strzykawka jednorazowa
Strzykawka jednorazowa to podstawowe narzędzie medyczne przeznaczone do jednorazowego użytku, służące do podawania leków, pobierania płynów ustrojowych lub wprowadzania substancji do ciała pacjenta. Jest wykonana z wysokiej jakości, nietoksycznego tworzywa sztucznego, najczęściej polipropylenu, z tłokiem wyposażonym w gumową uszczelkę zapewniającą szczelność.
Sterylność strzykawek jednorazowych jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjentów. Są one pakowane indywidualnie w hermetyczne opakowania i sterylizowane najczęściej metodą tlenku etylenu lub promieniowaniem gamma. Dostępne są w różnych pojemnościach (od 1 ml do 100 ml) i mogą być wyposażone w różne typy końcówek – Luer-Lok, Luer-Slip lub końcówki centralne.
Wprowadzenie strzykawek jednorazowych do powszechnego użytku w latach 60. XX wieku znacząco zmniejszyło ryzyko zakażeń krzyżowych i przyczyniło się do poprawy bezpieczeństwa procedur medycznych. Współcześnie stanowią one standard w praktyce klinicznej, a ich ponowne użycie jest zabronione ze względu na ryzyko zakażeń. Zgodnie z przepisami, zużyte strzykawki jednorazowe podlegają specjalnym procedurom utylizacji odpadów medycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Berinert 3000 3000 j.m.
Berinert jest preparatem zawierającym ludzki inhibitor C1-esterazy, dostępnym w dwóch dawkach: 2000 j.m. i 3000 j.m., podawanym podskórnie. Po rekonstytucji stężenie inhibitora wynosi 500 j.m./ml, a roztwór zawiera 65 mg/ml białka całkowitego oraz do 486 mg sodu na 100 ml. Produkt składa się z proszku (zawierającego glicynę, chlorek sodu i cytrynian sodu) oraz rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań). Opakowanie zawiera fiolki z proszkiem i rozpuszczalnikiem, system do transferu z filtrem oraz zestaw do podawania podskórnego. Po rekonstytucji roztwór powinien być bezbarwny i przezroczysty, bez obecności cząstek stałych lub zmiany zabarwienia, a procedura przygotowania wymaga zachowania aseptycznych warunków i stosowania dołączonej strzykawki.
białko całkowite, cząstki stałe, fiolka z proszkiem, guma chlorobutylowa, igła podskórna, inhibitor C1-esterazy, jednostka międzynarodowa, korek bromobutylowy, okres ważności, opakowanie bezpośrednie, opakowanie zbiorcze, osocze ludzkie, podanie podskórne, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, roztwór aseptyczny, środek konserwujący, stabilność fizyko-chemiczna, strzykawka jednorazowa, substancja pomocnicza, system transferowy, szkło typu II, temperatura pokojowa, wacik alkoholowy, warunki aseptyczne, wkłucie podskórne, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Beriate 2000 2000 j.m.
Beriate to lek zawierający ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII) pozyskiwany z osocza ludzkich dawców, dostępny w dawkach 250, 500, 1000 oraz 2000 j.m., gdzie moc określana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską. Preparat charakteryzuje się średnią swoistą aktywnością około 400 j.m./mg białka. Fiolka Beriate 2000 po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań zawiera roztwór o stężeniu około 200 j.m./ml czynnika VIII. Roztwór zawiera około 100 mmol/l sodu (2,3 mg/ml), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi. Substancje pomocnicze to glicyna, chlorek wapnia, wodorotlenek sodu, sacharoza oraz chlorek sodu, które stabilizują i wspomagają aktywność czynnika VIII. Produkt podaje się dożylnie po aseptycznej rekonstytucji, stosując system Mix2Vial z filtrem, co pozwala na usunięcie ewentualnych cząstek stałych.
czynnik VIII, czynnik VIII krzepnięcia, glicyna, interakcje lekowe, izotoniczność, metoda chromogenna, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja leku, sacharoza, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, stabilizator farmaceutyczny, stabilność fizykochemiczna, strzykawka jednorazowa, system transferowy, wapnia chlorek, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Immunine 1200 IU 1200 j.m.
Immunine 1200 IU to ludzki IX czynnik krzepnięcia, dostępny w postaci liofilizowanego proszku zawierającego 1200 j.m. czynnika IX na fiolkę. Po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań, roztwór zawiera około 120 j.m./ml czynnika IX, którego aktywność jest oznaczana testem krzepnięcia zgodnym z Farmakopeą Europejską. Preparat charakteryzuje się aktywnością swoistą ≥ 50 j.m. czynnika IX na mg białka i jest produkowany z ludzkiego osocza. Zawiera substancje pomocnicze, w tym 41 mg sodu na fiolkę, a także chlorek sodu i cytrynian sodu dwuwodny. Produkt jest przeznaczony do podawania dożylnego po aseptycznej rekonstytucji bezpośrednio przed podaniem, z użyciem dołączonych zestawów do wstrzykiwań i infuzji, co minimalizuje ryzyko adsorpcji i utraty aktywności czynnika IX.
adsorpcja czynnika krzepnięcia, aktywność swoista, aseptyka, chlorek sodu, cytrynian sodu, czynnik krzepnięcia IX, dostęp żylny, igła dwustronna, igła motylkowa, igła odpowietrzająca, igła z filtrem, infuzja, osocze ludzkie, rekonstytucja, roztwór do wstrzykiwań, roztwór soli fizjologicznej, strzykawka jednorazowa, test krzepnięcia, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zakażenie mikrobiologiczne, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ursofalk 250 mg/5 ml
Dawkowanie kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) w postaci zawiesiny doustnej Ursofalk jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego oraz masy ciała pacjenta. W leczeniu rozpuszczania cholesterolowych kamieni żółciowych zalecana dawka wynosi około 10 mg/kg mc./dobę, podawana wieczorem, z dawkami dostosowanymi do masy ciała (np. 2,5 miarki dla 51-65 kg, co odpowiada 12,5 ml i 625 mg UDCA). Terapia trwa zwykle 6-24 miesięcy, z monitorowaniem ultrasonograficznym co 6 miesięcy; brak zmniejszenia złogów po 12 miesiącach lub obecność zwapnień stanowią wskazanie do przerwania leczenia. W pierwotnym zapaleniu dróg żółciowych (PBC) dawka wynosi około 14±2 mg/kg mc./dobę, stosowana początkowo w dawkach podzielonych przez 3 miesiące, a następnie jednorazowo wieczorem, z precyzyjnym dawkowanie według masy ciała i tabeli miarkowej (1 miarka = 5 ml = 250 mg UDCA).
badanie radiologiczne, badanie ultrasonograficzne, dawka podzielona, efekt terapeutyczny, kamienie żółciowe cholesterolowe, kwas ursodeoksycholowy, mukowiscydoza, objawy kliniczne, parametry czynnościowe wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, schemat dawkowania, strzykawka jednorazowa, świąd, wizyta kontrolna, zawiesina doustna, zwapnienie złogów, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Skład i postać leku – Berinert 2000 2000 j.m.
Berinert jest preparatem ludzkiego inhibitora C1-esterazy dostępnym w dwóch dawkach: 2000 j.m. i 3000 j.m., przeznaczonym do podawania podskórnego. Po rekonstytucji stężenie inhibitora wynosi 500 j.m./ml, a zawartość białka całkowitego w roztworze to 65 mg/ml. Substancje pomocnicze obejmują glicynę, chlorek sodu oraz cytrynian sodu, a rozpuszczalnikiem jest woda do wstrzykiwań. Produkt zawiera do 486 mg sodu na 100 ml roztworu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Opakowania zawierają fiolki z proszkiem i rozpuszczalnikiem (4 ml dla Berinert 2000 i 5,6 ml dla Berinert 3000), system do transferu z filtrem, strzykawkę, igłę i akcesoria do podania podskórnego.
białko całkowite, chlorek sodu, cytrynian sodu, glicyna, guma bromobutylowa, guma chlorobutylowa, igła podskórna, inhibitor C1-esterazy, jednostka międzynarodowa, niezgodność farmaceutyczna, podanie podskórne, połączenie Luer Lock, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, rekonstytucja leku, roztwór aseptyczny, środek konserwujący, stabilność fizyko-chemiczna, strzykawka jednorazowa, wacik nasączony alkoholem, wkłucie podskórne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Octanine F 500 500 j.m.
Octanine F to ludzki czynnik IX krzepnięcia dostępny w dwóch dawkach: 500 j.m. i 1000 j.m., w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych. Po rekonstytucji w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań (5 ml dla 500 j.m. i 10 ml dla 1000 j.m.) uzyskuje się stężenie około 100 j.m./ml. Aktywność swoista preparatu wynosi około 100 j.m./mg białka, a oznaczanie aktywności odbywa się zgodnie z Farmakopeą Europejską i wzorcem WHO. Produkt zawiera substancje pomocnicze, w tym heparynę, chlorki sodu, cytrynian, argininę i lizynę, a także do 69 mg sodu w fiolce 500 j.m. i do 138 mg sodu w fiolce 1000 j.m. Preparat należy rekonstytuować w warunkach jałowych, unikając mętności i obecności cząstek stałych w roztworze, oraz nie mieszać z innymi lekami ze względu na ryzyko adsorpcji czynnika IX na powierzchniach zestawów do wstrzykiwań.
Rekonstytucja Octanine F przebiega poprzez połączenie fiolki z rozpuszczalnikiem i proszkiem za pomocą zestawu do transferu, z zachowaniem temperatury pokojowej i delikatnym mieszaniem do całkowitego rozpuszczenia (do 10 minut). Podawanie dożylne powinno odbywać się powoli, z szybkością 2–3 ml/min, z monitorowaniem tętna pacjenta i możliwością przerwania infuzji w przypadku tachykardii. Po przygotowaniu roztwór jest stabilny biochemicznie i fizycznie do 72 godzin w 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie nie dłużej niż 8 godzin w temperaturze pokojowej. Produkt przechowuje się w temperaturze do 25°C, nie zamrażać, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Zestaw do podania zawiera fiolki, rozpuszczalnik, zestaw do transferu, zestaw do infuzji, strzykawkę oraz waciki nasączone alkoholem.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Beriate 1000 1000 j.m.
Beriate to ludzki czynnik VIII (FVIII) dożylny, dostępny w dawkach 250, 500, 1000 oraz 2000 j.m., produkowany z osocza ludzkich dawców i standaryzowany metodą chromogenną zgodnie z Farmakopeą Europejską. Średnia swoista aktywność wynosi około 400 j.m./mg białka. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak glicyna, wapnia chlorek, sodu wodorotlenek, sacharoza oraz sodu chlorek (około 100 mmol/l, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu). Po rekonstytucji wodą do wstrzykiwań uzyskuje się stężenia 100 j.m./ml dla dawek 250, 500 i 1000 j.m. oraz 200 j.m./ml dla dawki 2000 j.m. Beriate jest podawany dożylnie, a roztwór po rekonstytucji powinien być klarowny lub lekko opalizujący, bez osadów i przebarwień.
czynnik VIII krzepnięcia, glicyna, infuzja, metoda chromogenna, Mix2Vial, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja produktu, sacharoza, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, stabilność fizykochemiczna, strzykawka jednorazowa, swoista aktywność, wapnia chlorek, warunki aseptyczne, wkłucie dożylne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Antithrombin III NF Takeda 50 j.m./ml; 500 j.m.
Antithrombin III NF Takeda to lek zawierający liofilizowaną ludzką antytrombinę III pochodzącą z osocza, dostępny w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m. na fiolkę, z aktywnością swoistą co najmniej 3 j.m. antytrombiny na mg białka osocza. Po rekonstytucji w jałowej wodzie do wstrzykiwań (odpowiednio 10 ml lub 20 ml) uzyskuje się roztwór o stężeniu około 50 j.m./ml. Produkt zawiera również sód w ilości około 37,7 mg (500 j.m.) lub 75,4 mg (1000 j.m.) na fiolkę. Substancje pomocnicze to glukoza, chlorek sodu, cytrynian sodu dwuwodny oraz Tris(hydroksymetylo)aminometan. Lek przechowuje się w lodówce (2–8°C), nie zamraża i chroni przed światłem; okres ważności proszku wynosi 3 lata. Po rekonstytucji roztwór powinien być zużyty natychmiast, gdyż nie zawiera konserwantów.
antytrombina III, chlorek sodu, cytrynian sodu dwuwodny, igła odpowietrzająca, igła z filtrem, metoda chromogenna, osocze, podanie dożylne, proszek i rozpuszczalnik, proszek liofilizowany, roztwór do infuzji, strzykawka jednorazowa, szybkość podawania, technika aseptyczna, woda do wstrzykiwań, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 to liofilizowany preparat do wstrzykiwań śródskórnych, zawierający 50 µg półsuchej masy prątków Bacillus Calmette-Guerin (BCG) podszczep brazylijski Moreau w pojedynczej dawce 0,1 ml, co odpowiada 150 000–600 000 żywych prątków. Opakowanie zawiera 0,5 mg proszku (1,5–6 mln żywych prątków) i 1 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu jako rozpuszczalnika, umożliwiając przygotowanie 10 dawek. Proszek zawiera sodu glutaminian jako substancję pomocniczą. Preparat należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, chronić przed światłem, a okres ważności wynosi 30 miesięcy. Po rekonstytucji szczepionka powinna być zużyta natychmiast, gdyż nie jest przeznaczona do dłuższego przechowywania.
alkohol etylowy, Bacillus Calmette-Guérin, fiolka szklana, glutaminian sodu, guma chlorobutylowa, korek gumowy, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, rekonstytucja, rekonstytucja szczepionki, roztwór chlorku sodu, strzykawka jednorazowa, szczepienie BCG, szczepionka przeciwgruźlicza, szczepionka przeciwgruźlicza BCG, wstrzyknięcie śródskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Feiba NF 1000 j. (1000 j. FEIBA), 50 j./ml
FEIBA NF to liofilizowany preparat do wstrzykiwań zawierający zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, w tym aktywowany czynnik VII oraz nieaktywowane czynniki II, IX i X. Każdy mililitr roztworu po rekonstytucji zawiera 50 jednostek FEIBA, a opakowanie 1000 jednostek zawiera 1000 jednostek czynnika VIII z aktywnością omijającą inhibitor oraz 400-1200 mg białka ludzkiego osocza. Jednostka FEIBA definiowana jest jako ilość skracająca czas aPTT osocza z inhibitorem czynnika VIII do 50% wartości buforowej. Preparat rekonstytuuje się w wodzie do wstrzykiwań, uzyskując roztwór o pH 6,8-7,6, który należy podawać dożylnie z maksymalną szybkością 2 jednostek/kg/min. Produkt nie zawiera środków konserwujących, dlatego roztwór należy użyć natychmiast po przygotowaniu, po ocenie pod kątem obecności cząstek nierozpuszczalnych i zmiany barwy.
adsorpcja, antygen koagulacyjny, aseptyka, czas częściowej tromboplastyny, czas kaolinowo-kefalinowy, cząstki nierozpuszczalne, czynnik krzepnięcia, czynnik VII aktywowany, igła dwustronna, igła motylkowa, igła z filtrem, igła z odpowietrznikiem, infuzja dożylna, inhibitor czynnika VIII, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, osocze z inhibitorem, podanie dożylne, pompa strzykawkowa, rekonstytucja, stabilność chemiczna, strzykawka jednorazowa, szybkość podawania leku, układ kalikreina-kinina, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie, zespół czynników krzepnięcia