Priorix
Priorix to szczepionka skojarzona przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR – Measles, Mumps, Rubella), produkowana przez firmę GlaxoSmithKline. Jest to szczepionka zawierająca żywe, atenuowane wirusy wszystkich trzech chorób, podawana w formie iniekcji podskórnej lub domięśniowej.
Zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych w Polsce, szczepionka Priorix jest stosowana u dzieci w 13-15 miesiącu życia (pierwsza dawka) oraz w 6 roku życia (druga dawka). Może być również stosowana u osób dorosłych, które nie chorowały na odrę, świnkę lub różyczkę i nie były wcześniej zaszczepione.
Szczepionka indukuje wytwarzanie przeciwciał przeciwko wirusom odry, świnki i różyczki, zapewniając długotrwałą ochronę. Skuteczność szczepionki w zapobieganiu zachorowaniom po podaniu dwóch dawek wynosi ponad 95% dla odry i różyczki oraz około 88% dla świnki. Najczęstsze działania niepożądane obejmują miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia, gorączkę oraz łagodną wysypkę przypominającą odrę lub różyczkę.
Przeciwwskazania do podania szczepionki Priorix obejmują ciężkie niedobory odporności, ciążę, ostre stany chorobowe przebiegające z gorączką oraz ciężkie reakcje alergiczne na wcześniejsze dawki szczepionki lub którykolwiek z jej składników, w tym neomycynę. Szczepionka zawiera również śladowe ilości białka jaja kurzego, co należy uwzględnić u pacjentów z ciężką alergią na jaja.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Przedawkowanie
Wirus odry szczepu Schwarz, stosowany w szczepionkach żywych atenuowanych Priorix i Priorix-Tetra, występuje w dawce nie mniejszej niż 10 CCID50 na 0,5 ml. Dane z monitorowania po wprowadzeniu do obrotu wykazały, że nawet podanie dawki do dwukrotnie większej niż zalecana nie skutkowało wystąpieniem działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem. Brak specyficznych objawów klinicznych oraz niezgłoszone przypadki przedawkowania w przypadku Priorix-Tetra potwierdzają wysoki profil bezpieczeństwa atenuowanego wirusa odry. Produkcja wirusa w hodowli komórek zarodka kurzego może mieć znaczenie alergologiczne, jednak nie wpływa na ryzyko przedawkowania.
atenuacja wirusa, białko jaja kurzego, CCID50, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, hodowla komórek zarodka kurzego, immunizacja, nadzór nad bezpieczeństwem, Priorix, Priorix-Tetra, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, szczep Schwarz, szczepionka żywa atenuowana, wirus odry, żywy atenuowany wirus odry - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Dawkowanie i sposób podawania
Wirus różyczki w szczepionkach występuje jako żywy, atenuowany szczep Wistar RA 27/3, produkowany w ludzkich komórkach diploidalnych (MRC-5), z minimalnym stężeniem ≥10 CCID50 na dawkę. Standardowa dawka wynosi 0,5 ml po rekonstytucji. Dawkowanie zależy od wieku i schematu szczepienia: u dzieci ≥12 miesięcy zaleca się jedną dawkę Priorix (0,5 ml), z drugą dawką zgodnie z zaleceniami; Priorix-Tetra podaje się w dwóch dawkach (każda 0,5 ml) od 11 miesiąca życia, z odstępem 6 tygodni do 3 miesięcy. U niemowląt poniżej 12 miesięcy odpowiedź immunologiczna może być niewystarczająca, dlatego szczepienie w tym wieku jest zalecane tylko w sytuacjach epidemiologicznych (np. epidemia, podróż do rejonów endemicznych), z drugą dawką podaną w drugim roku życia, minimum 4 tygodnie po pierwszej. Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci <9 miesięcy nie zostały określone.
CCID50, droga podania, iniekcja, komórka diploidalna, mięsień naramienny, MRC-5, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, Priorix, Priorix-Tetra, przednio-boczna część uda, rejon endemiczny, rekonstytucja, ryzyko krwawienia, schemat szczepienia, sytuacja epidemiologiczna, szczep atenuowany, szczepionka MMR, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka skojarzona, trombocytopenia, wirus różyczki, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Przedawkowanie
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) jest składnikiem pomocniczym w szczepionkach Boostrix Polio, Infanrix-IPV oraz Priorix, występując w mikrośladowych ilościach: poniżej 0,07 ng na dawkę (0,5 ml) w Boostrix Polio i Infanrix-IPV oraz 6,5 ng w dawce Priorix. Analiza przypadków przedawkowania tych szczepionek, w tym podania dawki do dwukrotnie większej niż zalecana w przypadku Priorix (około 13 ng PABA), wykazała brak specyficznych działań niepożądanych związanych z nadmierną ekspozycją na PABA. Objawy zgłaszane po przedawkowaniu były zbliżone do tych obserwowanych po standardowej dawce i miały charakter niespecyficzny lub nie występowały wcale.
analiza bezpieczeństwa, Boostrix Polio, dawka szczepionki, działanie niepożądane, Infanrix-IPV, kwas para-aminobenzoesowy, monitorowanie działań niepożądanych, objaw przedawkowania, ocena ryzyka, Priorix, przedawkowanie szczepionki, raportowanie działań niepożądanych, ryzyko kliniczne, składnik pomocniczy, toksyczność - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) jest stosowany jako substancja pomocnicza w szczepionkach takich jak Boostrix Polio, Infanrix-IPV oraz Priorix, z zawartością PABA w dawce mieszczącą się w zakresie od <0,07 nanograma (Boostrix Polio, Infanrix-IPV) do 6,5 nanograma (Priorix) na 0,5 ml dawkę. Dawkowanie szczepionek jest ściśle określone i zależy od wieku pacjenta oraz historii szczepień. Boostrix Polio jest podawany głęboko domięśniowo u osób od 3 roku życia, z możliwością dodatkowych dawek u pacjentów o nieznanej historii szczepień. Infanrix-IPV stosuje się u dzieci bez ograniczeń wiekowych, podając domięśniowo, natomiast Priorix podaje się podskórnie lub domięśniowo u osób od 9 miesiąca życia, z zaleceniem podania drugiej dawki w drugim roku życia, szczególnie u niemowląt 9-12 miesięcznych. Szczepionki zawierające PABA wymagają uwzględnienia w wywiadzie alergii na PABA oraz innych składników, a także zaburzeń krzepnięcia, które mogą wpływać na drogę podania (np. podskórne podanie Priorix u pacjentów z trombocytopenią).
acelularna składowa krztuśca, błonica tężec krztusiec, Boostrix Polio, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany wirus, Infanrix-IPV, interakcja lekowa, kwalifikacja pacjenta, kwas para-aminobenzoesowy, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, odra-świnka-różyczka, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, poliomyelitis, Priorix, przednio-boczna część uda, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, szczepienie, szczepionka, szczepionka skojarzona, toksoid tężcowy, trombocytopenia, trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wirus odry, stosowany w szczepionkach żywych atenuowanych takich jak Priorix oraz Priorix-Tetra, to szczep Schwarz w stężeniu nie mniejszym niż 10 CCID50. Wirus ten jest produkowany w hodowli komórek zarodka kurzego i poddawany atenuacji, co zmniejsza jego wirulencję przy zachowaniu immunogenności. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, szczepionka Priorix nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku Priorix-Tetra, mimo braku dedykowanych badań, przypuszcza się podobny brak wpływu na te zdolności, co wynika z profilu bezpieczeństwa preparatu.
atenuacja, CCID50, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, gorączka, hodowla komórek zarodka kurzego, immunogenność, ogólne osłabienie, Priorix, Priorix-Tetra, profil bezpieczeństwa szczepionki, sprawność psychomotoryczna, szczep Schwarz, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw różyczce, szczepionka przeciw śwince, szczepionka żywa atenuowana, wirulencja, wirus odry, żywy atenuowany wirus odry - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) występuje w szczepionkach Boostrix Polio, Infanrix-IPV oraz Priorix w ilościach śladowych: odpowiednio < 0,07 nanograma na dawkę w pierwszych dwóch oraz 6,5 nanograma na dawkę w Priorix. Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że PABA nie wywiera bezpośredniego, istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. W przypadku Boostrix Polio oraz Priorix ryzyko zaburzeń funkcji psychomotorycznych jest minimalne lub nieistotne, mimo różnic w zawartości PABA. Natomiast w szczepionce Infanrix-IPV istnieje możliwość wystąpienia senności jako działania niepożądanego, co może czasowo obniżyć zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami poszczepiennymi.
Boostrix Polio, charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, działanie niepożądane, efekt farmakologiczny, funkcja neurologiczna, gorączka, Infanrix-IPV, kwas para-aminobenzoesowy, objaw niepokojący, Priorix, produkt leczniczy, reakcja poszczepienna, senność, substancja pomocnicza, szczepionka, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wirus różyczki szczepu Wistar RA 27/3, stosowany jako żywy atenuowany komponent w szczepionkach wieloskładnikowych Priorix i Priorix-Tetra, występuje w stężeniu nie mniejszym niż 10 CCID50 na dawkę. Produkowany jest w hodowli ludzkich komórek diploidalnych MRC-5, co zapewnia powtarzalność właściwości wirusa. Dane niekliniczne, obejmujące badania toksyczności dawek wielokrotnych u zwierząt oraz ogólne badania bezpieczeństwa, nie wykazały żadnego miejscowego ani ogólnoustrojowego działania toksycznego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa tego atenuowanego wirusa różyczki w dawkach terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, komórki diploidalne ludzkie, MRC-5, ocena bezpieczeństwa, Priorix, Priorix-Tetra, profil bezpieczeństwa, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka wieloskładnikowa, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, wirus różyczki, żywy atenuowany wirus - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Przeciwwskazania stosowania
Szczepionki zawierające żywy atenuowany wirus świnki, takie jak Priorix i Priorix-Tetra (szczep RIT 4385, pochodzący od Jeryl Lynn), mają ściśle określone przeciwwskazania. Należą do nich nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym neomycynę (z wyjątkiem kontaktowego zapalenia skóry), wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na szczepionki przeciw śwince oraz ciężkie niedobory odporności (ciężki złożony niedobór odporności, agammaglobulinemia, AIDS, objawowe zakażenie HIV). Szczególną uwagę zwraca się na dzieci zakażone HIV z określonymi wartościami limfocytów T CD4+: poniżej 25% u dzieci <12 miesięcy, poniżej 20% u dzieci 12-35 miesięcy oraz poniżej 15% u dzieci 36-59 miesięcy. Ciąża stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, a szczepienie należy odroczyć u osób z ostrymi, ciężkimi chorobami gorączkowymi, choć łagodne infekcje nie wykluczają immunizacji.
agammaglobulinemia, AIDS, choroba przebiegająca z gorączką, ciężki złożony niedobór odporności, fenyloalanina, fenyloketonuria, kontaktowe zapalenie skóry, kwalifikacja pacjenta, kwas para-aminobenzoesowy, limfocyty T CD4+, nadwrażliwość na substancje czynne, neomycyna, niedobór odporności, Priorix, Priorix-Tetra, reakcja alergiczna, sorbitol, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, wirus świnki atenuowany, zaburzenie odporności, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) występuje w śladowych ilościach w szczepionkach takich jak Boostrix Polio (<0,07 ng/dawkę), Infanrix-IPV (<0,07 ng/dawkę) oraz Priorix (6,5 ng/dawkę). Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających PABA jest nadwrażliwość na tę substancję. Dodatkowo, szczepionki te zawierają inne potencjalnie alergizujące substancje pomocnicze, takie jak neomycyna, polimyksyna, formaldehyd oraz sorbitol (9 mg w Priorix). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z udokumentowaną encefalopatią o nieznanej etiologii po szczepieniu przeciw krztuścowi, u których zaleca się rezygnację ze szczepienia krztuścowego, ale kontynuację szczepień przeciw błonicy, tężcowi i polio. Podanie szczepionek należy odroczyć u pacjentów z ostrymi, ciężkimi chorobami przebiegającymi z gorączką, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania.
agammaglobulinemia, AIDS, błonica, Boostrix Polio, encefalopatia, fenyloalanina, fenyloketonuria, Infanrix-IPV, kontaktowe zapalenie skóry, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, limfocyty CD4, nadwrażliwość, niedobór odporności, ostra choroba, polio, poliomyelitis, powikłania neurologiczne, Priorix, reakcja alergiczna, tężec, trombocytopenia, złożony niedobór odporności - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Wskazania do stosowania
Wirus różyczki stosowany w szczepionkach to żywy, atenuowany szczep Wistar RA 27/3, obecny w preparatach skojarzonych Priorix oraz Priorix-Tetra. Priorix przeznaczony jest do czynnego uodparniania przeciw różyczce, odrze i śwince u dzieci powyżej 9. miesiąca życia, młodzieży i dorosłych, natomiast Priorix-Tetra dodatkowo chroni przed ospą wietrzną i jest wskazany od 11. miesiąca życia. W wyjątkowych sytuacjach klinicznych możliwe jest wcześniejsze podanie szczepionek, np. Priorix-Tetra u niemowląt 9-10 miesięcznych. Oba preparaty zawierają wirusa różyczki w dawce nie mniejszej niż 10 CCID50, produkowanego w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5, co gwarantuje wysoką czystość i powtarzalność produkcji.
ampułko-strzykawka, atenuowany szczep wirusa, atenuowany wirus różyczki, CCID50, czynne uodparnianie, immunogenność, komórki diploidalne MRC-5, liofilizacja, polityka zdrowotna, Priorix, Priorix-Tetra, proszek do rekonstytucji, rekonstytucja, schemat dawkowania, szczep Oka, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka skojarzona, wirus ospy wietrznej, wirus różyczki - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Wskazania do stosowania
Wirus odry w postaci żywych atenuowanych szczepów, głównie szczep Schwarz, stanowi podstawę szczepionek Priorix (MMR) oraz Priorix-Tetra (MMRV) dostępnych na polskim rynku. Preparaty te są przeznaczone do czynnego uodpornienia przeciwko odrze u dzieci po ukończeniu 9. miesiąca życia (Priorix) oraz od 11. miesiąca życia (Priorix-Tetra). W szczególnych sytuacjach epidemiologicznych dopuszcza się podanie szczepionki dzieciom młodszym, tj. w wieku 9-12 miesięcy (Priorix) lub 9-10 miesięcy (Priorix-Tetra), z uwzględnieniem potencjalnie obniżonej skuteczności ze względu na obecność przeciwciał matczynych. Zawartość wirusa odry w obu preparatach wynosi nie mniej niż 10 CCID50, co zapewnia odpowiednią immunogenność przy minimalnym ryzyku rozwoju choroby.
atenuacja wirusa, czynne uodpornienie, odpowiedź immunologiczna, odra, ospa wietrzna, Priorix, Priorix-Tetra, profilaktyka odry, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciała matczyne, różyczka, świnka, szczep atenuowany, szczep Schwarz, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka przeciwko odrze, wirus odry - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA), obecny jako substancja pomocnicza w szczepionkach takich jak Boostrix Polio, Infanrix-IPV oraz Priorix, może wywoływać istotne klinicznie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne typu późnego oraz rzadko skurcz oskrzeli. Zawartość PABA w dawce 0,5 ml wynosi poniżej 0,07 ng w Boostrix Polio i Infanrix-IPV oraz 6,5 ng w Priorix. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych, astmą oskrzelową oraz chorobami atopowymi. Przed podaniem preparatu wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu, zapewnienie możliwości natychmiastowego leczenia anafilaksji oraz obserwacja pacjenta przez minimum 15-30 minut. W dokumentacji medycznej należy odnotować nazwę i numer serii podawanego produktu oraz poinformować pacjenta o składzie preparatu.
astma oskrzelowa, choroba atopowa, choroba układu oddechowego, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, Infanrix-IPV, kortykosteroid, kwas para-aminobenzoesowy, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, Priorix, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja typu późnego, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, szczepionka Boostrix Polio