pląsawica mniejsza

Pląsawica mniejsza (chorea minor), znana również jako pląsawica Sydenhama, jest neurologicznym powikłaniem infekcji paciorkowcowej. Charakteryzuje się mimowolnymi, nieregularnymi, szybkimi ruchami kończyn, twarzy i tułowia, które nasilają się podczas stresu, a ustępują we śnie.

Pląsawica mniejsza występuje najczęściej u dzieci w wieku 5-15 lat, częściej u dziewcząt niż u chłopców. Pojawia się zwykle 2-6 miesięcy po infekcji paciorkowcowej (angina, szkarlatyna) jako część zespołu objawów gorączki reumatycznej. Patogeneza opiera się na mechanizmie autoimmunologicznym, gdzie przeciwciała przeciwko antygenom paciorkowcowym reagują krzyżowo z tkankami jąder podstawy mózgu.

W diagnostyce pląsawicy mniejszej istotny jest wywiad dotyczący przebytej infekcji paciorkowcowej, badanie neurologiczne oraz badania serologiczne (ASO, anty-DNaza B). Leczenie obejmuje stosowanie antybiotyków, leków neuroleptyków w celu kontroli objawów ruchowych oraz profilaktykę nawrotów infekcji paciorkowcowej. Przebieg choroby jest zwykle samoograniczający się, z objawami ustępującymi w ciągu 3-6 miesięcy, choć możliwe są nawroty.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl