połknięcie przypadkowe
Przypadkowe połknięcie ciała obcego to powszechny problem medyczny, często spotykany zarówno u dzieci, jak i dorosłych. U dzieci w wieku 6 miesięcy – 3 lat najczęściej dochodzi do połknięcia monet, małych zabawek, baterii czy elementów biżuterii, natomiast u dorosłych przypadkowe połknięcie dotyczy najczęściej kości, ości rybich, protez zębowych czy innych przedmiotów.
Większość połkniętych ciał obcych (80-90%) przechodzi przez przewód pokarmowy samoistnie, bez konieczności interwencji. Jednakże niektóre przedmioty, szczególnie ostre (np. ości, szpilki) lub toksyczne (baterie guzikowe), mogą wymagać pilnej interwencji endoskopowej lub chirurgicznej. Objawy przypadkowego połknięcia obejmują dysfagię, odynofagię, uczucie ciała obcego w gardle, ślinotok, wymioty czy ból brzucha.
Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach obrazowych (RTG, TK). Leczenie zależy od rodzaju połkniętego przedmiotu, jego lokalizacji oraz obecności objawów. W przypadku ciał obcych zatrzymanych w przełyku wskazana jest pilna gastroskopia, natomiast przedmioty, które przedostały się do żołądka i nie stanowią bezpośredniego zagrożenia, mogą być obserwowane w oczekiwaniu na samoistne wydalenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bramitob 300 mg/4 ml
Przedawkowanie leku Bramitob, zawierającego tobramycynę w formie roztworu do nebulizacji, może wystąpić różnymi drogami podania: wziewną, doustną oraz dożylną, z odmiennym profilem toksyczności. Przy podaniu wziewnym, ze względu na niską biodostępność ogólnoustrojową, głównym objawem jest ciężka chrypka spowodowana miejscowym działaniem drażniącym. Przypadkowe połknięcie wiąże się z niskim ryzykiem toksyczności z powodu słabego wchłaniania z przewodu pokarmowego. Natomiast nieumyślne podanie dożylne może prowadzić do poważnych objawów przedawkowania, takich jak zawroty głowy, szumy uszne, zaburzenia równowagi, utrata słuchu, zespół zaburzeń oddechowych, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz nefrotoksyczność manifestująca się oligurią i wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika we krwi.
audiometria, biodostępność tobramycyny, blokada nerwowo-mięśniowa, chrypka, farmakokinetyka tobramycyny, nebulizacja, nefrotoksyczność, ostra niewydolność nerek, ostra toksyczność, ototoksyczność, podanie dożylne, połknięcie przypadkowe, przedawkowanie tobramycyny, stężenie tobramycyny, szumy uszne, układ przedsionkowy, utrata słuchu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia równowagi, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neo-Capsiderm –
Preparat Neo-Capsiderm w formie maści zawiera noniwamid (0,05 g), kamforę (5,3 g), olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (9,7 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,5 g). Przedawkowanie miejscowe objawia się głównie podrażnieniem skóry, manifestującym się zaczerwienieniem, świądem, pieczeniem i wysypką w miejscu aplikacji. W przypadku nadmiernego stosowania należy przerwać aplikację i zastosować środki łagodzące podrażnienia. Znacznie poważniejsze skutki obserwuje się przy przypadkowym spożyciu maści, które może wywołać objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, konwulsje, a w ciężkich przypadkach śpiączkę) oraz ogólnoustrojowe (uczucie gorąca, uderzenia gorąca, trudności w oddychaniu).
biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba neurologiczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, hospitalizacja, kamfora, konwulsje, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, Neo-Capsiderm, noniwamid, nudności, objaw neurologiczny, obserwacja kliniczna, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, pacjent pediatryczny, podrażnienie skóry, połknięcie przypadkowe, śpiączka, trudność w oddychaniu, uczucie gorąca, uderzenia gorąca, wymioty, wywoływanie wymiotów, zaburzenie oddechowe, zawroty głowy