ablacja błony śluzowej macicy
Ablacja błony śluzowej macicy to małoinwazyjny zabieg ginekologiczny, który polega na zniszczeniu lub usunięciu endometrium (błony śluzowej macicy). Procedura ma na celu zmniejszenie lub całkowite wyeliminowanie krwawień miesiączkowych u kobiet cierpiących na obfite miesiączki (menorrhagia), które nie reagują na leczenie farmakologiczne.
Współcześnie stosuje się kilka metod ablacji endometrium, w tym ablację termiczną (z wykorzystaniem balonu wypełnionego gorącą cieczą), ablację mikrofalową, elektrokoagulację, krioablację (wykorzystującą niskie temperatury) oraz ablację laserową. Każda z tych technik ma na celu selektywne uszkodzenie warstwy śluzówki bez naruszenia głębszych warstw macicy.
Zabieg jest zazwyczaj wykonywany w trybie ambulatoryjnym, w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Skuteczność ablacji endometrium w redukcji obfitych krwawień miesiączkowych sięga 80-90%, przy czym u około 40-50% pacjentek dochodzi do całkowitego zaniku miesiączki (amenorrhea). Metoda ta stanowi alternatywę dla histerektomii (usunięcia macicy) u kobiet, które zakończyły już prokreację.
Należy podkreślić, że ablacja błony śluzowej macicy nie jest metodą antykoncepcji i nie chroni przed ciążą, która w przypadku zajścia po zabiegu może wiązać się z poważnymi powikłaniami. Ponadto procedura ta nie jest zalecana u kobiet planujących posiadanie potomstwa w przyszłości, gdyż znacząco zmniejsza szanse na implantację zarodka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mirena 52 mg
System terapeutyczny domaciczny Mirena zawiera 52 mg lewonorgestrelu, uwalniając średnio 20 µg substancji czynnej na dobę w pierwszym roku stosowania. Lewonorgestrel, będący progestagenem o właściwościach antyestrogenowych, działa głównie miejscowo w jamie macicy, powodując zmniejszenie liczby receptorów estrogenowych i progesteronowych w endometrium, co prowadzi do zahamowania jego wzrostu. Mechanizm antykoncepcyjny Mireny obejmuje zagęszczenie śluzu szyjkowego, modyfikację środowiska macicy i jajowodów hamującą ruchliwość plemników oraz hamowanie owulacji u części kobiet. Skuteczność antykoncepcyjna została potwierdzona w badaniach klinicznych na 3330 kobietach (lata 1-5) oraz 362 kobietach (lata 6-8), gdzie wskaźnik Pearla wynosił odpowiednio 0,21 (95% CI 0,08-0,45) w pierwszym roku i 0,28 (95% CI 0,03-1,00) w latach 6-8, co świadczy o wysokiej skuteczności produktu. Odsetki zawodności uwzględniają także ciąże związane z niewykrytymi wydaleniami systemu lub perforacjami. Ponadto, skuteczność Mireny nie zależy od codziennego stosowania, a płodność po usunięciu systemu pozostaje nienaruszona – 80% kobiet planujących ciążę zajęło w nią w ciągu 12 miesięcy.
ablacja błony śluzowej macicy, antykoncepcja progestagenowa, błona śluzowa macicy, ból miesiączkowy, cykl owulacyjny, czynność jajników, doustny środek antykoncepcyjny, działanie progestagenowe, estradiol, hamowanie owulacji, hormonalna terapia zastępcza, implant podskórny, jama macicy, krew menstruacyjna, lewonorgestrel, nadmierne krwawienie miesiączkowe, perforacja, progestagen, receptor estrogenowy, receptor progesteronowy, śluz szyjkowy, stężenie hemoglobiny, system terapeutyczny domaciczny, właściwości antyestrogenowe, włókniak podśluzówkowy, wskaźnik Pearla