stężenie maksymalne ambroksolu
Stężenie maksymalne ambroksolu (Cmax) to najwyższy poziom tego leku osiągany we krwi po podaniu. W przypadku standardowej dawki doustnej 30 mg, Cmax wynosi około 70-80 ng/ml i jest osiągane po 1-2,5 godzinach od przyjęcia.
Parametr ten jest istotny w ocenie farmakokinetyki ambroksolu – mukolitycznego leku stosowanego w schorzeniach dróg oddechowych przebiegających z zaburzeniami odkrztuszania wydzieliny. Stężenie maksymalne zależy od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta, w tym funkcji nerek i wątroby.
Warto podkreślić, że ambroksol charakteryzuje się dobrą biodostępnością (około 70-80%) przy podaniu doustnym. Po osiągnięciu Cmax, stężenie leku stopniowo spada, a jego średni okres półtrwania wynosi 7-12 godzin, co uzasadnia stosowanie 2-3 razy na dobę w standardowych schematach dawkowania.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna syropu Envil kaszel junior (15 mg/5 ml), charakteryzuje się biodostępnością około 60% po podaniu doustnym oraz szybkim wchłanianiem, z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) we krwi po około 2,5 godzinach na czczo. Stężenie terapeutyczne w osoczu wynosi 30 mg/ml przy dawkowaniu 2 x 30 mg na dobę, a w stanie stacjonarnym osiąga 50 mg/ml. Lek nie wykazuje kumulacji podczas długotrwałej terapii, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Okres półtrwania ambroksolu wynosi około 9 godzin, co determinuje schemat dawkowania.
4-tetra-hydrochinazolina, 5-dibromoantranilowy, 6, 8-dibromo-3-(trans-4-hydroksycykloheksyl)-1, aktywny metabolit, ambroksol chlorowodorek, biodostępność, biotransformacja ambroksolu, dawkowanie doustne, efekt terapeutyczny, Envil kaszel junior, faza eliminacji, glukuronian, kwas 3, kwas glukuronowy, metabolizm ambroksolu, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, proces metaboliczny, stan stacjonarny, stężenie maksymalne ambroksolu, stężenie terapeutyczne, terapia długoterminowa -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Envil kaszel zawiera 30 mg ambroksolu chlorowodorku w jednej tabletce, charakteryzujący się biodostępnością na poziomie 60% po podaniu doustnym. Ambroksol ulega efektowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie metabolizowana jest około ⅓ dawki. Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiągane jest po 2,5 godzinach od podania na czczo. Stężenie terapeutyczne ambroksolu w osoczu wynosi 30 mg/ml, co można uzyskać przy dawkowaniu 2 razy po 30 mg na dobę. Po osiągnięciu stanu stacjonarnego stężenie wzrasta do 50 mg/ml, a okres półtrwania leku wynosi 9 godzin, co determinuje schemat dawkowania bez ryzyka kumulacji substancji czynnej.
ambroksol, ambroksol chlorowodorek, biodostępność, efekt pierwszego przejścia, glukuronian, glukuronidacja, kwas dibromoantranilowy, metabolit ambroksolu, metabolizm ambroksolu, okres półtrwania, równowaga dynamiczna, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne ambroksolu, stężenie terapeutyczne, wydalanie ambroksolu
