łagodny rozrost stercza

Łagodny rozrost stercza (BPH – Benign Prostatic Hyperplasia) to nienowotworowy przerost gruczołu krokowego, który występuje u większości mężczyzn wraz z wiekiem. Proces ten rozpoczyna się zwykle po 40 roku życia, a do 60 roku życia obserwuje się go u około 50% mężczyzn, zaś po 80 roku życia – u ponad 80%.

Patofizjologia BPH związana jest ze zmianami hormonalnymi, szczególnie ze wzrostem stężenia dihydrotestosteronu (DHT) oraz zaburzeniem równowagi między androgenami a estrogenami. Dochodzi do rozrostu zarówno elementów gruczołowych, jak i zrębu stercza, co prowadzi do powiększenia gruczołu i zwężenia światła cewki moczowej.

Klinicznie BPH manifestuje się objawami z dolnych dróg moczowych (LUTS), które dzieli się na objawy fazy gromadzenia (częstomocz, nokturia, parcia naglące) oraz objawy fazy mikcji (osłabienie strumienia moczu, trudności w rozpoczęciu mikcji, przerywany strumień, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza). Zaawansowany BPH może prowadzić do zatrzymania moczu, kamicy pęcherza, nawracających infekcji dróg moczowych oraz niewydolności nerek.

Diagnostyka opiera się na badaniu per rectum, ocenie nasilenia objawów (skala IPSS), badaniach laboratoryjnych (PSA, kreatynina), USG i badaniu uroflowmetrycznym. Leczenie obejmuje farmakoterapię (alfa-blokery, inhibitory 5-alfa-reduktazy, leki antycholinergiczne) oraz metody zabiegowe (TURP, laserowe, małoinwazyjne metody termiczne) w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze lub z powikłaniami.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Remidia 20 mg

Syldenafil, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym. Silni inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, ketokonazol i itrakonazol, powodują znaczny wzrost ekspozycji na syldenafil (np. rytonawir zwiększa Cmax o 300% i AUC o 1000%), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory CYP3A4, takie jak bozentan (125 mg dwa razy na dobę) zmniejszają AUC syldenafilu o 63%, co może obniżać jego skuteczność. Syldenafil wykazuje także interakcje farmakodynamiczne z azotanami i donorami tlenku azotu oraz z riocyguatem, które nasilają działanie hipotensyjne i są przeciwwskazane. W przypadku α-adrenolityków, np. doksazosyny, obserwuje się dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności ze względu na ryzyko objawowej hipotensji.
acenokumarol, ambrisentan, analiza farmakokinetyczna, AUC, azytromycyna, biodostępność leku, bozentan, Cmax, cymetydyna, CYP2C9, cytochrom P450, doksazosyna, donor tlenku azotu, dypirydamol, działanie hipotensyjne, ekspozycja na lek, epoprostenol, erytromycyna, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, iloprost, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor PDE5, izoenzym CYP3A4, klarytromycyna, klirens, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost stercza, niedociśnienie ortostatyczne, riocyguat, równowaga stężeń, rytonawir, sakubitryl, tętnicze nadciśnienie płucne, warfaryna, właściwości farmakodynamiczne, α-adrenolityk
Leksykon leków
Interakcje leku – Sildenafil Zentiva 20 mg

Syldenafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2C9, co czyni go podatnym na interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tych enzymów. Inhibitory silnie zwiększają ekspozycję na syldenafil, np. rytonawir powoduje 4-krotny wzrost Cmax i 11-krotny wzrost AUC, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, takie jak erytromycyna, zwiększają AUC o 182%, co wymaga dostosowania dawki. Induktory CYP3A4, np. bozentan, zmniejszają AUC syldenafilu o 63%, co może wymagać zwiększenia dawki i ścisłego monitorowania skuteczności. Syldenafil wykazuje słabe hamowanie innych izoenzymów CYP, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 2E1. Nie obserwowano istotnych interakcji z tolbutamidem (250 mg), warfaryną (40 mg) czy atorwastatyną (wzrost AUC o 11%).
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityki, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dysfagia, dysfunkcja śródbłonka, działanie hipotensyjne azotanów, farmakokinetyka syldenafilu, hipotonia ortostatyczna, inhibitor neprylizyny, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy HIV, klarytromycyna, łagodny rozrost stercza, metabolizm syldenafilu, niedociśnienie ortostatyczne, produkt leczniczy, riocyguat, sakubitryl walsartan, silny inhibitor CYP3A4, szlak tlenku azotu/cGMP, tętnicze nadciśnienie płucne, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu

łagodny rozrost stercza

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Remidia 20 mg

Interakcje leku – Sildenafil Zentiva 20 mg