prostaglandyna rozszerzająca naczynia
Prostaglandyna rozszerzająca naczynia to związek należący do grupy eikozanoidów, działający jako miejscowy mediator komórkowy, który powoduje relaksację mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Głównym przedstawicielem tej grupy jest prostaglandyna I2 (prostacyklina), syntetyzowana przez śródbłonek naczyniowy z kwasu arachidonowego przy udziale enzymu cyklooksygenazy i prostacykliny syntazy.
Mechanizm działania prostaglandyn rozszerzających naczynia opiera się na aktywacji receptorów błonowych sprzężonych z białkiem G, co prowadzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia cAMP i obniżenia stężenia jonów wapnia w komórkach mięśni gładkich. Efektem tego jest rozkurcz naczyń i zwiększenie przepływu krwi w tkankach.
W praktyce klinicznej prostaglandyny rozszerzające naczynia wykorzystuje się w leczeniu nadciśnienia płucnego, choroby niedokrwiennej kończyn, zaburzeń erekcji oraz do utrzymania drożności przewodu tętniczego u noworodków z wrodzonymi wadami serca. Preparaty prostaglandyn o działaniu naczyniorozszerzającym obejmują epoprostenol, treprostinil, iloprost i seleksypag, stosowane w różnych postaciach farmaceutycznych i drogach podania.
Należy pamiętać, że prostaglandyny rozszerzające naczynia mogą powodować działania niepożądane, takie jak hipotensja, bóle głowy, zaczerwienienie skóry czy reakcje miejscowe w miejscu podania. Ich stosowanie wymaga monitorowania hemodynamicznego pacjenta, szczególnie przy terapii dożylnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxolol Medreg 20 mg
Betaksolol, selektywny antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów poddawanych politerapii. Bezwzględnie należy unikać łączenia betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i bradykardii. Niezalecane jest także jednoczesne stosowanie z amiodaronem, glikozydami nasercowymi, werapamilem oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń automatyzmu, przewodzenia i kurczliwości mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie betaksololu z halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradil), lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i propafenonem, baklofenem, insuliną i sulfonylomocznikami, lidokainą oraz środkami kontrastującymi zawierającymi jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca oraz maskowanie objawów hipoglikemii.
antagoniści wapnia, antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, antagonista wapnia, bradykardia, depresja mięśnia sercowego, działanie bradykardyzujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, EKG, funkcje poznawcze, glikozyd nasercowy, glikozydy nasercowe, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kołatanie serca, kortykosteroidy, lek przeciwarytmiczny, leki przeciwarytmiczne, leki sympatykomimetyczne, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, pochodna dihydropirydyny, pochodne dihydropirydyny, pochodne sulfonylomocznika, prostaglandyna rozszerzająca naczynia, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, środek kontrastujący zawierający jod, stężenie lidokainy w osoczu, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia kurczliwości, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie zatokowe