monoterapia nadciśnienia tętniczego
Monoterapia nadciśnienia tętniczego to podejście terapeutyczne polegające na stosowaniu pojedynczego leku w celu kontroli podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi. Jest to strategia, która może być skuteczna u wybranych pacjentów, szczególnie na wczesnych etapach choroby, gdy nadciśnienie jest łagodne do umiarkowanego (I lub II stopnia) i nie towarzyszą mu dodatkowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego.
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi towarzystw kardiologicznych, lekami pierwszego wyboru w monoterapii nadciśnienia tętniczego są: inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), antagoniści receptora angiotensyny II (ARB), beta-adrenolityki, antagoniści wapnia oraz diuretyki tiazydowe/tiazydopodobne. Wybór konkretnego leku powinien uwzględniać wiek pacjenta, choroby współistniejące, potencjalne interakcje lekowe oraz profil działań niepożądanych.
Skuteczność monoterapii nadciśnienia tętniczego ocenia się na podstawie osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia tętniczego, które zgodnie z aktualnymi wytycznymi wynoszą poniżej 140/90 mmHg dla większości pacjentów, a dla wybranych grup (np. osoby starsze) mogą być indywidualnie dostosowywane. Jeśli monoterapia nie prowadzi do osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia, nawet przy zastosowaniu maksymalnych dawek leku, zaleca się przejście do terapii skojarzonej, najczęściej dwoma lekami o uzupełniających się mechanizmach działania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacydyna 6 mg
Lacydyna, zawierająca 6 mg lacydypiny, jest lekiem z grupy antagonistów wapnia (pochodne dihydropirydyny) stosowanym w terapii pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych, każda zawiera 6 mg substancji czynnej oraz 387,50 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lacydyna może być stosowana zarówno w monoterapii jako lek pierwszego wyboru, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją innych leków przeciwnadciśnieniowych, jak i w terapii skojarzonej w przypadkach opornego nadciśnienia tętniczego. Wskazania obejmują nowo rozpoznane nadciśnienie, brak kontroli ciśnienia przy innych lekach oraz konieczność terapii skojarzonej.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, cukrzyca, diuretyk, działanie niepożądane, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lacydypina, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia nadciśnienia tętniczego, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, oporne nadciśnienie tętnicze, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, receptor beta-adrenergiczny, tabletka powlekana, terapia pierwszego rzutu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Plendil 5 mg
Plendil, zawierający felodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej dusznicy bolesnej. Felodypina, jako antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie rozkurczające naczynia wieńcowe, co poprawia ukrwienie mięśnia sercowego i zmniejsza częstość oraz nasilenie epizodów dławicowych. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (diuretyki, beta-adrenolityki, inhibitory ACE), szczególnie u pacjentów starszych ze względu na dobrą tolerancję i niskie ryzyko hipotonii ortostatycznej. Preparat zawiera 28 mg laktozy oraz hydroksystearynian makrogologlicerolu (5 mg w dawce 5 mg i 10 mg w dawce 10 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub skłonnościami do dolegliwości żołądkowo-jelitowych.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, ból w klatce piersiowej, choroba niedokrwienna serca, cytochrom P450 3A4, diuretyk, dusznica bolesna stabilna, epizod dławicowy, felodypina, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia nadciśnienia tętniczego, naczynie wieńcowe, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obrzęk kostek, pochodna dihydropirydyny, przewlekła choroba niedokrwienna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acurenal 10 mg
Lek Acurenal (chinapryl) dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, stosowany doustnie, niezależnie od posiłków. W monoterapii nadciśnienia tętniczego samoistnego dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z dawką podtrzymującą 20-40 mg/dobę i maksymalną do 80 mg/dobę, podawaną jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych. U pacjentów stosujących diuretyki zaleca się rozpoczęcie terapii od 2,5 mg/dobę z stopniowym zwiększaniem dawki. W leczeniu zastoinowej niewydolności serca dawka początkowa to również 2,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg/dobę, zwykle w skojarzeniu z diuretykami i glikozydami naparstnicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką lub niestabilną niewydolnością serca, u których leczenie powinno być inicjowane w warunkach szpitalnych, zwłaszcza przy obecności czynników ryzyka takich jak hipowolemia, hiponatremia (<130 mEq/l), niskie ciśnienie skurczowe (<90 mmHg), czy klirens kreatyniny >150 µmol/l.
chinapryl, ciężka niewydolność serca, diuretyk pętlowy, furosemid, glikozyd naparstnicy, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, monoterapia nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, skurczowe ciśnienie krwi, stężenie kreatyniny, stężenie sodu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Opamid 1,5 mg
Opamid to lek zawierający indapamid w dawce 1,5 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe i powlekane, zawierają 1,5 mg indapamidu oraz 137 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Indapamid jest tiazydopodobnym lekiem moczopędnym, który wykazuje działanie hipotensyjne, co czyni go skutecznym w monoterapii pierwotnego nadciśnienia tętniczego, gdzie nie można ustalić jednoznacznej przyczyny wzrostu ciśnienia.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cardura XL 8 mg
Cardura XL to lek zawierający doksazosynę w dawkach 4 mg i 8 mg, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W terapii nadciśnienia początkowa dawka wynosi 4 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 8 mg po 4 tygodniach, jeśli efekt terapeutyczny jest niewystarczający. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi (tiazydy, beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, inhibitory ACE). W leczeniu BPH dawka początkowa również wynosi 4 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 8 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z współistniejącym nadciśnieniem i BPH monoterapia doksazosyną jest skuteczna w leczeniu obu schorzeń. Pełny efekt terapeutyczny w nadciśnieniu osiąga się zwykle do 4 tygodni. Cardura XL można podawać z jedzeniem lub na czczo, tabletki należy połykać w całości, nie żuć ani nie dzielić ze względu na modyfikowane uwalnianie substancji czynnej.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, doksazosyny mezylan, farmakokinetyka doksazosyny, inhibitor konwertazy angiotensyny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie skojarzone, monoterapia nadciśnienia tętniczego, niewydolność nerek, samoistne nadciśnienie tętnicze, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby