rozszczep podniebienia pierwotnego

Rozszczep podniebienia pierwotnego (łac. cheiloschisis anterior) stanowi wrodzoną wadę rozwojową części twarzowej czaszki, obejmującą przedni odcinek podniebienia pierwotnego oraz najczęściej również wargę górną. Jest konsekwencją zaburzeń embriogenezy w okresie między 5. a 8. tygodniem życia płodowego, kiedy to dochodzi do nieprawidłowego łączenia się wyrostków przyśrodkowych nosa z wyrostkami szczękowymi.

Rozszczepy podniebienia pierwotnego mogą występować jako wady jednostronne (częściej lewostronne) lub obustronne, a ich zakres może być różny – od niewielkiego wcięcia w obrębie czerwieni wargowej (rozszczep niecałkowity) do całkowitego rozdzielenia wargi, wyrostka zębodołowego i podniebienia twardego aż do otworu przysiecznego. Wadzie tej często towarzyszą zaburzenia w rozwoju zębów oraz zniekształcenie skrzydełka nosa.

Etiologia rozszczepu podniebienia pierwotnego jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno predyspozycje genetyczne, jak i czynniki środowiskowe (palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, niedobór kwasu foliowego, przyjmowanie niektórych leków w ciąży). Wada ta może występować jako izolowana anomalia lub jako element złożonych zespołów wad wrodzonych.

Leczenie rozszczepu podniebienia pierwotnego jest wielospecjalistyczne i wymaga współpracy chirurga szczękowo-twarzowego, ortodonty, logopedy, laryngologa, foniatry i psychologa. Podstawową metodą terapii jest zabieg chirurgiczny, który przeprowadza się zwykle między 3. a 6. miesiącem życia dziecka. Operacja ma na celu nie tylko rekonstrukcję anatomii wargi i podniebienia, ale również zapewnienie prawidłowego rozwoju mowy i zgryzu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl