obniżenie odcinka PR
Obniżenie odcinka PR w elektrokardiogramie to zjawisko, w którym odcinek PR (fragment między końcem załamka P a początkiem zespołu QRS) znajduje się poniżej linii izoelektrycznej. Jest to istotny objaw elektrokardiograficzny, który może wskazywać na toczące się procesy patologiczne w mięśniu sercowym.
Najczęstszą przyczyną obniżenia odcinka PR jest zapalenie osierdzia (pericarditis), gdzie obserwuje się charakterystyczne zmiany w EKG, w tym obniżenie PR we wszystkich odprowadzeniach poza aVR i V1. Obniżenie PR może również występować w przebiegu zawału przedsionka, ataku dusznicy bolesnej czy kardiomiopatii przerostowej.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić także inne stany, takie jak hipokaliemia, przedwczesne pobudzenie komór, niedokrwienie przedsionków czy efekty działania niektórych leków. Interpretacja obniżenia odcinka PR powinna zawsze uwzględniać kontekst kliniczny pacjenta oraz inne nieprawidłowości w zapisie EKG.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie osierdzia – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie osierdzia diagnozuje się na podstawie co najmniej dwóch z czterech kryteriów: typowego bólu w klatce piersiowej (>85% przypadków), tarcia osierdziowego (~30%), charakterystycznych zmian w EKG (~60%) oraz obecności płynu w worku osierdziowym (~60%). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne z osłuchiwaniem serca, badania laboratoryjne (podwyższone CRP u ~80% pacjentów, OB, leukocytoza, podwyższone troponiny u ~30% wskazujące na myoperikarditis) oraz badania obrazowe, w tym echokardiografię przezklatkową (TTE) jako badanie pierwszego rzutu do oceny wysięku i funkcji serca. Charakterystyczne zmiany w EKG przechodzą przez cztery etapy, z rozlanym uniesieniem odcinka ST o kształcie wklęsłym i obniżeniem odcinka PR jako cechą wyróżniającą od zawału serca. Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie zawału, rozwarstwienia aorty, zatorowości płucnej i innych przyczyn bólu w klatce piersiowej.
białko C-reaktywne, biopsja osierdzia, ból w klatce piersiowej, cewnikowanie serca, echokardiografia przezklatkowa, gruźlicze zapalenie osierdzia, idiopatyczne zapalenie osierdzia, leukocytoza, nawracające zapalenie osierdzia, obniżenie odcinka PR, odczyn Biernackiego, ostre zapalenie osierdzia, perikardiektomia, perikardiocenteza, płyn w worku osierdziowym, przewlekłe zapalenie osierdzia, rezonans magnetyczny serca, ropne zapalenie osierdzia, rozwarstwienie aorty, tamponada serca, tarcie osierdziowe, tomografia komputerowa serca, troponina, uniesienie odcinka ST, wysięk osierdziowy, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie opłucnej, zapalenie osierdzia, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zmiany w EKG - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół dresslera – Diagnostyka i diagnoza
Zespół Dresslera, będący formą wtórnego zapalenia osierdzia, manifestuje się zwykle od 1 tygodnia do 3 miesięcy po zawale mięśnia sercowego lub zabiegu kardiochirurgicznym. Diagnostyka opiera się na spełnieniu co najmniej dwóch z pięciu kryteriów: gorączka bez innej przyczyny, ból opłucnowy w klatce piersiowej, tarcie osierdziowe, nowy lub nasilający się wysięk w osierdziu/opłucnej oraz odpowiedni przedział czasowy. Kluczowe badania obejmują morfologię krwi (leukocytoza, eozynofilia), podwyższone markery zapalne (CRP, OB), echokardiografię wykazującą wysięk osierdziowy i ocenę funkcji serca, EKG z charakterystycznymi zmianami (uniesienie ST, obniżenie PR, inwersja załamka T) oraz RTG klatki piersiowej wskazujące na kardiomegalię i wysięk opłucnowy. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć m.in. ostry zespół wieńcowy, zator płucny, zapalenie płuc oraz choroby tkanki łącznej.
białko C-reaktywne, ból opłucnowy, elektrokardiogram, eozynofilia, inwersja załamka T, kardiomegalia, leukocytoza, OB, obniżenie odcinka PR, odczyn Biernackiego, ostre zapalenie osierdzia, perikardiocenteza, płyn osierdziowy, późne wzmocnienie gadolinem, przesunięcie w lewo, przezskórna interwencja wieńcowa, rezonans magnetyczny serca, tamponada serca, tarcie osierdziowe, tomografia komputerowa, troponina, uniesienie odcinka ST, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zabieg kardiochirurgiczny, zapalenie, zapalenie osierdzia, zator płucny, zawał serca, zespół Dresslera, zespół pozawałowy, zespół QRS - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie osierdzia – Objawy
Zapalenie osierdzia to stan zapalny osierdzia, manifestujący się przede wszystkim ostrym, kłującym bólem w klatce piersiowej u 85-90% pacjentów, nasilającym się przy kaszlu, leżeniu na plecach i głębokim oddychaniu, a łagodniejącym podczas siedzenia lub pochylania się do przodu. Diagnostyka opiera się na co najmniej dwóch z czterech kryteriów: charakterystycznym bólu, tarciu osierdziowym (obecnym u 85% chorych), zmianach w EKG (uniesienie odcinka ST, obniżenie PR) oraz nowym lub nasilającym się wysięku osierdziowym. Wysięk osierdziowy występuje u około 60% pacjentów, a tamponada serca, z objawami takimi jak niskie ciśnienie, przyspieszone tętno, rozszerzenie żył szyjnych i paradoks tętniczy (spadek ciśnienia skurczowego ≥10 mmHg podczas wdechu), wymaga pilnej perikardiocentezy. Zapalenie osierdzia dzieli się na ostre (<4-6 tygodni), przewlekłe (>3 miesiące), nawrotowe (15-30% przypadków), uporczywe (4-6 tygodni bez remisji) oraz zaciskające, które prowadzi do ograniczenia napełniania serca i objawów niewydolności krążenia.
ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca, kolchicyna, kortykosteroidy, migotanie przedsionków, myocarditis, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obniżenie odcinka PR, osierdzie, ostre zapalenie osierdzia, paradoks tętniczy, pericarditis, perikardiocenteza, przewlekłe zapalenie osierdzia, suchy kaszel, tamponada serca, tarcie osierdziowe, uniesienie odcinka ST, wysięk osierdziowy, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia