promieniowanie radioaktywne

Promieniowanie radioaktywne to zjawisko emisji cząstek lub fal elektromagnetycznych przez niestabilne jądra atomowe, które ulegają rozpadowi promieniotwórczemu. W medycynie wyróżnia się trzy główne rodzaje promieniowania: alfa (cząstki helu), beta (elektrony lub pozytony) oraz gamma (fale elektromagnetyczne o wysokiej energii).

Zastosowanie promieniowania radioaktywnego w medycynie jest szerokie i obejmuje zarówno diagnostykę jak i terapię. W diagnostyce wykorzystuje się je w badaniach obrazowych takich jak tomografia emisyjna pojedynczych fotonów (SPECT), pozytonowa tomografia emisyjna (PET) czy klasyczna radiografia. W leczeniu onkologicznym promieniowanie stosowane jest w radioterapii do niszczenia komórek nowotworowych.

Ekspozycja na promieniowanie radioaktywne niesie za sobą potencjalne zagrożenia zdrowotne. Efekty biologiczne obejmują uszkodzenia DNA, mutacje, zaburzenia funkcji komórkowych, a w przypadku wysokich dawek zespół choroby popromiennej. Długotrwała ekspozycja na niskie dawki promieniowania zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów, szczególnie białaczki, raka tarczycy i raka płuc.

W praktyce medycznej kluczowe jest zachowanie zasad ochrony radiologicznej opartych o trzy główne zasady: uzasadnienia (korzyść przewyższa ryzyko), optymalizacji (stosowanie najniższych skutecznych dawek) oraz limitowania dawek (nieprzekraczanie ustalonych wartości granicznych). Personel medyczny pracujący z promieniowaniem podlega regularnej dozymetrii i musi stosować odpowiednie środki ochrony indywidualnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl