inhibitor topoizomerazy I

Inhibitor topoizomerazy I to związek hamujący działanie enzymu topoizomerazy I, który odpowiada za rozluźnianie skręconej podwójnej helisy DNA podczas replikacji i transkrypcji poprzez wprowadzanie jednoniciowych pęknięć. Inhibitory te tworzą stabilne kompleksy z topoizomerazą I i DNA, blokując ponowne łączenie pękniętych nici, co prowadzi do zatrzymania syntezy DNA i śmierci komórki.

Najważniejszymi inhibitorami topoizomerazy I stosowanymi w praktyce klinicznej są pochodne kamptotecyny, w tym irynotekan i topotekan. Związki te znalazły zastosowanie głównie w leczeniu nowotworów, w tym raka jelita grubego, raka jajnika i drobnokomórkowego raka płuca. Ich mechanizm działania opiera się na selektywnym hamowaniu podziałów komórek nowotworowych.

Terapia inhibitorami topoizomerazy I wiąże się z charakterystycznymi działaniami niepożądanymi, wśród których dominują: mielosupresja, biegunka (szczególnie w przypadku irynotekanu), nudności, wymioty oraz zmęczenie. Niektóre z tych działań, jak późna biegunka po irynotekanie, mogą wymagać specyficznego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl