ospa wietrzna i półpasiec

Ospa wietrzna i półpasiec to dwie różne manifestacje kliniczne infekcji wywołanej przez ten sam wirus – Varicella-Zoster (VZV). Ospa wietrzna jest pierwotną infekcją, występującą najczęściej u dzieci, charakteryzującą się wysypką pęcherzykową, gorączką i ogólnym złym samopoczuciem. Po wyzdrowieniu wirus pozostaje w zwojach nerwowych w stanie latentnym.

Półpasiec (herpes zoster) to reaktywacja latentnego wirusa VZV, najczęściej u osób z obniżoną odpornością lub w wieku podeszłym. Manifestuje się jednostronną, bolesną wysypką pęcherzykową wzdłuż przebiegu dermatomu. Neuralgia popółpaścowa, utrzymujący się ból nawet po ustąpieniu zmian skórnych, jest częstym powikłaniem, szczególnie u pacjentów powyżej 50. roku życia.

Diagnostyka obejmuje głównie ocenę kliniczną, choć w przypadkach wątpliwych można wykorzystać badania PCR, immunofluorescencji lub serologiczne. Leczenie ospy wietrznej u pacjentów immunokompetentnych jest głównie objawowe, natomiast w półpaścu standardem jest terapia przeciwwirusowa (acyklowir, walacyklowir, famcyklowir), która jest najbardziej skuteczna, gdy zostanie wdrożona w ciągu 72 godzin od pojawienia się wysypki.

Profilaktyka obejmuje szczepienia przeciwko ospie wietrznej dla dzieci oraz szczepienia przeciwko półpaścowi zalecane dla osób po 50. roku życia. Szczepionka Shingrix, będąca rekombinowaną szczepionką podjednostkową, wykazuje wysoką skuteczność w zapobieganiu półpaścowi i neuralgii popółpaścowej, nawet u osób starszych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl