lek moczopędny, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, odstęp QT, opór naczyniowy obwodowy, prąd If rozrusznika serca, prąd Ih siatkówki, prąd jonowy If, repolaryzacja komór, test wysiłkowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia widzenia, zawał serca - Leksykon substancji czynnych
Digoksyna – Działania niepożądane
Działania niepożądane digoksyny są ściśle związane z dawką i najczęściej występują przy przekroczeniu terapeutycznych stężeń w surowicy. Najpoważniejszymi powikłaniami są zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, bigeminia, trigeminia oraz rzadkie, ale groźne tachyarytmie nadkomorowe i komorowe, które mogą prowadzić do hemodynamicznej niestabilności i zagrożenia życia. Często obserwuje się także objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą sygnalizować toksyczność leku. Bardzo rzadko występują niedokrwienie i martwica jelit, wymagające pilnej interwencji chirurgicznej. Ponadto, digoksyna może wywoływać zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy) oraz psychiczne (depresja, psychoza, dezorientacja), a także zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, xanthopsia), które są wczesnymi objawami przedawkowania.
anoreksja, arytmia komorowa, bigeminia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, częstoskurcz węzłowy, digoksyna, działanie niepożądane digoksyny, eozynofilia, ginekomastia, hipokaliemia, indeks terapeutyczny, jadłowstręt, małopłytkowość, martwica jelit, nadwrażliwość na lek, niedokrwienie jelit, niewyraźne widzenie, obniżenie odcinka ST, przedawkowanie digoksyny, przedwczesne pobudzenie komorowe, stężenie terapeutyczne w surowicy, tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia przedsionkowa, trigeminia, trombocytopenia, xanthopsia, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vincetan Forte 10 mg
Vincetan Forte, zawierający 10 mg winpocetyny, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają monitorowania, zwłaszcza na początku terapii. Do najważniejszych działań należą leukopenia (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000), zaburzenia układu nerwowego takie jak bezsenność, senność, zawroty i bóle głowy oraz ogólne osłabienie (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Zaburzenia sercowe, w tym obniżenie odcinka ST, wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz i dodatkowe skurcze serca, również występują niezbyt często, jednak ich związek z winpocetyną nie jest jednoznaczny. Ponadto obserwuje się zmiany ciśnienia tętniczego (głównie hipotensję) i uderzenia krwi do głowy (niezbyt często), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej (niezbyt często), oraz bóle brzucha (rzadko). Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i alergiczne reakcje skórne również klasyfikowane są jako niezbyt często występujące działania niepożądane.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, dodatkowy skurcz serca, EKG, hipotensja, laktoza jednowodna, leukopenia, nietolerancja laktozy, nudności, obniżenie odcinka ST, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna skórna, senność, suchość w jamie ustnej, Vincetan Forte, winpocetyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia elektrycznego, zawroty głowy, zgaga, zmiana ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml
Ondansetron Kabi w postaci roztworu do infuzji charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, który jest podobny u pacjentów dorosłych i pediatrycznych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (bardzo często, ≥ 1/10). Inne istotne działania obejmują zawroty głowy (niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100), drgawki i zaburzenia ruchowe (rzadko, ≥ 1/10 000 do < 1/1000), przemijające zaburzenia widzenia i ślepotę (odpowiednio rzadko i bardzo rzadko), a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję (rzadko). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano arytmie, ból w klatce piersiowej i bradykardię (niezbyt często), a także wydłużenie odstępu QTc i niedokrwienie mięśnia sercowego (rzadko), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca.
anafilaksja, arytmia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, funkcja wątroby, infuzja dożylna, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron, parametry czynności wątroby, podanie dożylne, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja pozapiramidowa, rotacja gałek ocznych, roztwór do infuzji, ślepota przemijająca, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vinpocetine Espefa 5 mg
Winpocetyna w dawce 5 mg może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają monitorowania podczas terapii. W obrębie układu sercowo-naczyniowego niezbyt często (≥1/1000, <1/100) obserwuje się częstoskurcz, skurcze dodatkowe serca oraz zmiany w EKG, takie jak obniżenie odcinka ST i wydłużenie QT. Również niezbyt często występuje obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycją do hipotensji. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, bóle brzucha i nudności, pojawiają się rzadko (≥1/10 000, <1/1000). W zakresie ośrodkowego układu nerwowego rzadko notuje się bezsenność, bóle i zawroty głowy oraz osłabienie. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje alergiczne skórne, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, obniżenie hematokrytu i hemoglobiny) oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga kontroli parametrów biochemicznych w trakcie leczenia.
aminotransferazy, arytmia, bezsenność, ból brzucha, częstoskurcz, elektrokardiogram, enzymy wątrobowe, hipotensja, leukopenia, niedokrwistość, nudności, obniżenie hematokrytu, obniżenie odcinka ST, osłabienie, próby wątrobowe, reakcja alergiczna skórna, refluks żołądkowy, skurcz dodatkowy serca, winpocetyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Iwabradyna Synthon 5 mg
Iwabradyna jest selektywnym inhibitorem prądu If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki zmniejszenia częstości akcji serca o około 10 uderzeń na minutę przy dawkach terapeutycznych 5-7,5 mg dwa razy na dobę, bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodnictwo wewnątrzsercowe czy repolaryzację komór. Lek wykazuje działanie kardioprotekcyjne poprzez redukcję obciążenia serca i zużycia tlenu, co potwierdzono w badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą stabilną dławicą piersiową oraz przewlekłą niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (LVEF ≤35%). W badaniu SHIFT (n=6505) iwabradyna istotnie zmniejszyła ryzyko złożonego punktu końcowego (zgon sercowo-naczyniowy i hospitalizacja z powodu niewydolności serca) o 18% (HR 0,82; p<0,0001), ze średnim spadkiem częstości akcji serca o 15 uderzeń/min (z 80 uderzeń/min do ok. 65 uderzeń/min). W badaniu BEAUTIFUL (n=10917) oraz SIGNIFY (n=19102) nie wykazano istotnej różnicy w głównych punktach końcowych, choć w podgrupie pacjentów z dławicą CCS II-IV w SIGNIFY zaobserwowano niewielkie zwiększenie ryzyka (HR 1,18; p=0,018). Iwabradyna nie powoduje rozwoju tolerancji ani efektu "z odbicia" po odstawieniu.
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, ciężka bradykardia, elektrofizjologia kliniczna, elektroretinogram, etiologia niedokrwienna, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardioprotekcja, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, lek nasercowy, napad dławicy, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, odstęp QT, prąd If, prąd Ih, repolaryzacja komór, retinotoksyczność, stabilna dławica piersiowa, test wysiłkowy, układ bodźco-przewodzący serca, układ wzrokowy, węzeł zatokowy, zawał serca, zgon sercowo-naczyniowy, złożony punkt końcowy, zużycie tlenu