ekspozycja na radioaktywny jod

Ekspozycja na radioaktywny jod dotyczy narażenia organizmu na izotopy promieniotwórcze jodu, głównie jod-131 (I-131), który jest produktem rozszczepienia uranu w reaktorach jądrowych oraz podczas wybuchów jądrowych. Izotop ten może być uwalniany do środowiska podczas awarii w elektrowniach atomowych, czego najbardziej znanymi przykładami są katastrofy w Czarnobylu (1986) i Fukushimie (2011).

Po przedostaniu się do organizmu, radioaktywny jod kumuluje się głównie w tarczycy, co może prowadzić do jej uszkodzenia, wzrostu ryzyka rozwoju raka tarczycy oraz innych chorób tego narządu. Szczególnie wrażliwe na ekspozycję są dzieci i młodzież, u których ryzyko rozwoju raka tarczycy po ekspozycji jest znacząco wyższe niż u dorosłych.

Podstawową metodą profilaktyki w przypadku zagrożenia ekspozycją na radioaktywny jod jest podanie stabilnego jodu w postaci tabletek zawierających jodek potasu (KI). Nasycenie tarczycy stabilnym jodem blokuje wychwyt radioaktywnego izotopu. Profilaktykę jodową należy wdrożyć jak najszybciej po ekspozycji, najlepiej w ciągu pierwszych 24 godzin, gdy jest ona najbardziej skuteczna.

Monitorowanie ekspozycji na radioaktywny jod obejmuje pomiary stężenia radionuklidów w powietrzu, wodzie i żywności oraz badania poziomu I-131 w tarczycy u osób narażonych. W przypadku znaczącej ekspozycji konieczne jest długoterminowe monitorowanie funkcji tarczycy oraz wykonywanie badań przesiewowych w kierunku chorób tego narządu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl