sultamycylina
Sultamycylina to połączenie ampicyliny i sulbaktamu, należące do grupy antybiotyków beta-laktamowych. Sulbaktam działa jako inhibitor beta-laktamaz, co zwiększa skuteczność ampicyliny wobec bakterii produkujących te enzymy.
Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące zarówno bakterie Gram-dodatnie (w tym paciorkowce i gronkowce), jak i Gram-ujemne (np. Escherichia coli, Proteus mirabilis, Haemophilus influenzae). Sultamycylina jest szczególnie skuteczna w zakażeniach wywołanych przez szczepy bakterii wytwarzające beta-laktamazy.
Sultamycylina jest stosowana w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, układu moczowego, skóry i tkanek miękkich, a także zakażeń otolaryngologicznych. Po podaniu doustnym lek ulega hydrolizie do sulbaktamu i ampicyliny, które następnie osiągają stężenia terapeutyczne w tkankach i płynach ustrojowych.
Podobnie jak inne antybiotyki beta-laktamowe, sultamycylina może wywoływać reakcje alergiczne, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny. Do najczęstszych działań niepożądanych należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne oraz, rzadziej, zaburzenia hematologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Unasyn 375 mg
Produkt leczniczy Unasyn dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zawierających 375 mg sultamycyliny w postaci tosylanu, co odpowiada ilościowo 147 mg sulbaktamu oraz 220 mg ampicyliny. Sultamycylina jest prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, umożliwiającym jednoczesne dostarczenie obu składników aktywnych w stałym stosunku. Tabletki zawierają również 34 mg laktozy, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją tego cukru. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę, skrobię kukurydzianą, hydroksypropylocelulozę oraz składniki otoczki takie jak polietylenoglikol 6000 i hypromelozę, które zapewniają stabilność, maskowanie smaku oraz ochronę przed czynnikami środowiskowymi.
ampicylina, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, laktoza, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, prolek, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja powlekająca, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, sulbaktam, sultamycylina, tabletka powlekana, tosylan sultamycyliny, Unasyn, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Unasyn 375 mg
Przedawkowanie sultamycyliny, proleku sulbaktamu i ampicyliny, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych charakterystycznych dla preparatu Unasyn, którego każda tabletka 375 mg zawiera 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne powikłania neurologiczne, w tym drgawki, które są wynikiem wysokich stężeń antybiotyków β-laktamowych w płynie mózgowo-rdzeniowym. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji ze względu na ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych.
ampicylina sodowa, antybiotyk β-laktamowy, drgawki, działanie niepożądane, eliminacja leku, hemodializa, nasilone działanie niepożądane, objaw kliniczny, objaw neurologiczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, prolek, przedawkowanie leku, skurcz mięśni, sulbaktam sodowy, sultamycylina, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Dawkowanie i sposób podawania
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek. U dorosłych i dzieci powyżej 30 kg stosuje się dawkę 375-750 mg (1-2 tabletki Unasyn) doustnie dwa razy na dobę przez 5-14 dni, z kontynuacją terapii przez 48 godzin po ustąpieniu objawów. W zakażeniach paciorkowcami hemolizującymi zaleca się minimum 10-dniową terapię, aby zapobiec powikłaniom takim jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek. W leczeniu niepowikłanej rzeżączki stosuje się jednorazową dawkę 2,25 g (6 tabletek) sultamycyliny wraz z 1 g probenecydu, a w przypadku podejrzenia kiły konieczne jest monitorowanie serologiczne przez co najmniej 4 miesiące. U dzieci poniżej 30 kg dawka wynosi 25-50 mg/kg mc./dobę podzielona na dwie dawki, dostosowana do ciężkości zakażenia.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, ciężka niewydolność nerek, gorączka reumatyczna, kiła, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, paciorkowce hemolizujące, penicylina, probenecyd, rzeżączka, sulbaktam i ampicylina, sultamycylina, test serologiczny, tosylan sultamycyliny, Unasyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Unasyn 375 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sultamycyliny, proleku sulbaktamu i ampicyliny, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania na zwierzętach wykazały przemijającą glikogenezę zależną od dawki i czasu ekspozycji, jednak dawki terapeutyczne u ludzi są znacznie niższe, co minimalizuje ryzyko tego efektu podczas terapii Unasynem. Nie stwierdzono działania mutagennego dla metabolitów leku (ampicylina i sulbaktam) w badaniach genotoksyczności. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach i szczurach, przy dawkach przekraczających terapeutyczne, nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu, co jest istotne dla stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i ciężarnych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Unasyn 375 mg
Unasyn w dawce 375 mg (zawierający 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny) jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwuje się biegunki (≥1/10), wymioty, nudności i bóle brzucha (≥1/100, <1/10). Rzadziej występują zapalenie języka, błony śluzowej jamy ustnej, a także zapalenie okrężnicy (≥1/10 000, <1/1 000). Istotne są również reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Kounisa, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, stosowanie Unasynu może prowadzić do zaburzeń hematologicznych, takich jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia czy małopłytkowość, co podkreśla konieczność regularnej kontroli morfologii krwi. Częstość występowania działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego obejmuje ból głowy (często), senność (niezbyt często) oraz rzadko drgawki i objawy neurotoksyczności.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, ból głowy, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, drgawki, duszność, eozynofilia, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kandydoza, krwawe wymioty, leukopenia, małopłytkowość, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, plamica małopłytkowa, prolek sulbaktamu i ampicyliny, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sultamycylina, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wydłużony czas krzepnięcia, wysypka, zaburzenie agregacji płytek krwi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie okrężnicy, zespół Kounisa, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT - Leksykon substancji czynnych
Ampicylina – Dawkowanie i sposób podawania
Ampicylina wymaga indywidualnego dostosowania dawki z uwzględnieniem wieku, masy ciała, funkcji nerek oraz ciężkości i lokalizacji zakażenia. U dorosłych standardowe dawkowanie wynosi 500 mg domięśniowo 4 razy na dobę lub 500 mg do 2 g dożylnie 4-6 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 14 g. W zakażeniach specyficznych, np. zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, stosuje się 2 g co 4 godziny. U dzieci dawka wynosi zwykle 12,5 mg/kg mc. co 6 godzin, a w cięższych zakażeniach do 50 mg/kg mc. co 6 godzin, z maksymalną dawką dobową 12 g. Noworodki otrzymują 30 mg/kg co 6-12 godzin w zależności od wieku, z możliwością podwojenia dawki w ciężkich zakażeniach. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy zmniejszyć proporcjonalnie do klirensu kreatyniny, nie przekraczając 1 g co 8 godzin przy klirensie <20 ml/min.
ampicylina, ampicylina z sulbaktamem, bakteriemia enterokokowa, bolus, ciężka niewydolność nerek, działanie niepożądane, funkcja nerek, hemodializa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, infuzja ciągła, infuzja przerywana, iniekcja dożylna, klirens kreatyniny, lidokaina, niepowikłana rzeżączka, niewydolność nerek, podanie domięśniowe, podanie dożylne, pompa infuzyjna, pozaszpitalne zapalenie płuc, probenecyd, profilaktyka okołoporodowa, profilaktyka zakażeń, profilaktyka zapalenia wsierdzia, prolek, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, rzeżączkowe zapalenie układu moczowego, spektrum przeciwbakteryjne, sulbaktam, sultamycylina, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Przedawkowanie
Przedawkowanie sultamycyliny, proleku zawierającego ampicylinę (220 mg) i sulbaktam (147 mg) w tabletce 375 mg, może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych oraz poważnych powikłań neurologicznych, w tym drgawek, wynikających z wysokiego stężenia β-laktamów w płynie mózgowo-rdzeniowym. Objawy obejmują również zaburzenia świadomości, pobudzenie, dezorientację, a także nasilone dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej. W przypadku ciężkiego zatrucia konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji życiowych i neurologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, u których eliminacja leku jest opóźniona, co zwiększa ryzyko toksyczności.
ampicylina sodowa i sulbaktam sodowy, antybiotyk β-laktamowy, drgawka, działanie neurotoksyczne, działanie niepożądane, funkcja neurologiczna, hemodializa, lek przeciwdrgawkowy, monitoring parametrów życiowych, napad drgawkowy, objaw neurologiczny, objaw toksyczny, obraz kliniczny przedawkowania, płyn mózgowo-rdzeniowy, podrażnienie ośrodkowego układu nerwowego, powikłanie neurologiczne, sulbaktam i ampicylina, sultamycylina, Unasyn, upośledzona funkcja nerek, zabezpieczenie dróg oddechowych, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Ampicylina – Właściwości farmakodynamiczne
Ampicylina, będąca półsyntetyczną penicyliną z grupy β-laktamów, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie biosyntezy ściany komórkowej bakterii przez wiązanie się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Jej skuteczność zależy od utrzymania stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC). W preparatach łączonych z inhibitorem β-laktamaz, takim jak sulbaktam, ampicylina zachowuje aktywność przeciwko szczepom wytwarzającym β-laktamazy, a sulbaktam działa jako nieodwracalny inhibitor tych enzymów, co zwiększa spektrum działania i skuteczność terapeutyczną. Sulbaktam dodatkowo łączy się z PBP, co może zwiększać podatność niektórych szczepów na terapię. Spektrum działania ampicyliny z sulbaktamem obejmuje m.in. Staphylococcus aureus (w tym szczepy oporne na penicylinę i niektóre na metycylinę), Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae (także szczepy wytwarzające β-laktamazę), Moraxella catarrhalis, Enterobacterales oraz bakterie beztlenowe, w tym Bacteroides fragilis. Preparat Unasyn, będący prolekiem ampicyliny i sulbaktamu, dodatkowo działa na Neisseria meningitidis i Neisseria gonorrhoeae.
antybiotyk β-laktamowy, bakteroid kruchy, białko wiążące penicylinę, cefoksytyna, dikloksacylina, dwoinka rzeżączki, dwoinka zapalenia opon mózgowych, flukloksacylina, gronkowiec naskórkowy, gronkowiec złocisty, inhibitor β-laktamaz, kloksacylina, kwas klawulanowy, metycylina, minimalne stężenie hamujące, mukopeptyd, oksacylina, oporność krzyżowa, paciorkowiec kałowy, pałeczka hemofilna, pałeczka Moraxella, pałeczka okrężnicy, parametr farmakokinetyczno-farmakodynamiczny, penicylina benzylowa, penicylina izoksazolilowa, penicylina szerokowidmowa, penicylinaza, pierścień β-laktamowy, pneumokok, spektrum przeciwbakteryjne, sulbaktam, sultamycylina, β-laktamaza - Leksykon substancji czynnych
Ampicylina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ocena wpływu ampicyliny i jej pochodnych na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na zróżnicowane ryzyko w zależności od preparatu. Preparaty zawierające wyłącznie ampicylinę (Ampicillin TZF w dawkach 500 mg, 1 g, 2 g oraz Ampicillin Adamed w tych samych dawkach) nie wykazują istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne, co pozwala na bezpieczne prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn przy zachowaniu standardowych środków ostrożności. Natomiast preparaty złożone ampicylina + sulbaktam (np. Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 1 g + 0,5 g, 2 g + 1 g oraz Ampicillin/Sulbactam Bausch Health w tych samych dawkach) mogą wywoływać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, drgawki i senność, które znacząco obniżają zdolności psychomotoryczne i wymagają od pacjentów powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia objawów. Preparat doustny Unasyn (375 mg sultamycyliny) również wymaga uwagi ze względu na możliwość zawrotów głowy.
ampicylina, ampicylina z sulbaktamem, antybiotyk β-laktamowy, antybiotykoterapia, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, czas reakcji, drgawki, działania niepożądane OUN, funkcja psychomotoryczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, objaw neuropsychiatryczny, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja, prolek, senność, sulbaktam, sultamycylina, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Przeciwwskazania stosowania
Sultamycylina, obecna w preparacie Unasyn w formie tosylanu sultamycyliny, jest prolekiem sulbaktamu i ampicyliny. Każda tabletka powlekana Unasyn 375 mg zawiera 375 mg sultamycyliny, co odpowiada 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na tosylan sultamycyliny, substancje pomocnicze (w tym 34 mg laktozy na tabletkę) oraz na penicyliny, w tym ampicylinę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na zawartość laktozy w preparacie. Ponadto, sultamycylina jest przeciwwskazana u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe, zarówno w reakcjach natychmiastowych (anafilaksja), jak i opóźnionych (wysypka, pokrzywka).
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, fluorochinolon, karbapenem, konsultacja alergologiczna, linkozamid, makrolid, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, reakcja nadwrażliwości, sulbaktam i ampicylina, sultamycylina, test skórny, tetracyklina, tosylan sultamycyliny, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu (147 mg) i ampicyliny (220 mg), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na penicyliny i cefalosporyny. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia przeciwhistaminowego, glikokortykosteroidami oraz adrenaliny, a także zapewnienie drożności dróg oddechowych. Ponadto, zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (Lyella) oraz rumień wielopostaciowy, które wymagają pilnego odstawienia leku i odpowiedniego leczenia. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę ryzyka nadkażeń drobnoustrojami opornymi oraz rozwój biegunki związanej z Clostridium difficile (CDAD), która może ujawnić się nawet do dwóch miesięcy po zakończeniu terapii i prowadzić do ciężkiego zapalenia okrężnicy, zwłaszcza w przypadku szczepów wytwarzających hipertoksynę.
Podczas terapii sultamycyliną obserwowano także przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym cholestatycznego zapalenia z żółtaczką, co wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej przy pojawieniu się objawów takich jak żółtaczka, świąd skóry, ciemne zabarwienie moczu czy bóle brzucha. Leku nie należy stosować w mononukleozie zakaźnej ze względu na charakterystyczną, niealergiczną wysypkę po ampicylinie. Zaleca się regularne monitorowanie funkcji nerek (kreatynina, eGFR, mocz), parametrów wątrobowych (AspAT, AlAT, bilirubina, GGTP) oraz morfologii krwi podczas przewlekłej terapii. Ze względu na nerkową eliminację substancji czynnych, dawkowanie musi być dostosowane u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u noworodków, u których funkcja nerek jest niedojrzała. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z alergią na beta-laktamy konieczna jest dokładna ocena ryzyka reakcji krzyżowych między penicylinami a cefalosporynami.
adrenalina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, biegunka poantybiotykowa, biegunka związana z Clostridium difficile, cefalosporyny, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridium difficile, intubacja, mononukleoza zakaźna, morfologia krwi z rozmazem, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na penicyliny, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sulbaktam, sultamycylina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Ampicylina – Wskazania do stosowania
Ampicylina, będąca antybiotykiem β-laktamowym z grupy penicylin, znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, w tym infekcji dróg oddechowych (zapalenie zatok, ucha środkowego, migdałków, nagłośni, bakteryjne zapalenie płuc, ostre zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli), układu moczowego (ostre i przewlekłe zakażenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek), jamy brzusznej i miednicy mniejszej (zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego, błony śluzowej macicy, tkanki łącznej miednicy, zakażenia przewodu pokarmowego), skóry i tkanek miękkich, kości i stawów oraz bakteryjnego zapalenia opon mózgowych. Połączenia ampicyliny z inhibitorem β-laktamaz sulbaktamem rozszerzają spektrum działania, szczególnie w przypadku zakażeń wywołanych przez szczepy produkujące β-laktamazy, co jest istotne w doborze terapii. Preparat Ampicillin/Sulbactam Bausch Health jest również wskazany w leczeniu posocznicy bakteryjnej oraz bakteriemii współistniejącej z innymi zakażeniami.
ampicylina, antybiotyk β-laktamowy, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, bakteryjne zapalenie płuc, inhibitor β-laktamaz, odmiedniczkowe zapalenie nerek, penicylina G, posocznica bakteryjna, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka zakażeń, przewlekłe zapalenie oskrzeli, sulbaktam, sultamycylina, zakażenie bakteryjne, zakażenie kości i stawów, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie rzeżączkowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie migdałków, zapalenie nagłośni, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tkanki łącznej miednicy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Właściwości farmakokinetyczne
Sulbaktam, stosowany głównie w połączeniu z beta-laktamowymi antybiotykami takimi jak ampicylina czy cefoperazon, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które wpływają na jego skuteczność kliniczną. Po podaniu doustnym w formie proleku (sultamycyliny) osiąga biodostępność na poziomie 80% dawki dożylnej, z molarnym stosunkiem sulbaktamu do ampicyliny 1:1. Maksymalne stężenie we krwi po dożylnym podaniu 1 g sulbaktamu wraz z 1 g cefoperazonu wynosi średnio 130,2 µg/ml. Sulbaktam charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (18,0-27,6 l), przekraczającą objętość dystrybucji cefoperazonu (10,2-11,3 l), oraz krótkim okresem półtrwania około 1 godziny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Wydalany jest głównie przez nerki w postaci niezmienionej, stanowiąc 84% dawki przy podaniu z cefoperazonem i 50-75% przy podaniu z ampicyliną.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakokinetyczne, beta-laktamaza, biodostępność, cefoperazon, hemodializa, hydroliza, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, probenecyd, prolek, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie sulbaktamu, sultamycylina, wydzielanie cewkowe, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, żółć - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sulbaktam, stosowany głównie w połączeniu z antybiotykami beta-laktamowymi takimi jak ampicylina czy cefoperazon, działa poprzez hamowanie beta-laktamaz, co zwiększa skuteczność terapii przeciwbakteryjnej. Preparaty zawierające sulbaktam wykazują zróżnicowany wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ampicilin+Sulbactam AptaPharma wykazuje nieznaczny wpływ na te zdolności, jednak możliwe są działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak zawroty głowy, senność czy drgawki. Podobne ryzyko dotyczy preparatów Ampicillin/Sulbactam Bausch Health oraz doustnej formy Unasyn (sultamycylina), gdzie szczególnie zaleca się ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy. Preparat Sulperazon (cefoperazon z sulbaktamem) cechuje się niskim prawdopodobieństwem wpływu na funkcje psychomotoryczne, co potwierdzają dane kliniczne.
ampicylina, ampicylina z sulbaktamem, antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, cefoperazon, cefoperazon z sulbaktamem, drgawki, ośrodkowy układ nerwowy, senność, sulbaktam, Sulperazon, sultamycylina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Unasyn 375 mg
Unasyn w postaci tabletek powlekanych 375 mg zawiera sultamycylinę, prolek sulbaktamu (147 mg) i ampicyliny (220 mg) w stosunku molarnym 1:1, co zapewnia optymalne właściwości farmakokinetyczne. Po podaniu doustnym sultamycylina ulega hydrolizie do aktywnych składników, które wykazują biodostępność na poziomie 80% w stosunku do dawki dożylnej, niezależnie od spożycia posiłku. Maksymalne stężenie ampicyliny w surowicy jest około dwukrotnie wyższe niż po podaniu samej ampicyliny, co przekłada się na zwiększoną skuteczność terapeutyczną. Okres półtrwania eliminacji wynosi 45 minut dla sulbaktamu i 1 godzinę dla ampicyliny, a obie substancje są wydalane głównie przez nerki (50-75% w postaci niezmienionej).
ampicylina, biodostępność, biodostępność doustna, farmakokinetyka eliminacji, farmakokinetyka leku, faza eliminacji, hydroliza, okres półtrwania, okres półtrwania eliminacji, podanie doustne, podanie dożylne, probenecyd, stężenie leku, stężenie maksymalne, stężenie w surowicy, stosunek molarny, sulbaktam, sultamycylina, wchłanianie leku, wydalanie nerkowe, wydalanie niezmienione, wydzielanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Unasyn 375 mg
Unasyn w postaci tabletek powlekanych zawiera 375 mg sultamycyliny, będącej prolekiem sulbaktamu (147 mg) i ampicyliny (220 mg). Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, szczególnie skuteczny w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, ucha środkowego, migdałków, płuc, oskrzeli), zakażeń dróg moczowych, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz rzeżączki wywołanej przez Neisseria gonorrhoeae. Unasyn jest wskazany zwłaszcza w zakażeniach wywołanych przez bakterie produkujące beta-laktamazy, dzięki obecności sulbaktamu, który hamuje te enzymy i zapobiega inaktywacji ampicyliny. Preparat umożliwia także sekwencyjną terapię po leczeniu parenteralnym, co pozwala na skrócenie hospitalizacji przy zachowaniu skuteczności antybiotykoterapii.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykooporność, badanie mikrobiologiczne, bakteryjne zapalenie płuc, drobnoustrój wrażliwy, drobnoustrój wytwarzający beta-laktamazę, działanie przeciwbakteryjne, etiologia bakteryjna, funkcja nerek, inhibitor beta-laktamaz, Neisseria gonorrhoeae, nietolerancja cukru, odmiedniczkowe zapalenie nerek, racjonalna antybiotykoterapia, rzeżączka, spektrum działania leku, sulbaktam i ampicylina, sultamycylina, terapia sekwencyjna, właściwość farmakokinetyczna, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie rzeżączkowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Unasyn 375 mg
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, stosowana jest doustnie w postaci tabletek powlekanych Unasyn 375 mg, zawierających 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny. Standardowe dawkowanie u dorosłych i osób starszych wynosi 375-750 mg (1-2 tabletki) dwa razy na dobę, dostosowane do ciężkości zakażenia, z czasem terapii od 5 do 14 dni, kontynuowanym co najmniej 48 godzin po ustąpieniu objawów. W leczeniu niepowikłanej rzeżączki zaleca się jednorazową dawkę 2,25 g (6 tabletek) wraz z 1 g probenecydu. U dzieci dawkowanie zależy od masy ciała: poniżej 30 kg stosuje się 25-50 mg/kg/dobę w dwóch dawkach, powyżej 30 kg dawkowanie jest identyczne jak u dorosłych. W zakażeniach paciorkowcami hemolizującymi minimalny czas leczenia to 10 dni, aby zapobiec powikłaniom takim jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek.
ampicylina, badanie w ciemnym polu widzenia, choroba współistniejąca, gorączka reumatyczna, kiła, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, paciorkowiec hemolizujący, probenecyd, rzeżączka niepowikłana, sulbaktam i ampicylina, sultamycylina, tabletka powlekana, test serologiczny, Unasyn - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Wskazania do stosowania
Sulbaktam, będący penicylinowym inhibitorem beta-laktamaz, działa poprzez nieodwracalne blokowanie enzymów beta-laktamaz, co chroni towarzyszące mu antybiotyki beta-laktamowe (np. ampicylinę, cefoperazon) przed degradacją enzymatyczną i przywraca ich skuteczność wobec opornych szczepów bakterii. W Polsce dostępne są preparaty zawierające sulbaktam w połączeniu z ampicyliną (np. Ampicilin+Sulbactam, Unasyn) oraz cefoperazonem (Sulperazon), stosowane w formach parenteralnych i doustnych. Kombinacje te są wskazane w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń, w tym dróg oddechowych, moczowych, wewnątrzbrzusznych, ginekologicznych, skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, a także w terapii posocznicy i bakteriemii. Sulbaktam z ampicyliną jest również stosowany profilaktycznie w chirurgii jamy brzusznej i miednicy oraz przy cesarskim cięciu, co zmniejsza ryzyko zakażeń pooperacyjnych i posocznicy.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, bakteriemia, bakteryjne zapalenie płuc, beta-laktamaza, cefoperazon, cellulitis, drobnoustrój wrażliwy, inhibitor beta-laktamaz, leczenie parenteralne, martwicze zapalenie powięzi, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność drobnoustrojów, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, rzeżączka niepowikłana, rzeżączkowe zapalenie odbytnicy, septyczne zapalenie stawów, sultamycylina, terapia skojarzona, wstrząs septyczny, zakażenie dróg moczowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie protezy stawowej, zakażenie rzeżączkowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie stopy cukrzycowej, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie kości, zapalenie nagłośni, zapalenie najądrzy, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tkanki łącznej miednicy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu (147 mg) i ampicyliny (220 mg) w tabletce Unasyn 375 mg, może wywoływać zawroty głowy, co istotnie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Objawy te mogą obniżać koncentrację, czas reakcji i koordynację wzrokowo-ruchową, zwiększając ryzyko wypadków. W trakcie terapii należy szczególnie zwrócić uwagę na pierwsze dni leczenia, kiedy ryzyko działań niepożądanych jest największe. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy pacjent powinien natychmiast zaprzestać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a lekarz powinien poinformować o tym ryzyku oraz odnotować to w dokumentacji medycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Właściwości farmakodynamiczne
Sultamycylina jest prolekiem łączącym ampicylinę (220 mg) i sulbaktam (147 mg) w dawce 375 mg, należącym do beta-laktamowych antybiotyków z inhibitorem beta-laktamaz (ATC: J01CR04). Sulbaktam działa jako nieodwracalny inhibitor beta-laktamaz, chroniąc ampicylinę przed enzymatycznym rozkładem przez bakterie oporne, co potwierdzają badania na bezkomórkowych systemach bakteryjnych. Jego własne działanie przeciwbakteryjne jest ograniczone, głównie do Neisseriaceae, ale synergistyczne wiązanie z białkami PBP zwiększa skuteczność terapii skojarzonej. Ampicylina hamuje biosyntezę ściany komórkowej bakterii, wykazując bakteriobójcze działanie na szerokie spektrum patogenów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.
ampicylina, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, cefalosporyna, Citrobacter, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, Enterobacter, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, inhibitor beta-laktamazy, Klebsiella, lek beta-laktamowy, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, mukopeptyd ściany komórkowej, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Neisseriaceae, Proteus, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, sulbaktam, sultamycylina, szczep metycylinooporny, szczep penicylinooporny, wytwarzanie beta-laktamazy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Unasyn 375 mg
Unasyn 375 mg w postaci tabletek powlekanych zawiera sultamycylinę, będącą prolekiem sulbaktamu (147 mg) i ampicyliny (220 mg). Lek ten jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sultamycylinę, ampicylinę, inne penicyliny lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (34 mg na tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktycznych u osób z historią alergii na antybiotyki beta-laktamowe, co może stanowić zagrożenie życia. Ponadto, obecność laktozy wyklucza stosowanie leku u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, karbapenem, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, prolek, reakcja anafilaktyczna, sulbaktam, sultamycylina, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sultamycyliny, proleku sulbaktamu (147 mg) i ampicyliny (220 mg) w preparacie Unasyn, wykazały przemijającą glikogenezę zależną od dawki i czasu terapii u zwierząt laboratoryjnych. Efekt ten nie jest przewidywany u ludzi przy standardowych dawkach terapeutycznych, ze względu na krótkotrwałe utrzymywanie się stężeń w osoczu. Badania mutagenności produktów hydrolizy sultamycyliny nie wykazały właściwości mutagennych, co wskazuje na niskie ryzyko indukcji zmian genetycznych. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, badania na myszach i szczurach przy dawkach przekraczających standardowe nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu ani zdolności rozrodcze.
- Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Działania niepożądane
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny (odpowiada ilościowo 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny w preparacie Unasyn), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (≥1/10), wymioty, nudności i bóle brzucha (≥1/100 do <1/10). Szczególnie niebezpieczne jest rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane przez Clostridioides difficile, które wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia. Ponadto, sultamycylina może powodować poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktoidalne i zespół Kounisa, a także ciężkie reakcje skórne, w tym toksyczną nekrolizę naskórka i pęcherzowy rumień wielopostaciowy. Zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna, małopłytkowość oraz zaburzenia krzepnięcia, stanowią istotne zagrożenie życia i wymagają monitorowania morfologii krwi.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ból brzucha, cholestaza, Clostridioides difficile, eozynofilia, hiperbilirubinemia, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, oporność bakterii, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, sultamycylina, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Wskazania do stosowania
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, występuje w preparacie Unasyn w formie tabletek powlekanych, z dawką 375 mg sultamycyliny odpowiadającą 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, skuteczny w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, ucha środkowego, migdałków, bakteryjne zapalenie płuc i oskrzeli), zakażeń układu moczowego, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek, a także zakażeń skóry i tkanek miękkich. Połączenie sulbaktamu jako inhibitora beta-laktamaz z ampicyliną pozwala na zwalczanie szczepów bakteryjnych produkujących beta-laktamazy, co rozszerza spektrum działania preparatu. Ponadto, Unasyn jest wskazany w terapii rzeżączki, skuteczny przeciwko Neisseria gonorrhoeae, w tym szczepom opornym na beta-laktamazy.
bakteryjne zapalenie płuc, beta-laktamaza, inhibitor beta-laktamaz, lekooporność, Neisseria gonorrhoeae, nietolerancja laktozy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, patogen bakteryjny, podanie pozajelitowe, prolek, sultamycylina, terapia sekwencyjna, tosylan sultamycyliny, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie rzeżączkowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Unasyn
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, wiąże się z ryzykiem ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, szczególnie u pacjentów z historią alergii na penicyliny i cefalosporyny. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia obejmującego adrenalinę, tlenoterapię, dożylną sterydoterapię oraz zabezpieczenie dróg oddechowych. Ponadto, stosowanie Unasyn może prowadzić do poważnych reakcji skórnych, takich jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), złuszczające zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i odpowiedniego leczenia. Istotne jest także monitorowanie pacjentów pod kątem nadkażeń drobnoustrojami opornymi oraz infekcji grzybiczych, a w przypadku biegunki po antybiotykoterapii należy rozważyć zakażenie Clostridium difficile, które może mieć ciężki przebieg i wymagać specjalistycznego leczenia, włącznie z kolektomią.
Podczas terapii kombinacją ampicyliny i sulbaktamu obserwowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym cholestatycznego zapalenia z żółtaczką, dlatego pacjentów należy instruować o konieczności zgłaszania objawów takich jak żółtaczka, ból w prawym podżebrzu, ciemne zabarwienie moczu czy świąd skóry. Ampicylina jest przeciwwskazana u pacjentów z mononukleozą zakaźną ze względu na ryzyko wysypki. W trakcie długotrwałego leczenia zaleca się regularne monitorowanie funkcji nerek (mocznik, kreatynina, GFR), wątroby (transaminazy, bilirubina) oraz układu krwiotwórczego (morfologia z rozmazem). U noworodków, ze względu na niedojrzałość czynności nerek, istnieje ryzyko kumulacji leku i wydłużenia jego półtrwania. Produkt zawiera 34 mg laktozy w każdej tabletce, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
adrenalina, antybiotykoterapia, cefalosporyna, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja nadwrażliwości, Clostridium difficile, infekcja grzybicza, mononukleoza zakaźna, morfologia krwi, nadkażenie drobnoustrojami, nadwrażliwość na penicylinę, nietolerancja galaktozy, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sulbaktam i ampicylina, sultamycylina, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Właściwości farmakokinetyczne
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym na poziomie 80% w stosunku do dawki dożylnej. Po wchłonięciu ulega hydrolizie do aktywnych składników w stosunku molarnym 1:1, co zapewnia zrównoważone działanie przeciwbakteryjne. Maksymalne stężenie ampicyliny w surowicy po podaniu sultamycyliny jest około dwukrotnie wyższe niż po podaniu tej samej dawki ampicyliny doustnie, co przekłada się na zwiększoną efektywność terapeutyczną. Okres półtrwania wynosi 45 minut dla sulbaktamu i 1 godzinę dla ampicyliny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem 50-75% substancji w postaci niezmienionej.
ampicylina, biodostępność, biodostępność układowa, działanie przeciwbakteryjne, faza eliminacji, hydroliza, jednoczesne podawanie leku, monitorowanie leku, okres półtrwania, probenecyd, prolek, stężenie substancji czynnej, stężenie w surowicy, stosunek molarny, sulbaktam, sultamycylina, tosylan sultamycyliny, Unasyn, wydzielanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Unasyn 375 mg
Produkt leczniczy Unasyn, zawierający 375 mg sultamycyliny (odpowiadającej 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny), może wywoływać działania niepożądane, w tym zawroty głowy, które znacząco wpływają na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Zawroty głowy mogą powodować zaburzenia równowagi, koordynacji ruchowej oraz oceny odległości, co zwiększa ryzyko wypadków podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek, zwłaszcza w początkowej fazie terapii, oraz o konieczności unikania substancji nasilających działania niepożądane, takich jak alkohol czy leki uspokajające.
ampicylina, antybiotyk β-laktamowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, lek o działaniu ośrodkowym, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający, objaw neurologiczny, prolek, sulbaktam, sultamycylina, tosylan sultamycyliny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Unasyn 375 mg
Unasyn, zawierający 375 mg sultamycyliny (odpowiadającej 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny), jest beta-laktamowym lekiem przeciwbakteryjnym łączącym ampicylinę z inhibitorem beta-laktamaz – sulbaktamem. Sulbaktam działa jako nieodwracalny inhibitor beta-laktamaz produkowanych przez bakterie oporne na penicyliny, co zapobiega rozkładowi ampicyliny i cefalosporyn, zwiększając ich skuteczność. Ampicylina wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez hamowanie biosyntezy ściany komórkowej bakterii, co uniemożliwia ich namnażanie. Synergistyczne działanie obu składników pozwala na zwalczanie szerokiego spektrum patogenów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym szczepów opornych na penicyliny i metycylinę.
antybiotyk beta-laktamowy, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, białko wiążące penicyliny, biosynteza mukopeptydu, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, działanie synergistyczne, inhibitor beta-laktamazy, Neisseriaceae, oporność na ampicylinę, patogen bakteryjny, penicylina benzylowa, ściana komórkowa, sulbaktam i ampicylina, sultamycylina, szczep metycylinooporny, szczep penicylinooporny, szczep wytwarzający beta-laktamazę, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Dawkowanie i sposób podawania
Sulbaktam, jako inhibitor beta-laktamaz, jest stosowany w skojarzeniu z antybiotykami beta-laktamowymi, głównie ampicyliną lub cefoperazonem, w celu zwiększenia ich skuteczności wobec szczepów bakteryjnych produkujących beta-laktamazy. Dawkowanie sulbaktamu u dorosłych w preparatach z ampicyliną wynosi od 1,5 do 12 g na dobę (odpowiednio sulbaktam + ampicylina), podawane co 6-12 godzin, z maksymalną dawką sulbaktamu 4 g/dobę. W preparacie Sulperazon (sulbaktam + cefoperazon w stosunku 1:1) dawka dobowa wynosi zwykle 2-4 g (1-2 g sulbaktamu), a w ciężkich zakażeniach do 8 g (4 g sulbaktamu), podawane dożylnie lub domięśniowo co 12 godzin. Sultamycylina, doustny prolek sulbaktamu i ampicyliny, stosowana jest w dawce 375-750 mg dwa razy na dobę, a w niepowikłanej rzeżączce pojedynczo 2,25 g z probenecydem. Leczenie trwa zwykle 5-14 dni, kontynuowane przez 48 godzin po ustąpieniu objawów, z dłuższym czasem w zakażeniach paciorkowcowych.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, cefoperazon, enzym bakteryjny, funkcja nerek, hemodializa, infuzja dożylna, inhibitor beta-laktamaz, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre zapalenie stawów, paciorkowiec beta-hemolizujący, podanie dożylne, probenecyd, prolek sulbaktamu, rzeżączka niepowikłana, Sulperazon, sultamycylina, zaburzenie czynności nerek, zakażenie chirurgiczne