tkliwość sutków
Tkliwość sutków (mastodynia) to dolegliwość objawiająca się bólem lub nadwrażliwością gruczołów piersiowych, dotykająca zarówno kobiety, jak i mężczyzn. U kobiet często wiąże się z cyklicznymi zmianami hormonalnymi w okresie miesiączkowania, ciąży lub menopauzy, a także może być wywołana przyjmowaniem niektórych leków hormonalnych.
Przyczyny tkliwości sutków mogą być różnorodne – od fizjologicznych zmian hormonalnych, poprzez stany zapalne (mastitis), urazy, do zmian strukturalnych gruczołu, takich jak torbiele czy włókniaki. W rzadkich przypadkach może być objawem towarzyszącym nowotworom piersi, dlatego długotrwała lub nasilająca się tkliwość wymaga konsultacji lekarskiej.
Diagnostyka tkliwości sutków obejmuje wywiad lekarski, badanie fizykalne, badania obrazowe (USG, mammografia, MRI) oraz w uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne oceniające profil hormonalny. Leczenie zależy od przyczyny – od postępowania objawowego (leki przeciwbólowe, okłady), przez modyfikację terapii hormonalnej, po leczenie chirurgiczne w przypadku zmian strukturalnych wymagających interwencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Finaran 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w terapii, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący przede wszystkim zaburzenia seksualne, takie jak impotencja i obniżone libido, które występują często (pomiędzy >1/100 a <1/10 pacjentów) i zwykle ustępują samoistnie podczas kontynuacji leczenia. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości i obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości, objawy psychiczne (depresja, niepokój), kołatanie serca, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zmiany dermatologiczne (wysypka, świąd, pokrzywka). W obrębie układu rozrodczego obserwuje się również zaburzenia ejakulacji (niezbyt często, >1/1000 do <1/100), tkliwość i powiększenie sutków, ból jąder oraz hematospermię, z nieznaną częstością występowania. Zmniejszenie objętości ejakulatu jest częste (>1/100 do <1/10). Po odstawieniu leku możliwe jest unormowanie jakości nasienia, jednak niektóre zaburzenia seksualne mogą utrzymywać się długotrwale.
ból jąder, depresja, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, niepłodność męska, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rak piersi u mężczyzn, reakcje nadwrażliwości, świąd, tkliwość sutków, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia wątroby, zaburzenia wzwodu, zmniejszenie objętości ejakulatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biosteron 10 mg
Dehydroepiandrosteron (DHEA) zawarty w preparacie Biosteron jest generalnie dobrze tolerowany, a działania niepożądane występują rzadko i są zależne od dawki, ustępując po odstawieniu leku. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu skórnego i występują bardzo często (≥1/10), obejmując wzmożoną potliwość, zmiany łojotokowe skóry twarzy, świąd skóry głowy, trądzik oraz umiarkowany hirsutyzm, zwłaszcza u kobiet. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą pojawić się zaburzenia endokrynologiczne, takie jak ginekomastia i tkliwość sutków u mężczyzn oraz zaburzenia miesiączkowania u kobiet. W zakresie układu nerwowego rzadko występują bóle głowy, niepokój i zmiany nastroju, a bardzo rzadko (<1/10 000) bezsenność i mania. Bardzo rzadko mogą pojawić się niezagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, które ustępują po odstawieniu DHEA i zastosowaniu beta-adrenolityków.
beta-adrenolityk, bezsenność, Biosteron, dehydroepiandrosteron, działanie androgenne, ginekomastia, hirsutyzm, labilność emocjonalna, mania, nadmierna potliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, tkliwość sutków, trądzik, trądzikowate zapalenie skóry, wykwity skórne, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biosteron 25 mg
Preparat Biosteron zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA) w dawkach 10 mg i 25 mg charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu. Działania niepożądane występują głównie w obrębie skóry i tkanki podskórnej, z bardzo częstymi objawami takimi jak wzmożona potliwość, zmiany łojotokowe skóry twarzy, świąd skóry głowy oraz trądzik twarzy lub łagodne trądzikowate zapalenie skóry (≥1/10). U kobiet obserwuje się także umiarkowany hirsutyzm. Rzadziej pojawiają się zaburzenia endokrynologiczne, takie jak ginekomastia i tkliwość sutków u mężczyzn oraz zaburzenia cyklu miesiączkowego u kobiet (≥1/10 000 do <1/1 000). W zakresie układu nerwowego rzadko występują bóle głowy, niepokój i zmiany nastroju, a bardzo rzadko bezsenność i stany maniakalne (<1/10 000). Zaburzenia rytmu serca, choć bardzo rzadkie, ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu beta-adrenolityków.
arytmia serca, badanie laboratoryjne krwi, badanie laboratoryjne moczu, beta-adrenolityk, bezsenność, Biosteron, dehydroepiandrosteron, działanie niepożądane, ginekomastia, hirsutyzm, hormon androgenny, labilność emocjonalna, lek beta-adrenolityczny, łojotok, nadmierna potliwość, napęd psychoruchowy, owłosienie typu męskiego, stan maniakalny, tkliwość sutków, trądzik, trądzikowate zapalenie skóry, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania