epizod dławicowy

Epizod dławicowy (dławica piersiowa, angina pectoris) to zespół objawów klinicznych charakteryzujących się uczuciem bólu, ucisku, pieczenia lub dyskomfortu w klatce piersiowej, najczęściej zlokalizowanego zamostkowo lub w lewej połowie klatki piersiowej. Ból może promieniować do żuchwy, szyi, ramion (zwłaszcza lewego), a także do nadbrzusza.

Przyczyną epizodów dławicowych jest najczęściej choroba wieńcowa, w której dochodzi do niedokrwienia mięśnia sercowego z powodu zwężenia tętnic wieńcowych (najczęściej na tle miażdżycy). Ból dławicowy typowo pojawia się podczas wysiłku fizycznego, stresu emocjonalnego, po obfitym posiłku lub na zimnie, a ustępuje po odpoczynku lub po przyjęciu nitrogliceryny.

Klinicznie wyróżnia się dławicę stabilną (przewidywalną, występującą podczas podobnych obciążeń) oraz niestabilną (o zwiększającej się częstości, intensywności lub czasie trwania, pojawiającą się w spoczynku). Dławica niestabilna stanowi jeden z ostrych zespołów wieńcowych i wymaga pilnej diagnostyki oraz leczenia, gdyż może być zwiastunem zawału serca.

Diagnostyka epizodów dławicowych obejmuje EKG (które może być prawidłowe poza epizodem bólu), testy obciążeniowe (próba wysiłkowa, echokardiografia obciążeniowa), koronarografię oraz badania laboratoryjne wykluczające zawał serca. Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka miażdżycy, farmakoterapię (azotany, beta-blokery, antagoniści wapnia) oraz w wybranych przypadkach rewaskularyzację (PCI lub CABG).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl