czynnościowa niedomykalność zastawki mitralnej
Czynnościowa niedomykalność zastawki mitralnej (CNZM) to zaburzenie hemodynamiczne, w którym dochodzi do nieprawidłowego zamykania płatków zastawki mitralnej, pomimo ich strukturalnej integralności. W przeciwieństwie do organicznych wad zastawki, gdzie występują zmiany morfologiczne w obrębie płatków, w CNZM płatki są prawidłowe, a niedomykalność wynika z zaburzeń geometrii lewej komory i aparatu podzastawkowego.
Główne przyczyny CNZM obejmują dysfunkcję lewej komory serca (najczęściej w przebiegu choroby wieńcowej lub kardiomiopatii rozstrzeniowej), poszerzenie pierścienia mitralnego, zaburzenia koaptacji płatków oraz dysfunkcję mięśni brodawkowatych. Prowadzi to do przemieszczenia punktu koaptacji płatków w kierunku koniuszka i powstania fali zwrotnej do lewego przedsionka podczas skurczu komory.
Diagnostyka CNZM opiera się głównie na badaniu echokardiograficznym (przezklatkowym i przezprzełykowym), które pozwala na ocenę stopnia niedomykalności, mechanizmu jej powstania oraz parametrów czynnościowych lewej komory. Klasyfikacja wg Carpentiera (najczęściej typ I lub IIIb) oraz ocena ciężkości niedomykalności są kluczowe dla określenia strategii terapeutycznej.
Leczenie CNZM obejmuje terapię farmakologiczną niewydolności serca, rewaskularyzację mięśnia sercowego (jeśli występuje choroba wieńcowa), terapię resynchronizującą oraz – w wybranych przypadkach – leczenie chirurgiczne lub interwencyjne. Operacje naprawcze zastawki (plastyka z użyciem pierścienia) lub wymiana zastawki są rozważane u pacjentów z ciężką niedomykalnością i objawami klinicznymi, które nie ustępują po leczeniu zachowawczym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawek serca – Epidemiologia
Choroba zastawek serca (CZS) stanowi istotny problem zdrowia publicznego, z częstością występowania około 2,5% w populacji ogólnej, która wzrasta do ponad 10% u osób powyżej 75. roku życia. Najczęściej diagnozowanymi patologiami są reumatyczna choroba serca (RHD), stenoza zastawki aortalnej (AS), niedomykalność zastawki mitralnej (MR) oraz niedomykalność zastawki aortalnej (AR). RHD dotyka około 40,5-41 milionów osób globalnie, z roczną zapadalnością 2,8 miliona przypadków, dominując w krajach rozwijających się i odpowiadając za około 15% niewydolności serca w regionach endemicznych. Stenoza aortalna, najczęstsza w krajach rozwiniętych, dotyka około 9 milionów osób, z częstością ciężkiej postaci 3,4% u osób ≥75 lat. Niedomykalność mitralna występuje u około 24,2 miliona pacjentów, będąc najczęstszą przyczyną operacji zastawkowych w Europie, a niedomykalność aortalna stanowi 18% diagnoz CZS w badaniach szwedzkich. Epidemiologia CZS różni się istotnie w zależności od regionu i statusu ekonomicznego, z dominacją RHD w krajach o niskim dochodzie i chorób degeneracyjnych w krajach rozwiniętych.
choroba zastawek serca, choroba zastawki płucnej, czynnościowa niedomykalność zastawki mitralnej, echokardiografia, echokardiogram, infekcyjne zapalenie wsierdzia, miażdżyca, nadciśnienie płucne, nadciśnienie rozkurczowe, nadciśnienie skurczowe, niedomykalność zastawki aortalnej, niedomykalność zastawki mitralnej, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niewydolność serca, niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, niewydolność serca z pośrednią frakcją wyrzutową, niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową, paciorkowce grupy A, reumatyczna choroba serca, stenoza zastawki aortalnej, test wysiłkowy, wypadanie zastawki mitralnej, zastawka protetyczna