cerwicyt nierzeżączkowy
Cerwicyt nierzeżączkowy (łac. cervicitis non gonorrhoica) to stan zapalny szyjki macicy wywołany przez patogeny inne niż dwoinka rzeżączki (Neisseria gonorrhoeae). Do najczęstszych czynników etiologicznych należą Chlamydia trachomatis, Mycoplasma genitalium, Trichomonas vaginalis oraz wirusy HSV i HPV. Schorzenie to stanowi jeden z częstszych problemów ginekologicznych u kobiet w wieku reprodukcyjnym.
Klinicznie cerwicyt nierzeżączkowy może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się upławami, krwawieniem kontaktowym, bólem w podbrzuszu oraz dyskomfortem podczas współżycia. Charakterystyczne zmiany widoczne w badaniu ginekologicznym to obrzęk, zaczerwienienie szyjki macicy oraz obecność wydzieliny śluzowo-ropnej. Przy braku leczenia schorzenie może prowadzić do zapalenia narządów miednicy mniejszej (PID), niepłodności oraz zwiększonego ryzyka ciąży ektopowej.
Diagnostyka obejmuje badanie ginekologiczne, pobieranie wymazów do badań mikrobiologicznych oraz testy molekularne (PCR). Leczenie zależy od zidentyfikowanego patogenu i najczęściej obejmuje antybiotykoterapię (azytromycyna, doksycyklina), przy czym konieczne jest równoczesne leczenie partnera seksualnego. W przypadku potwierdzenia etiologii wirusowej stosuje się leczenie przeciwwirusowe oraz terapię objawową.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Cerwicyt – Epidemiologia
Cerwicyt, definiowany jako zapalenie szyjki macicy, jest powszechnym schorzeniem w populacji kobiet w wieku reprodukcyjnym, szczególnie u młodych, aktywnych seksualnie kobiet w wieku 15-24 lat. Częstość występowania cerwicytu wśród kobiet zgłaszających się do poradni chorób przenoszonych drogą płciową wynosi od 20% do 40%, a w warunkach ambulatoryjnych od 14% do 37%. Cerwicyt nierzeżączkowy, zwłaszcza chlamydialny, jest cztery do pięciu razy częstszy niż cerwicyt rzeżączkowy. W populacjach wysokiego ryzyka, takich jak kobiety HIV-pozytywne (7 400/100 000) oraz pracownice seksualne (7 600-24 900/100 000), częstość występowania jest znacznie podwyższona. Etiologia cerwicytu pozostaje często nieokreślona, gdyż ponad połowa przypadków śluzowo-ropnego cerwicytu (MPC) nie wykazuje izolacji patogenów, mimo że Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorrhoeae są najczęstszymi potwierdzonymi czynnikami zakaźnymi. Czynniki ryzyka obejmują młody wiek, aktywność seksualną, liczne partnerstwa, wcześniejsze infekcje przenoszone drogą płciową, nieregularne stosowanie prezerwatyw oraz historię opryszczki narządów płciowych.
bakteryjna waginoza, cerwicyt, cerwicyt chlamydialny, cerwicyt nierzeżączkowy, Chlamydia trachomatis, choroba zakaźna, choroba zapalna miednicy, ciąża pozamaciczna, elektrokoagulacja, infekcja przenoszona drogą płciową, Lactobacillus, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność, oporność na leki przeciwdrobnoustrojowe, przewlekły ból miednicy, rak szyjki macicy, rzeżączka, transmisja HIV, zakażenie chlamydiami, zakażenie HIV, zapalenie endometrium, zapalenie szyjki macicy