guz Ta i T1 wysokiego ryzyka
Guzy Ta i T1 wysokiego ryzyka to nowotwory pęcherza moczowego nienaciekające mięśniówki, które charakteryzują się zwiększonym ryzykiem progresji lub nawrotu. Guz Ta to nowotwór nieinwazyjny, ograniczony do nabłonka, natomiast T1 to nowotwór naciekający blaszkę właściwą, ale nie dochodzący do mięśni właściwych pęcherza.
Klasyfikacja jako wysokiego ryzyka opiera się na czynnikach takich jak: wysoki stopień zróżnicowania histopatologicznego (G3), wielkość guza powyżej 3 cm, wieloogniskowość, obecność raka in situ (CIS) jako zmiany towarzyszącej, szybki nawrót po wcześniejszym leczeniu lub specyficzne warianty histologiczne.
Leczenie guzów Ta i T1 wysokiego ryzyka obejmuje pierwotnie przezcewkową resekcję guza (TURBT) z powtórnym wycięciem po 2-6 tygodniach, a następnie dopęcherzową immunoterapię BCG. W przypadku niepowodzenia terapii BCG należy rozważyć radykalną cystektomię. Pacjenci wymagają ścisłej obserwacji z regularną cystoskopią i cytologią moczu co 3 miesiące przez pierwsze 2 lata.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia dopęcherzowa prątkami BCG stanowi standard leczenia powierzchownego raka pęcherza moczowego, z dawkowaniem i schematem podawania dostosowanym do konkretnego preparatu. Preparaty OncoTICE zawierają 2-8 x 10⁸ CFU/fiolkę (po rekonstytucji 0,4–1,6 x 10⁷ CFU/ml), natomiast Onko BCG 100 i 50 zawierają odpowiednio 3,0-12,0 x 10⁸ i 1,5-6,0 x 10⁸ żywych prątków BCG w ampułce. Standardowa terapia indukcyjna polega na podaniu 1 wlewki tygodniowo przez 6 tygodni, rozpoczynając 10-15 dni po TUR, po całkowitym wygojeniu błony śluzowej. Leczenie podtrzymujące różni się w zależności od preparatu: OncoTICE stosuje się przez 3 tygodnie w 3., 6. i 12. miesiącu, z dalszą oceną po roku, natomiast Onko BCG wymaga podawania co 3 miesiące przez 3 lata. W przypadku nawrotów pełną kurację powtarza się po 12 miesiącach dla Tis i 6 miesiącach dla Ta i T1 wysokiego ryzyka.
atenuowany prątek BCG, Bacillus Calmette-Guérin, faza indukcyjna, guz Ta i T1 wysokiego ryzyka, izotoniczny roztwór chlorku sodu, jednostka tworząca kolonię, keloid, leczenie podtrzymujące, naciek, nawrót guza, owrzodzenie, pęcherz moczowy, płyn surowiczy, podszczep Moreau, powierzchowny rak pęcherza moczowego, pozycja siedząca, prątek BCG, preparat dezynfekcyjny, profilaktyka gruźlicy, przezcewkowa resekcja guza, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka BCG, terapia dopęcherzowa, TUR, zawiesina prątków BCG - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml
Onko BCG 50 to preparat zawierający 50 mg żywych, atenuowanych prątków BCG (1,5 × 10⁸ do 6,0 × 10⁸ jednostek) podszczepu brazylijskiego Moreau, stosowany dopęcherzowo w leczeniu raka pęcherza moczowego. Standardowy schemat terapeutyczny obejmuje fazę indukcyjną – 6 wlewek podawanych raz w tygodniu oraz fazę podtrzymującą – 3 wlewki raz w tygodniu podawane w 3., 6., 12., 18., 24., 30. i 36. miesiącu terapii. Każda wlewka to 50 ml zawiesiny, przygotowanej przez rozcieńczenie 1 ml rekonstytuowanego preparatu w 49 ml jałowego roztworu chlorku sodu, z czasem retencji w pęcherzu wynoszącym 2 godziny. W przypadku nawrotu guza in situ (Tis) po 12 miesiącach lub nawrotu guza Ta i T1 wysokiego ryzyka (HG) po 6 miesiącach od ostatniej ekspozycji na BCG, zaleca się powtórzenie pełnej kuracji według powyższego schematu.
Bacillus Calmette-Guérin, dawka terapeutyczna, elektroresekcja przezcewkowa, faza indukcyjna, faza podtrzymująca, guz in situ, guz Ta i T1 wysokiego ryzyka, nawrót choroby, Onko BCG 50, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, roztwór chlorku sodu, śluzówka pęcherza, terapia dopęcherzowa, wlewka dopęcherzowa, wycinek z guza, zaleganie moczu, zawiesina jednolita