reakcja Mazzottiego
Reakcja Mazzottiego to zjawisko kliniczne występujące u pacjentów zakażonych filariozą (szczególnie wywołaną przez Onchocerca volvulus) po podaniu leków przeciwpasożytniczych, głównie iwermektyny lub dietylkarbamazyny. Reakcja ta jest wynikiem masowej śmierci mikrofilarii, co prowadzi do uwolnienia antygenów pasożytniczych i nasilonej odpowiedzi immunologicznej gospodarza.
Objawy reakcji Mazzottiego obejmują gorączkę, świąd, wysypkę, bóle mięśniowe i stawowe, powiększenie węzłów chłonnych, niedociśnienie, a w cięższych przypadkach obrzęk naczynioruchowy i zaburzenia oddechowe. W przypadku onchocerkozy ocznej mogą wystąpić również zaburzenia widzenia. Nasilenie objawów jest zwykle proporcjonalne do początkowego obciążenia pasożytami.
Reakcja Mazzottiego ma również znaczenie diagnostyczne – może być wykorzystywana jako test prowokacyjny przy podejrzeniu onchocerkozy, zwłaszcza w regionach endemicznych. Jednak ze względu na ryzyko ciężkich reakcji, obecnie preferuje się bezpieczniejsze metody diagnostyczne. W leczeniu filarioz stosuje się odpowiednią profilaktykę i monitorowanie pacjentów w celu zminimalizowania ryzyka tej reakcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Scavertin
Iwermektyna, stosowana w terapii pasożytniczych schorzeń, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN), które mogą zagrażać życiu pacjenta. W przypadku wystąpienia objawów skórnych sugerujących SJS lub TEN konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i rozważenie alternatywnych metod terapeutycznych. U pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza leczonych z powodu węgorczycy, brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących optymalnej skuteczności i dawkowania, a pojedyncza dawka może nie eliminować zakażenia. Iwermektyna nie wykazuje skuteczności profilaktycznej ani działania wobec dojrzałych form filarii, larw zakaźnych, ani w leczeniu powikłań filariozy takich jak zespół tropikalnej płucnej eozynofilii czy zapalenie naczyń chłonnych.
ciężkie skórne działania niepożądane, encefalopatia, filarioza, iwermektyna, Loa loa, mikrofilaremia, mikrofilaria, neurotoksyczność, obniżenie świadomości, obniżona odporność, onchocerkoza, reakcja Mazzottiego, śpiączka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, węgorczyca, węgorek jelitowy, Wuchereria bancrofti, zapalenie naczyń chłonnych, zapalenie węzłów chłonnych, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scavertin 3 mg
Stosowanie iwermektyny (Scavertin, 3 mg) wiąże się z występowaniem głównie łagodnych i przejściowych działań niepożądanych, których częstość i nasilenie wzrasta u pacjentów zakażonych wieloma pasożytami, zwłaszcza gatunkiem Loa loa. U pacjentów z ciężkim zakażeniem Loa loa odnotowano rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu encefalopatie objawiające się bólem pleców, przekrwieniem gałek ocznych, krwotokiem podspojówkowym, dusznością, nietrzymaniem moczu i stolca, zaburzeniami świadomości, a także śpiączką. Rzadko występują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Działania neurotoksyczne mogą manifestować się obniżeniem poziomu świadomości, a w skrajnych przypadkach śpiączką. W przebiegu węgorczycy i filariozy obserwowano objawy takie jak osłabienie, ból brzucha, nudności, zawroty głowy, senność, a także przejściową hipereozynofilię, leukopenię, niedokrwistość oraz wzrost aktywności ALAT i fosfataz zasadowych. W przypadku filariozy Wuchereria bancrofti nasilenie działań niepożądanych koreluje z zagęszczeniem mikrofilarii we krwi, a nie z dawką leku.
Ascaris, astenia, działanie neurotoksyczne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, filarioza Wuchereria bancrofti, hiperbilirubinemia, hipereozynofilia, iwermektyna, jadłowstręt, krwiomocz, krwotok podspojówkowy, leukopenia, Loa loa, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, Onchocerca volvulus, ostre zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja Mazzottiego, śpiączka, świerzb, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, węgorczyca, zakażenie pasożytnicze, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie naczyniówki, zapalenie rąbka rogówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zawroty głowy pochodzenia przedsionkowego, zespół Stevensa-Johnsona