wrażliwość na cefoksytynę

Wrażliwość na cefoksytynę stanowi ważny parametr diagnostyczny w mikrobiologii klinicznej, szczególnie w kontekście identyfikacji mechanizmów oporności bakterii. Cefoksytyna to cefalosporyna II generacji, stosowana jako marker do wykrywania produkcji β-laktamaz typu AmpC oraz oporności typu MRSA (Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus).

W badaniach mikrobiologicznych wrażliwość na cefoksytynę jest wykorzystywana jako test przesiewowy do identyfikacji szczepów MRSA oraz bakterii z rodziny Enterobacterales produkujących β-laktamazy AmpC. Szczepy oporne na cefoksytynę, a wrażliwe na cefotaksym i ceftazydym, mogą być producentami β-laktamaz AmpC, co ma istotne znaczenie dla doboru właściwej terapii przeciwbakteryjnej.

Zgodnie z aktualnymi wytycznymi EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing), interpretacja wrażliwości na cefoksytynę opiera się na wartościach granicznych MIC (Minimal Inhibitory Concentration) lub średnicy stref zahamowania wzrostu w metodzie dyfuzyjno-krążkowej. Dla Staphylococcus aureus wartość graniczna MIC wynosi ≤4 mg/L dla szczepów wrażliwych, podczas gdy dla Enterobacterales wartość ta wynosi ≤8 mg/L.

Monitorowanie wrażliwości na cefoksytynę jest kluczowe w nadzorze epidemiologicznym nad szczepami wieloopornymi oraz w optymalizacji terapii przeciwbakteryjnej, szczególnie w przypadku zakażeń szpitalnych i ciężkich infekcji wymagających szybkiej interwencji terapeutycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl