wchłanianie heparyny
Wchłanianie heparyny to proces farmakokinetyczny, podczas którego ten glikozaminoglikan przedostaje się do krwioobiegu. Heparyna niefrakcjonowana (UFH) ze względu na swoją dużą masę cząsteczkową (5-30 kDa) i silny ładunek ujemny, praktycznie nie wchłania się z przewodu pokarmowego, co wymusza jej podawanie pozajelitowe – dożylnie lub podskórnie.
Po podaniu podskórnym wchłanianie heparyny niefrakcjonowanej jest ograniczone i zmienne, z biodostępnością wynoszącą około 20-30%. Wynika to z wiązania się heparyny z białkami osocza, komórkami śródbłonka i makrofagami. Heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH), o masie 4-6 kDa, charakteryzują się lepszą biodostępnością po podaniu podskórnym (około 90%), co przekłada się na bardziej przewidywalny efekt przeciwzakrzepowy.
Proces wchłaniania heparyny po podaniu podskórnym jest powolny, a maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po 2-4 godzinach. Warto zaznaczyć, że wchłanianie heparyny może być modyfikowane przez wiele czynników, w tym miejsce iniekcji, perfuzję tkanek oraz obecność chorób współistniejących, co może wpływać na skuteczność terapeutyczną leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Fortiven Activ Gel 2 400 j.m./g
Heparyna stosowana miejscowo w postaci żelu Fortiven Activ Gel (2400 j.m./g) charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem do krwiobiegu, co skutkuje niskim stężeniem w osoczu i ograniczonym ryzykiem interakcji farmakologicznych. Niemniej jednak, u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol, dabigatran) lub z zaburzeniami krzepnięcia, długotrwałe aplikowanie na rozległe powierzchnie skóry może nasilać działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia w celu zapobiegania powikłaniom krwotocznym. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów przyjmujących leki przeciwpłytkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) oraz trombolityczne, gdzie ryzyko krwawień jest umiarkowane do niskiego.
działanie przeciwzakrzepowe, glikokortykosteroid miejscowy, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr koagulologiczny, parametry krzepnięcia krwi, powikłanie krwotoczne, przepuszczalność skóry, skaza krwotoczna, stężenie heparyny, wchłanianie heparyny, wchłanianie substancji czynnej, wchłanianie systemowe, wskaźnik krzepnięcia krwi, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lipohep 2400 j.m./g
Przedawkowanie heparyny sodowej zawartej w preparacie Lipohep (2400 j.m./g, żel) jest rzadkim, ale potencjalnie istotnym klinicznie problemem. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do stosowania zewnętrznego, a jego pojedyncza dawka wynosi około 458 j.m. heparyny sodowej na jedno rozpylenie (około 0,19 g żelu). Wchłanianie systemowe heparyny z preparatu Lipohep jest minimalne, zwłaszcza przy stosowaniu na nieuszkodzoną skórę, co ogranicza ryzyko przedawkowania. Przypadkowe doustne spożycie preparatu wiąże się z niskim ryzykiem zatrucia ze względu na słabe wchłanianie heparyny z przewodu pokarmowego. Jednakże aplikacja na uszkodzoną skórę lub na rozległe powierzchnie może teoretycznie zwiększyć ryzyko systemowego działania heparyny i powikłań krwotocznych.