peryndoprylat
Peryndoprylat jest aktywnym metabolitem peryndoprylu, leku z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Peryndopryl podawany jest jako prolek, który w organizmie ulega hydrolizie do peryndoprylatu, stanowiącego właściwy czynnik terapeutyczny.
Mechanizm działania peryndoprylatu polega na hamowaniu enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II i zwiększenia stężenia bradykininy. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu obwodowego i obniżenie ciśnienia tętniczego.
Peryndoprylat charakteryzuje się wysokim powinowactwem do tkankowej ACE, długim okresem półtrwania i dobrą biodostępnością. Działanie hipotensyjne utrzymuje się przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie peryndoprylu raz na dobę. Metabolit jest wydalany głównie przez nerki.
W praktyce klinicznej peryndoprylat, poprzez stosowanie peryndoprylu, wykorzystywany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, stabilnej choroby wieńcowej oraz w prewencji wtórnej u pacjentów po przebytym udarze mózgu lub zawale serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku Co-Amlessa, zawierającego peryndopril (8 mg), amlodypinę (10 mg) oraz indapamid (2,5 mg), może prowadzić do złożonych objawów klinicznych wynikających z działania poszczególnych składników lub ich synergii. Dominującym objawem jest znaczne niedociśnienie tętnicze, często z towarzyszącą tachykardią odruchową, które może przejść w stan wstrząsu zagrażający życiu. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia wodno-elektrolitowe, takie jak hiponatremia i hipokaliemia (głównie związane z indapamidem), oraz objawy neurologiczne i nerkowe, w tym oligurię i anurię. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu amlodypiny, wymagając wsparcia oddechowego.
amlodypina, anuria, dializoterapia, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, nudności i wymioty, obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, senność, splątanie, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Roxiper to złożony lek hipolipemizujący i przeciwnadciśnieniowy, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny diuretyk) oraz rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA). Peryndopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia serca, wykazując synergistyczne działanie z indapamidem, co potwierdzono w badaniu PICXEL, gdzie skojarzenie peryndoprylu 2-8 mg z indapamidem 0,625-2,5 mg/dobę istotnie redukowało przerost lewej komory (LVMI o -10,1 g/m² vs -1,1 g/m² dla enalaprylu) oraz obniżało ciśnienie skurczowe o 5,8 mmHg i rozkurczowe o 2,3 mmHg. Indapamid wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymujące się 24h, bez negatywnego wpływu na metabolizm lipidów i węglowodanów. Rozuwastatyna skutecznie obniża LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterol całkowity (-46%), triglicerydy (-28%) oraz podnosi HDL-C (do +14%), osiągając pełny efekt terapeutyczny w ciągu 4 tygodni. W badaniu JUPITER rozuwastatyna 20 mg/dobę zmniejszyła LDL-C o 45% i istotnie obniżyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem.
aktywność reninowa osocza, angiotensyna I, angiotensyna II, całkowity opór obwodowy, chlorosulfamoilowy lek moczopędny, ciśnienie napełniania, diureza, frakcja LDL cholesterolu, grubość kompleksu intima-media, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, homozygotyczna hipercholesterolemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kora nadnerczy, lipoproteina ApoB, miażdżyca tętnic, morfologia krwi, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność krążenia, obciążenie następcze serca, obciążenie wstępne serca, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, pojemność minutowa serca, przerost lewej komory serca, rozuwastatyna, tachyfilaksja, tętnica szyjna, triglicerydy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik sercowy, wydalanie sodu i chlorków, wydzielanie aldosteronu, zawał mięśnia sercowego, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, których farmakokinetyka nie ulega istotnym zmianom w porównaniu do podawania osobno. Peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (maksymalne stężenie po 1 godzinie), krótkim okresem półtrwania około 1 godziny oraz przekształceniem do aktywnego metabolitu peryndoprylatu, którego maksymalne stężenie osiągane jest po 3-4 godzinach. Biodostępność peryndoprylu jest obniżona przez spożycie posiłków, dlatego zaleca się podawanie leku rano na czczo. Peryndoprylat wykazuje objętość dystrybucji około 0,2 l/kg, wiąże się z białkami osocza w 20% i jest wydalany głównie przez nerki, z okresem półtrwania około 17 godzin. U pacjentów z niewydolnością nerek, serca oraz w podeszłym wieku eliminacja jest spowolniona, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych i elektrolitów. W przypadku marskości wątroby klirens peryndoprylu jest zmniejszony o 50%, jednak produkcja aktywnego metabolitu nie ulega zmianie, więc modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.
AUC, biodostępność leku, biotransformacja wątrobowa, enzym konwertujący angiotensynę, izoenzym CYP3A4, klirens wątrobowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, prekursor leku, stężenie kreatyniny, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestarium 10 mg 10 mg
Peryndopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) z grupy C09AA04, wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby wieńcowej. Jego mechanizm działania opiera się na hamowaniu przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, obniżenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności układu kalikreiny-kininy. Efekt przeciwnadciśnieniowy peryndoprylu jest szybki, utrzymuje się przez 24 godziny, a maksymalne działanie obserwuje się po 4-6 godzinach od podania dawki. Lek zmniejsza opór obwodowy, poprawia przepływ nerkowy bez wpływu na GFR oraz korzystnie wpływa na strukturę układu sercowo-naczyniowego, redukując przerost lewej komory i poprawiając elastyczność tętnic. W terapii nadciśnienia peryndopryl wykazuje synergizm z tiazydowymi diuretykami, zmniejszając ryzyko hipokaliemii.
aktywność reninowa, angiotensyna I, angiotensyna II, beta-adrenolityk, bradykinina, chorobowość, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, cukrzyca typu 2, częstość pracy serca, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt odbicia, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, peryndoprylat, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, układ kalikreina-kinina, układ RAAS, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Triplixam to preparat złożony zawierający peryndopryl (ACEI), indapamid (diuretyk tiazydopodobny) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), które nie wykazują istotnych interakcji farmakokinetycznych przy jednoczesnym podawaniu. Peryndopryl jest prolekiem, szybko wchłaniany (Cmax po 1 h), metabolizowany do aktywnego peryndoprylatu (Cmax po 3-4 h, t½ ok. 17 h), eliminowany głównie nerkowo; biodostępność zmniejsza pokarm, dlatego zaleca się podanie na czczo. Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem (Cmax po 1 h), wysokim wiązaniem z białkami (79%), długim okresem półtrwania (14-24 h) i eliminacją głównie nerkową (70% z moczem). Amlodypina ma długi czas do Cmax (6-12 h), wysoką biodostępność (64-80%), silne wiązanie z białkami (97,5%) oraz długi okres półtrwania (35-50 h), co umożliwia dawkowanie raz na dobę; metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, eliminowana głównie nerkowo.
amlodypina, AUC, biodostępność, czas do maksymalnego stężenia, dawkowanie wielokrotne, dystrybucja tkankowa, eliminacja leku, enzym konwertujący angiotensynę, farmakokinetyka, indapamid, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, klirens leku, klirens wątrobowy, kumulacja leku, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl, peryndoprylat, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Indix Combi to lek złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz indapamid (tiazydopodobny lek moczopędny), wykazujący synergistyczne działanie hipotensyjne. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia sekrecji aldosteronu, redukcji oporu obwodowego oraz poprawy funkcji serca, w tym zmniejszenia przerostu lewej komory. Indapamid zwiększa wydalanie sodu i chlorków, co potęguje efekt hipotensyjny bez istotnego wpływu na gospodarkę lipidową i węglowodanową. W badaniu PICXEL wykazano, że terapia skojarzona peryndoprylem (2,5 mg) i indapamidem (0,625 mg) przez rok istotnie zmniejsza wskaźnik masy lewej komory (LVMI) o -10,1 g/m² w porównaniu do -1,1 g/m² w grupie enalaprylu (p < 0,0001), a także obniża ciśnienie skurczowe o średnio 5,8 mmHg i rozkurczowe o 2,3 mmHg.
afterload, aldosteron, angiotensyna II, bradykinina, działanie synergiczne, efekt z odbicia, hiperkaliemia, inhibicja ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny chlorosulfamoilowy, lek moczopędny tiazydowy, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, opór naczyń obwodowych, opór obwodowy, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostre uszkodzenie nerek, peryndoprylat, pochodna sulfonamidowa, pojemność minutowa serca, preload, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, tachyfilaksja, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodilatacja, wazokonstrykcja, wchłanianie zwrotne sodu, wskaźnik masy lewej komory - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Perindopril 4 mg
Peryndopryl, dostępny w dawkach 2 mg i 4 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu po około 1 godzinie, z biodostępnością na poziomie 65-70%. Spożycie pokarmu przed podaniem leku obniża konwersję do aktywnego metabolitu peryndoprylatu, dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo. Około 20% peryndoprylu ulega metabolizacji do peryndoprylatu, który osiąga Cmax po 3-4 godzinach i charakteryzuje się efektywnym okresem półtrwania około 25 godzin, co umożliwia ustalenie stanu równowagi farmakokinetycznej w ciągu 4 dni terapii. Objętość dystrybucji peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg masy ciała, a stopień wiązania z białkami osocza jest niski (<30%), z zależnością od stężenia leku. Peryndopryl nie wykazuje tendencji do kumulacji przy długotrwałym stosowaniu.
biodostępność, biotransformacja, eliminacja leku, hemodializa, klirens dializacyjny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania w osoczu, peryndoprylat, przewód pokarmowy, stan równowagi, stężenie w osoczu, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności wątroby, zależność liniowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestarium 5 mg 5 mg
Peryndopryl z argininą, będący inhibitorem ACE (kod ATC: C09AA04), wykazuje skuteczne działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, obniżenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności układu kalikreina-kinina. Jego aktywny metabolit, peryndoprylat, zapewnia maksymalny efekt terapeutyczny po 4-6 godzinach od podania, utrzymujący się przez 24 godziny, z efektywnością na poziomie 87-100% efektu maksymalnego. Lek redukuje zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, poprawia hemodynamikę nerkową bez wpływu na GFR oraz wykazuje korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, m.in. zmniejszając przerost lewej komory i poprawiając elastyczność tętnic. W badaniu EUROPA (n=12 218) stosowanie 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (równoważne 10 mg peryndoprylu z argininą) spowodowało istotne statystycznie zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p<0,001), ze szczególną korzyścią u pacjentów po zawale serca lub rewaskularyzacji (RRR 22,4%, p<0,001).
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, efekt z odbicia, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, leki moczopędne tiazydowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, ostre uszkodzenie nerek, peryndoprylat, prostaglandyny, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, układ kalikreina-kinina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Preparat Perindopril/Amlodipine Krka wykazuje farmakokinetykę charakterystyczną dla obu składników aktywnych. Peryndopryl, będący prolekiem, jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1 godzinie, a jego aktywny metabolit – peryndoprylat – po 3-4 godzinach. Biodostępność peryndoprylu w formie peryndoprylatu wynosi 27%, a jej konwersja jest obniżona przez spożycie pokarmu, co uzasadnia zalecenie przyjmowania leku na czczo. Peryndoprylat wiąże się z białkami osocza w 20%, ma objętość dystrybucji około 0,2 l/kg i jest eliminowany głównie przez nerki z okresem półtrwania około 17 godzin, co pozwala na osiągnięcie stanu stacjonarnego po 4 dniach terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek, serca oraz w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszoną eliminację, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych i elektrolitów. W przypadku marskości wątroby klirens wątrobowy peryndoprylu jest zmniejszony o połowę, jednak bez konieczności modyfikacji dawki ze względu na niezmienioną produkcję peryndoprylatu.
badanie in vitro, biodostępność amlodypiny, biodostępność leku, faza eliminacji, kinetyka peryndoprylu, klirens amlodypiny, klirens peryndoprylatu, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania amlodypiny, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny, stężenie kreatyniny, stężenie peryndoprylatu, szybkie wchłanianie, wartość AUC, wchłanianie leku, wiązanie z białkami, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności wątroby, zależność liniowa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestilol 5 mg + 5 mg
Prestilol to lek złożony zawierający bisoprolol fumaranu (5 mg, odpowiadający 4,24 mg bisoprololu) oraz peryndopryl z argininą (5 mg, odpowiadający 3,395 mg peryndoprylu), łączący selektywny beta1-adrenolityk i inhibitor ACE. Bisoprolol wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów beta1, co skutkuje zmniejszeniem częstości akcji serca, kurczliwości mięśnia sercowego oraz zużycia tlenu, bez istotnego wpływu na receptory beta2, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony układu oddechowego i metabolicznego. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, prowadząc do obniżenia stężenia angiotensyny II, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności układu kalikreiny-kininy, co skutkuje rozszerzeniem naczyń, zmniejszeniem oporu obwodowego i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Maksymalny efekt bisoprololu osiągany jest po 3-4 godzinach i utrzymuje przez 24 godziny, natomiast peryndopryl wykazuje maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe po 4-6 godzinach, utrzymujące się przez dobę.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, badanie echokardiograficzne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, bradykinina, choroba wieńcowa, ciśnienie napełniania, dławica piersiowa, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, lek przeciwpłytkowy, mięśnie gładkie oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie wstępne i następcze, ostra dekompensacja, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl arginina, peryndoprylat, podwójna blokada RAAS, pojemność minutowa serca, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, receptor beta1-adrenergiczny, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tiazydowy lek moczopędny, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pricoron 5 mg
Peryndopryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z grupy C09AA04, działa poprzez hamowanie przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz redukcji wydzielania aldosteronu. Jego aktywny metabolit, peryndoprylat, odpowiada za efekt farmakologiczny, który obejmuje obniżenie zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia tętniczego, przy zachowaniu filtracji kłębuszkowej (GFR) na niezmienionym poziomie. Maksymalny efekt hipotensyjny pojawia się po 4-6 godzinach od podania dawki, a działanie utrzymuje się przez 24 godziny, z efektywnością 87-100% nawet przy najniższym stężeniu leku. Peryndopryl wykazuje również korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, zmniejszając przerost lewej komory, poprawiając elastyczność dużych tętnic oraz redukując stosunek grubości mięśniówki do średnicy światła w małych tętnicach. W terapii skojarzonej z tiazydowymi diuretykami wykazuje synergizm i zmniejsza ryzyko hipokaliemii.
aktywność reninowa osocza, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, efekt z odbicia, filtracja kłębuszkowa, funkcja sercowo-naczyniowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndoprylat, pojemność minutowa serca, prostaglandyna, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik sercowy, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pricoron 5 mg
Peryndopryl, będący prolekiem stosowanym w leku Pricoron, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 1 godzinie. Aktywny metabolit, peryndoprylat, powstaje w wyniku metabolizmu i osiąga Cmax po 3-4 godzinach, z okresem półtrwania około 17 godzin dla frakcji niezwiązanej. Biodostępność peryndoprylu jest obniżona przez spożycie pokarmu, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo. Peryndoprylat wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (20%), głównie z konwertazą angiotensyny, oraz niewielką objętość dystrybucji (0,2 l/kg masy ciała). Stan stacjonarny osiągany jest po około 4 dniach regularnego stosowania, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki.
dializa, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny, stężenie w osoczu krwi, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wpływ pokarmu na farmakokinetykę, zależność liniowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prestarium 5 mg 5 mg
Dawkowanie leku Prestarium 5 mg powinno być indywidualnie dostosowane do reakcji ciśnienia tętniczego pacjenta, z uwzględnieniem szczególnych grup, takich jak osoby z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niewydolnością serca, chorobą wieńcową oraz pacjenci w podeszłym wieku. Standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, podawana rano, jednak u pacjentów z wysoką aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron lub przy współistniejącej terapii lekami moczopędnymi zaleca się rozpoczęcie od 2,5 mg. Dawkę można zwiększyć do 10 mg po miesiącu leczenia, zależnie od odpowiedzi terapeutycznej i tolerancji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, gdzie dawkowanie jest dostosowane do klirensu kreatyniny: 5 mg/dobę przy Clkr ≥ 60 ml/min, 2,5 mg/dobę przy Clkr 30-60 ml/min, 2,5 mg co drugi dzień przy Clkr 15-30 ml/min oraz 2,5 mg w dniu dializy u pacjentów z Clkr < 15 ml/min. Monitorowanie czynności nerek i stężenia potasu w surowicy jest obligatoryjne, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia i zaburzeń elektrolitowych.
beta-adrenolityk, ciężka niewydolność serca, dekompensacja układu sercowo-naczyniowego, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiponatremia, klirens kreatyniny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawowa niewydolność serca, objawowe niedociśnienie tętnicze, peryndopryl, peryndoprylat, preparat naparstnicy, Prestarium, stabilna choroba wieńcowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie preparatu Perindopril + Indapamide Krka (4 mg + 1,25 mg) prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, które może manifestować się od łagodnego spadku ciśnienia do ciężkiego wstrząsu hipotensyjnego. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, skurcze mięśniowe związane z hipokaliemią (<3,5 mmol/l), zawroty głowy, senność, splątanie psychiczne oraz zaburzenia czynności nerek, takie jak skąpomocz (<500 ml/dobę) i bezmocz (<100 ml/dobę). Dodatkowo obserwuje się hiponatremię (<135 mmol/l) wynikającą z działania diuretyku indapamidu i inhibitora ACE – perindoprilu. Patofizjologia objawów opiera się na nasilonym działaniu hipotensyjnym obu składników oraz zaburzeniach elektrolitowych i hipowolemii prowadzącej do upośledzenia perfuzji narządowej, zwłaszcza nerek i mózgu.
bezmocz, dezorientacja, dializoterapia, diuretyk, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemii, indapamid, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, równowaga kwasowo-zasadowa, skąpomocz, skurcz mięśniowy, sól fizjologiczna, splątanie, węgiel aktywowany, wstrząs hipotensyjny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Arprenessa 10 mg
Arprenessa, zawierająca peryndopryl z argininą, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) o kodzie ATC C09AA04. Mechanizm działania polega na hamowaniu ACE, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II oraz zwiększenia aktywności reninowej osocza i obniżenia wydzielania aldosteronu. Dodatkowo, zahamowanie degradacji bradykininy zwiększa aktywność układu kalikreina-kinina i prostaglandyn, co przyczynia się do obniżenia ciśnienia tętniczego oraz może wywoływać działania niepożądane, takie jak kaszel. Peryndopryl wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnym stopniu nasilenia, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez istotnego wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się po 4-6 godzinach od podania dawki, utrzymujący się przez 24 godziny, z zachowaniem 87-100% działania przy najniższym stężeniu leku. Ponadto, peryndopryl korzystnie wpływa na strukturę układu sercowo-naczyniowego, redukując przerost lewej komory i poprawiając elastyczność tętnic.
angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bradykinina, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, enzym konwertujący angiotensynę, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Indix Combi to lek zawierający peryndopryl (5 mg w postaci tozylanu) oraz indapamid (1,25 mg), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl hamuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, co zmniejsza utratę potasu wywołaną przez indapamid, jednak mimo tego mechanizmu ochronnego u około 2% pacjentów obserwuje się hipokaliemię (stężenie potasu poniżej 3,4 mmol/l). Do najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu należą: zawroty głowy (ośrodkowe i błędnikowe), ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, nudności, wymioty), świąd, wysypka, kurcze mięśni oraz astenia. Indapamid natomiast najczęściej wywołuje reakcje nadwrażliwości skórnej, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
anuria, astenia, dializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, Indix Combi, niedociśnienie tętnicze, oliguria, parestezja, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, reakcja alergiczna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wysypka plamkowo-grudkowa - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Przedawkowanie
Peryndopryl, inhibitor ACE stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego, w przypadku przedawkowania może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Charakterystyczne objawy to znaczne niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokaliemia), niewydolność nerek (od oligo- do anurii), hiperwentylacja oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia oporna na leczenie, palpitacje). Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne (zawroty głowy, niepokój, senność, splątanie) oraz kaszel. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie preparatów złożonych, np. z amlodypiną lub indapamidem, ze względu na sumujące się efekty hipotensyjne i ryzyko niekardiogennego obrzęku płuc pojawiającego się z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu.
aminy katecholowe, amlodypina, angiotensyna II, anuria, bradykardia, diureza godzinowa, dopamina, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperwentylacja, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, izotoniczny roztwór chlorku sodu, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, palpitacje, peryndopryl, peryndoprylat, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja krwi, tachykardia, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs krążeniowy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Perindopril Krka 4 mg
Perindopril Krka, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z grupy C09AA04, zawiera 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu). Mechanizm działania polega na hamowaniu przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Dodatkowo, zahamowanie ACE powoduje wzrost aktywności układu kalikreiny-kininy i prostaglandyn, co przyczynia się do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Peryndopryl wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnym stopniu nasilenia, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny pojawia się między 4 a 6 godziną po podaniu dawki, utrzymując się przez co najmniej 24 godziny, a normalizacja ciśnienia następuje zwykle w ciągu miesiąca terapii bez tachyfilaksji czy efektu z odbicia. Lek poprawia także parametry układu sercowo-naczyniowego, zmniejszając przerost lewej komory, poprawiając elastyczność tętnic oraz zmniejszając stosunek grubości mięśniówki do światła naczyń.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, całkowity obwodowy opór naczyniowy, ciśnienie napełniania komory, efekt z odbicia, egzopeptydaza, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kinaza, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, podwójna blokada RAAS, pojemność minutowa serca, prostaglandyny, przepływ obwodowy, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, skurcz naczyń, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, wskaźnik sercowy, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Vilpin Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista wapnia, co zapewnia synergistyczne działanie przeciwnadciśnieniowe. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, zmniejszając stężenie angiotensyny II i wydzielanie aldosteronu, jednocześnie zwiększając aktywność układu kalikreina-kinina, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia oporu obwodowego. Maksymalny efekt hipotensyjny peryndoprylu występuje po 4-6 godzinach, utrzymując się przez 24 godziny, z efektem terapeutycznym na poziomie 87-100% przed kolejną dawką. Peryndopryl wykazuje także działanie kardioprotekcyjne, zmniejszając przerost lewej komory i poprawiając elastyczność naczyń. W badaniu EUROPA, u 12 218 pacjentów z chorobą wieńcową, dawka 8 mg peryndoprylu (odpowiadająca 10 mg z argininą) zmniejszyła względne ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p<0,001), a w podgrupie z przebytym zawałem lub rewaskularyzacją o 22,4%.
angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, bradykinina, częstość akcji serca, dławica piersiowa, działanie przeciwnadciśnieniowe, inhibitor ACE, kardiomiocyt, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, opór naczyniowy obwodowy, peryndoprylat, pochodna dihydropirydyny, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, układ kalikreina-kinina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodylatacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vidotin 4 mg
Vidotin, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą (4 mg odpowiada 3,338 mg peryndoprylu, 8 mg – 6,676 mg peryndoprylu), jest inhibitorem ACE, który hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, prowadząc do obniżenia stężenia angiotensyny II i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Mechanizm działania obejmuje również zwiększenie aktywności układu kalikreina-kinina i prostaglandyn, co przyczynia się do efektu hipotensyjnego oraz występowania działań niepożądanych, takich jak kaszel. Peryndopryl wykazuje skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego w różnych stopniach nadciśnienia, zmniejszając opór obwodowy bez wpływu na częstość akcji serca, a jego maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny. W badaniach klinicznych wykazano także korzystne efekty kardiologiczne, w tym redukcję przerostu lewej komory oraz poprawę elastyczności naczyń. Terapia skojarzona z tiazydowymi diuretykami wykazuje działanie synergistyczne i zmniejsza ryzyko hipokaliemii.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, elastyczność tętnic, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek hipolipemizujący, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, podwójna blokada RAA, pojemność minutowa, prostaglandyny, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, reninowa aktywność osocza, rewaskularyzacja, tachyfilaksja, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, wskaźnik sercowy, zawał mięśnia sercowego, zgon sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine zawiera perindopryl, który jest prolekiem szybko wchłanianym po podaniu doustnym, osiągającym maksymalne stężenie w osoczu po 1 godzinie, oraz amlodypinę, charakteryzującą się maksymalnym stężeniem po 6-12 godzinach. Biodostępność perindoprylu jest obniżona przez posiłki, dlatego zaleca się jego podawanie na czczo, natomiast amlodypina wykazuje wysoką (64-80%) i niezmienioną przez pokarm biodostępność. Peryndoprylat, aktywny metabolit perindoprylu, osiąga maksymalne stężenie po 3-4 godzinach, ma objętość dystrybucji około 0,2 l/kg, wiąże się w 20% z białkami osocza i jest eliminowany głównie przez nerki z okresem półtrwania około 17 godzin. Amlodypina ma objętość dystrybucji około 21 l/kg, wiąże się z białkami osocza w 97,5%, jest metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, a jej okres półtrwania wynosi 35-50 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę.
biodostępność leku, kinetyka peryndoprylu, klirens dializacyjny, klirens doustny, końcowy okres półtrwania, konwertaza angiotensyny, liniowa zależność, maksymalne stężenie we krwi, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent dializowany, peryndoprylat, prolek, stan równowagi dynamicznej, stężenie kreatyniny, szybkie wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Preparat CoAramlessa zawiera trzy substancje czynne: peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, które zachowują swoje indywidualne właściwości farmakokinetyczne przy jednoczesnym podaniu. Peryndopryl jest szybko wchłaniany (Tmax 1 godzina), metabolizowany do aktywnego peryndoprylatu (Tmax 3-4 godziny, okres półtrwania 17 godzin), z biodostępnością około 27% i wiązaniem z białkami osocza na poziomie 20%. Spożycie pokarmu zmniejsza przemianę peryndoprylu do peryndoprylatu, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo. Indapamid charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Tmax około 1 godziny), wysokim wiązaniem z białkami osocza (79%) oraz okresem półtrwania 14-24 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja indapamidu odbywa się głównie przez nerki (70%) i kał (22%), a jego farmakokinetyka nie ulega istotnym zmianom w niewydolności nerek. Amlodypina osiąga maksymalne stężenie po 6-12 godzinach, ma wysoką biodostępność (64-80%) i silne wiązanie z białkami osocza (97,5%). Jej okres półtrwania wynosi 35-50 godzin, co pozwala na wygodne dawkowanie raz na dobę, a biodostępność nie jest modyfikowana przez pokarm.
amlodypina, AUC, biodostępność amlodypiny, biodostępność leku, dawka terapeutyczna, dializoterapia, enzym konwertujący angiotensynę, farmakokinetyka, indapamid, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, maksymalne stężenie leku, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, prekursor leku, stan stacjonarny, wiązanie z białkami osocza, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie preparatu Roxiper, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid, prowadzi przede wszystkim do niedociśnienia tętniczego o różnym nasileniu, które jest wynikiem synergistycznego działania hipotensyjnego peryndoprylu (inhibitor ACE) i indapamidu (diuretyk tiazydopodobny). Towarzyszą temu objawy takie jak nudności, wymioty, kurcze mięśniowe, zawroty głowy, senność, splątanie psychiczne oraz zaburzenia wodno-elektrolitowe, w tym hiponatremia (<135 mmol/l) i hipokaliemia (<3,5 mmol/l). W ciężkich przypadkach obserwuje się skąpomocz (<500 ml/24h) lub bezmocz (<100 ml/24h), co wskazuje na postępującą niewydolność nerek. Brak swoistego antidotum wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, z uwzględnieniem szybkiej dekontaminacji przewodu pokarmowego oraz wyrównania zaburzeń elektrolitowych pod ścisłą kontrolą biochemiczną.
bezmocz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diuretyk tiazydopodobny, enzymy wątrobowe, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, inhibitor ACE, izotoniczy roztwór chlorku sodu, kinaza kreatynowa, kreatynina, kurcze mięśniowe, leczenie nerkozastępcze, niedociśnienie tętnicze, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, rozuwastatyna, skąpomocz, splątanie psychiczne, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie leku Indix Combi, zawierającego 5 mg peryndoprylu tozylanu (przeliczonego na peryndopryl sodu) oraz 1,25 mg indapamidu, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Dominującym objawem jest znaczne niedociśnienie tętnicze, wynikające z rozszerzenia naczyń krwionośnych oraz hipowolemii. Towarzyszą mu objawy takie jak nudności, wymioty, bolesne skurcze mięśni (związane z hipokaliemią <3,5 mmol/l), zawroty głowy, senność, stan splątania oraz zaburzenia diurezy – oliguria (<400 ml/dobę) i anuria, które mogą prowadzić do niewydolności nerek. Dodatkowo obserwuje się hiponatremię (<135 mmol/l) i hipokaliemię, będące konsekwencją działania diuretycznego indapamidu oraz wpływu peryndoprylu na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
anuria, chlorek sodu, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemie, indapamid, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie mózgu, obniżenie ciśnienia tętniczego, oliguria, peryndopryl sodu, peryndopryl tozylan, peryndoprylat, płukanie żołądka, skurcze mięśni, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Aramlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), klasyfikowany w grupie C09BB04. Peryndopryl działa poprzez hamowanie enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz obniżenia sekrecji aldosteronu. Dodatkowo, inaktywacja bradykininy zwiększa aktywność układów kalikreina-kinina i prostaglandyn, co przyczynia się do działania hipotensyjnego i niektórych działań niepożądanych, np. kaszlu. Lek wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnym stopniu nasilenia, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalna aktywność hipotensyjna osiągana jest po 4-6 godzinach, a działanie utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny (wskaźnik T/P 87-100%). Peryndopryl poprawia elastyczność dużych tętnic, zmniejsza przerost lewej komory oraz korzystnie wpływa na strukturę małych naczyń, a także zwiększa przepływ nerkowy bez istotnej zmiany GFR.
angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, badanie EUROPA, beta-adrenolityk, bradykinina, funkcja nerek, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor płytek krwi, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, opór obwodowy, peryndoprylat, pierwszorzędowy punkt końcowy, preparat złożony, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, układ kalikreina-kinina, wskaźnik trough-to-peak, względne zmniejszenie ryzyka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Arprenessa 5 mg
Peryndopryl, aktywny składnik leku Arprenessa, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) dostępnym w dawkach 5 mg i 10 mg. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu ACE, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, obniżenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności układu kalikreiny-kininy. Jego aktywnym metabolitem jest peryndoprylat. Lek wykazuje skuteczność w leczeniu wszystkich stopni nadciśnienia tętniczego, obniżając ciśnienie skurczowe i rozkurczowe niezależnie od pozycji ciała. Maksymalny efekt hipotensyjny pojawia się po 4-6 godzinach, a działanie utrzymuje się przez 24 godziny, z zachowaniem 87-100% maksymalnej aktywności nawet przy najniższym stężeniu leku. Peryndopryl poprawia hemodynamikę poprzez zmniejszenie oporu obwodowego, zwiększenie przepływu obwodowego i nerkowego, bez wpływu na częstość pracy serca i filtrację kłębuszkową (GFR). Ponadto, wykazuje korzystne efekty naczyniowe, takie jak redukcja przerostu lewej komory i poprawa elastyczności tętnic.
aldosteron, angiotensyna, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, cukrzyca typu 2, działanie przeciwnadciśnieniowe, enzym konwertujący angiotensynę, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg
Prestozek Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, których farmakokinetyka w formie złożonej nie różni się istotnie od podawania osobno. Peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Tmax 1 h) i krótkim okresem półtrwania (1 h), jednak jego aktywny metabolit – peryndoprylat – osiąga maksymalne stężenie po 3-4 h i ma okres półtrwania około 17 h, co pozwala na dawkowanie raz na dobę. Biodostępność peryndoprylatu wynosi 27%, a jej zmniejszenie pod wpływem pokarmu wymaga podawania leku na czczo. Peryndoprylat wiąże się w 20% z białkami osocza i jest eliminowany głównie przez nerki, z koniecznością monitorowania funkcji nerek u pacjentów z niewydolnością serca, nerek lub w podeszłym wieku. U pacjentów z marskością wątroby klirens macierzystej cząsteczki jest zmniejszony, jednak nie wymaga to modyfikacji dawkowania.
amlodypina, AUC, biodostępność, cytochrom P450, enzym konwertujący angiotensynę, izoenzym CYP3A4, klirens całkowity, klirens wątrobowy, kreatynina, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, prekursor leku, produkt leczniczy, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, substancja czynna, wiązanie z białkami osocza, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triplixam zawiera peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę, których farmakokinetyka nie ulega zmianie przy jednoczesnym podaniu. Peryndopryl jest prolekiem, szybko wchłanialnym (Cmax po 1 h), z aktywnym metabolitem peryndoprylatem osiągającym maksymalne stężenie po 3-4 h i okresem półtrwania 17 h. Biodostępność peryndoprylu zmniejsza się po posiłku, dlatego zaleca się podawanie na czczo. Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem (Cmax po 1 h), wysokim wiązaniem z białkami osocza (79%) oraz okresem półtrwania 14-24 h, eliminowany głównie przez nerki (70%) i kał (22%). Amlodypina osiąga Cmax po 6-12 h, ma wysoką biodostępność (64-80%) niezależną od pokarmu, silne wiązanie z białkami (97,5%) oraz długi okres półtrwania 35-50 h, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
amlodypina, AUC, biodostępność amlodypiny, dystrybucja tkankowa, enzym konwertujący angiotensynę, farmakokinetyka, faza eliminacji, indapamid, klirens amlodypiny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjenci dializowani, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, pole pod krzywą stężenia leku, prekursor leku, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Co-Prestarium to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą (5 lub 10 mg, odpowiadający 3,395 mg lub 6,790 mg peryndoprylu) oraz amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu (5 lub 10 mg, odpowiednio 6,935 mg lub 13,870 mg). Peryndopryl, jako inhibitor ACE, hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz redukcji wydzielania aldosteronu. Dodatkowo, zahamowanie degradacji bradykininy zwiększa aktywność układu kalikreina-kinina i prostaglandyn, co przyczynia się do działania hipotensyjnego oraz niektórych działań niepożądanych, takich jak kaszel. Peryndopryl wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnym stopniu nasilenia, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się 4-6 godzin po podaniu, a działanie utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny (wskaźnik T/P 87-100%). Lek poprawia także elastyczność dużych tętnic i zmniejsza przerost lewej komory serca, co ma znaczenie w profilaktyce powikłań sercowo-naczyniowych.
akcja serca, aktywność reninowa osocza, aldosteron, amlodypina bezylan, angiotensyna, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, badanie EUROPA, beta-adrenolityk, bradykinina, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, działanie hipotensyjne, enzym konwertujący, GFR, heptapeptyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor płytek krwi, kinaza, lek hipolipemizujący, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, opór naczyniowy obwodowy, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, prostaglandyna, przedział ufności, przepływ naczyniowy, przepływ nerkowy, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, tert-butyloamina, układ kalikreina-kinina, właściwości naczyniorozszerzające, wskaźnik T/P, współczynnik przesączania kłębuszkowego, względne zmniejszenie ryzyka, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego