znieczulenie szyjki macicy
Znieczulenie szyjki macicy to procedura medyczna polegająca na miejscowym podaniu środka znieczulającego w okolice szyjki macicy w celu zniesienia bólu podczas zabiegów ginekologicznych. Najczęściej stosowane środki to lidokaina lub mepiwakaina w stężeniu 1-2%, podawane w postaci roztworu do nastrzykiwania.
Procedura ta jest wykonywana przed inwazyjnymi zabiegami ginekologicznymi takimi jak: biopsja szyjki macicy, konizacja, histeroskopia, wprowadzanie lub usuwanie wkładki wewnątrzmacicznej, a także przed zabiegami przerwania ciąży. Znieczulenie szyjki macicy może być stosowane jako samodzielna metoda lub w połączeniu z innymi rodzajami znieczulenia.
Technika wykonania polega najczęściej na nastrzykiwaniu środka znieczulającego w czterech punktach wokół szyjki macicy (na godzinie 12, 3, 6 i 9) na głębokość około 3-5 mm. Efekt znieczulający pojawia się po kilku minutach i utrzymuje się przez 30-60 minut, w zależności od zastosowanego preparatu. Procedura ta jest relatywnie bezpieczna, jednak istnieje ryzyko wystąpienia reakcji wazowagalnej, a rzadziej reakcji uczuleniowej na środek znieczulający.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Stosowanie lidokainy (Lidocaini hydrochloridum Noridem, 10 mg/ml) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na szybkie przenikanie leku przez łożysko i potencjalne ryzyko dla płodu. Wysokie stężenia lidokainy w osoczu matki mogą powodować depresję ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia napięcia naczyniowego oraz czynności serca płodu i noworodka. Znieczulenia takie jak zewnątrzoponowe, blok nerwu sromowego, blok ogonowy czy znieczulenie szyjki macicy mogą wywołać bradykardię, hipotonię i depresję oddechową u noworodka. Szczególnie niebezpieczne jest przypadkowe podanie lidokainy do płodu, które może skutkować bezdechem, niedociśnieniem i atakiem drgawek, stanowiącym bezpośrednie zagrożenie życia noworodka. Dlatego lidokainę należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy jest to bezwzględnie konieczne, stosując możliwie najmniejsze dawki.
bezdech, blok ogonowy, blokada nerwu sromowego, bradykardia, czynność serca, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dysfagia, hipotonia, lidokainy chlorowodorek, lidokainy chlorowodorek jednowodny, metabolity lidokainy, niedociśnienie, obwodowe napięcie naczyniowe, przenikanie przez łożysko, stężenie lidokainy, znieczulenie szyjki macicy, znieczulenie zewnątrzoponowe -
Leksykon leków
Lidokaina w stężeniach 10 mg/ml i 20 mg/ml przenika przez barierę łożyskową, co umożliwia jej dostęp do krążenia płodowego. Pomimo braku jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających teratogenność lub negatywny wpływ na procesy reprodukcyjne, dane przedkliniczne na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko. W trakcie porodu lidokaina stosowana do znieczulenia okołoszyjkowego lub sromu może wywołać u płodu zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia lub tachykardia, co wymaga ścisłego monitorowania częstości tętna płodu. Decyzja o zastosowaniu lidokainy u kobiet ciężarnych powinna opierać się na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem krótkotrwałego charakteru terapii i konieczności minimalizacji ekspozycji na lek.
bariera łożyskowa, bradykardia, dawka terapeutyczna, dysfagia, interakcje lekowe, karmienie piersią, krążenie płodowe, lidokaina, mleko kobiece, monitorowanie tętna płodu, procesy reprodukcyjne, roztwór do wstrzykiwań, tachykardia, wada rozwojowa, znieczulenie krocza, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie sromu, znieczulenie szyjki macicy -
Leksykon leków
Lidokaina w postaci roztworu do wstrzykiwań Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml jest stosowana w znieczuleniu miejscowym, jednak jej użycie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na zdolność przenikania przez barierę łożyskową. Wysokie stężenia lidokainy w osoczu matki mogą wywołać u płodu depresję ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia napięcia naczyniowego oraz arytmie serca, w tym bradykardię. W praktyce klinicznej zaleca się stosowanie lidokainy w ciąży wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy użyciu najniższych skutecznych dawek i preferowanym stężeniu 10 mg/ml, niższym niż standardowe 20 mg/ml. Szczególną ostrożność należy zachować podczas procedur znieczulenia regionalnego w położnictwie, takich jak zewnątrzoponowe, blokada nerwu sromowego, blok ogonowy czy znieczulenie szyjki macicy, ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu i noworodka, w tym bezdechu, niedociśnienia i drgawek, zwłaszcza w przypadku przypadkowego podskórnego wstrzyknięcia leku w płód.
bariera łożyskowa, bezdech, blok ogonowy, blokada nerwu sromowego, bradykardia, bradykardia płodu, czynność serca płodu, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dysfagia, hipotonia, lidokaina, metabolit, napad padaczkowy, neurotoksyczność lidokainy, niedociśnienie, obwodowe napięcie naczyniowe, roztwór do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie szyjki macicy, znieczulenie zewnątrzoponowe
