krwawienie do narządów wewnętrznych

Krwawienie do narządów wewnętrznych (krwotok wewnętrzny) to stan zagrażający życiu, w którym dochodzi do utraty krwi z uszkodzonych naczyń krwionośnych do jam ciała lub tkanek. Najczęstszymi miejscami występowania krwawień wewnętrznych są jama otrzewnowa, jama opłucnej, osierdzie, przestrzeń zaotrzewnowa oraz narządy miąższowe (wątroba, śledziona, nerki).

Przyczynami krwawień wewnętrznych mogą być urazy (tępe lub penetrujące), choroby przewlekłe (np. marskość wątroby, nowotwory), zaburzenia krzepnięcia, stosowanie leków przeciwkrzepliwych, nadciśnienie tętnicze, tętniaki oraz anomalie naczyniowe. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i intensywności krwawienia – obejmują ból, obrzęk, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardię, bladość powłok, zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach wstrząs hipowolemiczny.

Diagnostyka krwawień wewnętrznych opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, angiografia), badaniach laboratoryjnych (morfologia krwi, parametry krzepnięcia) oraz badaniu fizykalnym. Leczenie zależy od przyczyny, lokalizacji i nasilenia krwawienia – może obejmować postępowanie zachowawcze, interwencje endowaskularne lub leczenie operacyjne. W przypadkach masywnych krwawień konieczne jest pilne przetoczenie preparatów krwiopochodnych oraz stabilizacja hemodynamiczna pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl