gen IDH2
Gen IDH2 (izocytrynian dehydrogenaza 2) koduje enzym mitochondrialny, który odgrywa kluczową rolę w cyklu Krebsa, katalizując oksydacyjną dekarboksylację izocytrynianu do α-ketoglutaranu. Mutacje w genie IDH2 prowadzą do produkcji enzymu o zmienionej funkcji, który przekształca α-ketoglutaran w 2-hydroksyglutaran, metabolit onkogenny.
Mutacje w genie IDH2 mają istotne znaczenie kliniczne w diagnostyce i leczeniu nowotworów hematologicznych, szczególnie ostrej białaczki szpikowej (AML), gdzie występują w około 5-15% przypadków. Najczęstsze mutacje dotyczą kodonów R140 i R172. Obecność mutacji IDH2 jest ważnym czynnikiem prognostycznym oraz potencjalnym celem terapeutycznym.
W praktyce klinicznej dostępne są inhibitory zmutowanego IDH2, takie jak enasidenib, który został zatwierdzony przez FDA do leczenia nawrotowej lub opornej na leczenie AML z mutacją IDH2. Badanie statusu mutacji IDH2 jest obecnie elementem standardowego panelu diagnostycznego w białaczkach i niektórych guzach litych, w tym glejakach, gdzie również stwierdzono znaczenie prognostyczne tych zmian genetycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół mielodysplastyczny – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zespół mielodysplastyczny (MDS) to heterogenna grupa klonalnych chorób nowotworowych charakteryzujących się nieskuteczną hematopoezą, dysplazją szpiku, cytopeniami oraz ryzykiem progresji do ostrej białaczki szpikowej (AML). Kluczowym elementem w zarządzaniu MDS jest dokładna stratyfikacja ryzyka, umożliwiająca optymalizację terapii i planowanie opieki. Najważniejsze systemy prognostyczne to IPSS, IPSS-R, WPSS oraz najnowszy IPSS-M, który integruje ocenę mutacji w 31 genach z klasycznymi parametrami (odsetek blastów, cechy cytogenetyczne, hemoglobina, liczba płytek). IPSS-R klasyfikuje pacjentów do pięciu grup ryzyka z medianą przeżycia odpowiednio: bardzo niskie 8,8 lat, niskie 5,3 lat, pośrednie 3,0 lat, wysokie 1,6 lat i bardzo wysokie 0,8 lat. IPSS-M, dzięki włączeniu profilu molekularnego, poprawia moc predykcyjną (wskaźnik C dla OS wzrósł z 0,68 do 0,71) i pozwala na bardziej precyzyjną personalizację terapii, przekategoryzowując około połowę pacjentów względem IPSS-R.
allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych, bezwzględna liczba neutrofilów, blasty szpiku kostnego, cytometria przepływowa, cytopenia obwodowa, ferrytyna, gen DNMT3A, gen IDH2, gen TP53, hematopoeza, hipoalbuminemia, IPSS-M, IPSS-R, liczba płytek krwi, Międzynarodowy System Prognostyczny, mutacja genetyczna, mutacja genowa, ostra białaczka szpikowa, profil molekularny, przeżycie wolne od choroby, stężenie hemoglobiny, zespół mielodysplastyczny, β2-mikroglobulina