zaburzenie czynności skurczowej lewej komory

Zaburzenie czynności skurczowej lewej komory to stan patologiczny, w którym dochodzi do upośledzenia zdolności mięśnia sercowego do efektywnego kurczenia się i wypompowywania krwi do krążenia systemowego. Jest to jeden z kluczowych parametrów ocenianych w diagnostyce kardiologicznej, szczególnie w echokardiografii.

Podstawowym parametrem określającym funkcję skurczową lewej komory jest frakcja wyrzutowa (EF – ejection fraction), która przedstawia stosunek objętości wyrzucanej krwi do całkowitej objętości komory przed skurczem. Wartość prawidłowa EF wynosi zwykle powyżej 55%. Obniżenie tego parametru poniżej normy wskazuje na dysfunkcję skurczową o różnym stopniu nasilenia – łagodną (EF 45-54%), umiarkowaną (EF 30-44%) lub ciężką (EF <30%).

Przyczyny zaburzeń czynności skurczowej lewej komory są różnorodne i obejmują chorobę niedokrwienną serca (w tym zawał mięśnia sercowego), kardiomiopatie (rozstrzeniową, przerostową, restrykcyjną), wady zastawkowe serca, nadciśnienie tętnicze, zapalenie mięśnia sercowego, toksyczne uszkodzenie (np. alkoholowe, polekowe), choroby układowe oraz zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne.

Diagnostyka obejmuje przede wszystkim badania obrazowe, wśród których złotym standardem pozostaje echokardiografia. Dodatkowo wykorzystuje się rezonans magnetyczny serca, tomografię komputerową, scyntygrafię perfuzyjną oraz inwazyjne badania hemodynamiczne. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje farmakoterapię (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu, diuretyki), metody inwazyjne (rewaskularyzacja wieńcowa) oraz w zaawansowanych przypadkach – terapię resynchronizującą, wszczepienie kardiowertera-defibrylatora lub kwalifikację do przeszczepu serca.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl