wiosenne zapalenie spojówek i rogówki

Wiosenne zapalenie spojówek i rogówki (VKC – Vernal Keratoconjunctivitis) to przewlekła, nawracająca, obustronna choroba alergiczna oczu, występująca głównie w okresie wiosenno-letnim. Schorzenie dotyka przede wszystkim dzieci i młodzież, częściej płci męskiej, z tendencją do samoistnego ustępowania w okresie dojrzewania.

Patogeneza VKC związana jest z reakcją nadwrażliwości typu I i IV, z dominującym udziałem limfocytów Th2 i eozynofilów. Choroba charakteryzuje się obecnością dużych brodawek na spojówce powiekowej górnej, przekrwieniem spojówek, intensywnym świądem, łzawieniem oraz światłowstrętem. W cięższych przypadkach może dochodzić do zajęcia rogówki w postaci punktowych ubytków nabłonka, owrzodzeń (tzw. owrzodzenie tarczowate) oraz tworzenia się blaszki nabłonkowej.

Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie, a w trudniejszych przypadkach można wykonać cytologię zeskrobinową spojówki. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, stabilizatorów komórek tucznych, kortykosteroidów miejscowych (w cięższych przypadkach) oraz inhibitorów kalcyneuryny jako leczenia oszczędzającego steroidy. W opornych przypadkach stosuje się cyklosporynę A w kroplach. Istotne znaczenie ma także ochrona oczu przed czynnikami drażniącymi oraz stosowanie sztucznych łez.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl