lek przeciwdepresyjny typu imipraminy
Lek przeciwdepresyjny typu imipraminy należy do grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD), których prototypem jest właśnie imipramina. Te leki działają poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w szczelinie synaptycznej.
Mechanizm działania leków typu imipraminy obejmuje również blokowanie receptorów histaminowych, muskarynowych i α1-adrenergicznych, co odpowiada za charakterystyczny profil działań niepożądanych. Skuteczność tych leków w leczeniu depresji jest porównywalna z nowszymi preparatami, jednak stosowanie ogranicza znaczna liczba działań niepożądanych oraz potencjalne ryzyko kardiotoksyczności, szczególnie w przypadku przedawkowania.
Wskazania do stosowania leków typu imipraminy obejmują leczenie ciężkich epizodów depresji, zwłaszcza z komponentą lękową, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, niektóre postacie bólu neuropatycznego oraz moczenie nocne u dzieci. Ze względu na profil bezpieczeństwa, leki te są obecnie zwykle stosowane jako terapia drugiego rzutu, gdy leczenie nowszymi preparatami (SSRI, SNRI) okazuje się nieskuteczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Preparat CoAramlessa, zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, szczególnie w kontekście układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Podwójna blokada RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie z sakubitrylem/walsartanem (zachować 36-godzinny odstęp), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub dysfunkcją nerek oraz z lekami zwiększającymi ryzyko obrzęku naczynioruchowego (racekadotryl, inhibitory mTOR, gliptyny). Hiperkaliemia jest szczególnie istotna przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu, heparyn, immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), trimetoprimu i kotrimoksazolu. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy przy koniecznym łączeniu terapii.
aliskiren, amiloryd, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, diltiazem, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipoglikemizujące, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, glicerolu triazotan, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, insulina, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, makrolid, neuroleptyk, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, podwójna blokada RAA, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl i walsartan, sitagliptyna, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, tetrakozaktyd, torsade de pointes, triamteren, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, ziele dziurawca