guzki krwawnicze
Guzki krwawnicze (hemoroidy) to poszerzone naczynia żylne w okolicy kanału odbytu, które występują u około 50% dorosłej populacji. Ze względu na lokalizację dzieli się je na zewnętrzne – zlokalizowane poniżej linii grzebieniastej, pokryte nabłonkiem wielowarstwowym płaskim oraz wewnętrzne – powyżej linii grzebieniastej, pokryte nabłonkiem walcowatym.
Główne czynniki ryzyka rozwoju guzków krwawniczych obejmują przewlekłe zaparcia, długotrwałe parcie na stolec, siedzący tryb życia, otyłość, ciążę oraz predyspozycje genetyczne. Objawy choroby hemoroidalnej to przede wszystkim krwawienie podczas defekacji, świąd odbytu, dyskomfort, ból oraz wypadanie guzków, które mogą się samoistnie odprowadzać lub wymagać ręcznego odprowadzenia.
Leczenie guzków krwawniczych uzależnione jest od stopnia ich zaawansowania. W łagodnych przypadkach zaleca się modyfikację diety (zwiększenie ilości błonnika), odpowiednią higienę, leki przeciwzapalne oraz preparaty działające miejscowo. W bardziej zaawansowanych stadiach stosuje się metody zabiegowe, takie jak podwiązanie gumowe, skleroterapia, fotokoagulacja, krioterapia lub leczenie operacyjne (hemoroidektomia). Nowe techniki obejmują desarterializację hemoroidów (THD) oraz staplerową hemoroidopeksję.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aethoxysklerol 3%
Aethoxysklerol 3% (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawierający lauromakrogol 400 jest stosowany do obliteracji żylaków, jednak wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Wstrzyknięcie do tętnic jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej martwicy tkanek i potencjalnej amputacji kończyny. Szczególną ostrożność należy zachować podczas podawania preparatu w okolicach twarzy, stóp i kostek, gdzie istnieje zwiększone ryzyko przypadkowego wstrzyknięcia dotętniczego, co może prowadzić do nieodwracalnych zaburzeń wzroku, w tym ślepoty. W przypadku nieprawidłowego podania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych, takich jak pozostawienie kaniuli, podanie 5-10 ml środka miejscowo znieczulającego bez adrenaliny, dożylna heparyna (10 000 IU), obłożenie kończyny watą i hospitalizacja na oddziale chirurgii naczyniowej. W przypadku podskórnego podania zaleca się iniekcję 5-10 ml roztworu soli fizjologicznej z hialuronidazą oraz ewentualne zastosowanie znieczulenia miejscowego bez adrenaliny.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, chirurg naczyniowy, choroba Crohna, choroba zapalna skóry, guzki krwawnicze, heparyna, hialuronidaza, inhibitor ACE, lauromakrogol, martwica tkanek, mikroangiopatia, nadkrzepliwość krwi, neuropatia, niedokrwienie tętnicze, obliteracja żylaków, obrzęk kończyny dolnej, pajączki naczyniowe, przeciek lewo-prawy, przewlekła choroba zapalna jelit, reakcja anafilaktyczna, skala Fontaine, skleroterapia mikropianowa, ślepota, stan gorączkowy, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dotętnicze, zestaw przeciwwstrząsowy, zwieracz odbytu wewnętrzny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidoposterin 50 mg/g
Lidoposterin w postaci maści zawiera 50 mg lidokainy na 1 g preparatu, działającej miejscowo poprzez blokadę przewodnictwa nerwowego, co skutkuje znieczuleniem i łagodzeniem bólu. Preparat jest wskazany przede wszystkim w leczeniu dolegliwości bólowych związanych z chorobą hemoroidalną oraz świądem odbytu. Ponadto, Lidoposterin znajduje zastosowanie jako środek znieczulający przed i po inwazyjnych procedurach diagnostycznych i terapeutycznych w obrębie kanału odbytu, takich jak rektoskopia, anoskopia czy badanie per rectum. Maść jest łatwa w aplikacji, jednak zawiera alkohol cetylowy, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję pomocniczą.
alkohol cetylowy, anoskopia, badanie per rectum, blokowanie przewodnictwa nerwowego, ból pozabiegowy, choroba hemoroidalna, dolegliwość bólowa, guzki krwawnicze, hemoroidy, lidokaina, miejscowy lek przeciwbólowy, miejscowy środek znieczulający, nadwrażliwość, pieczenie, procedura diagnostyczna, rektoskopia, świąd odbytu - Leksykon substancji czynnych
Lauromakrogol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lauromakrogol 400 (Aethoxysklerol) jest środkiem stosowanym w skleroterapii żylaków oraz guzków krwawniczych, którego podanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak wstrzyknięcie dotętnicze prowadzące do martwicy tkanek i potencjalnej amputacji. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie w okolicy twarzy, gdzie może dojść do odwrócenia ciśnienia w tętnicach i nieodwracalnych zaburzeń wzroku, włącznie ze ślepotą. Zaleca się stosowanie minimalnych dawek i niskich stężeń preparatu, zwłaszcza w rejonach o zwiększonym ryzyku, takich jak stopy i kostki. W przypadku powikłań dotętniczych należy pozostawić kaniulę, podać 5-10 ml środka znieczulającego bez adrenaliny, 10 000 IU heparyny, a następnie hospitalizować pacjenta pod opieką chirurgii naczyniowej. Wstrzyknięcie okołożylne wymaga podania 5-10 ml soli fizjologicznej z hialuronidazą oraz ewentualnie znieczulenia miejscowego bez adrenaliny.
Aethoxysklerol, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, cewka moczowa, chirurg naczyniowy, choroba Crohna, choroba zapalna skóry, gruczoł krokowy, guzki krwawnicze, heparyna, hialuronidaza, inhibitor ACE, lauromakrogol 400, martwica tkanki, mięsień zwieracz odbytu, mikroangiopatia, nadkrzepliwość krwi, neuropatia, nietrzymanie stolca, objawy neurologiczne, pajączek naczyniowy, przeciek lewo-prawy, przewlekła choroba zapalna jelit, reakcja anafilaktyczna, skleroterapia mikropiana, skleroterapia żylaków, ślepota, środek miejscowo znieczulający, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dotętnicze, wstrzyknięcie okołożylne, zaburzenie wzroku - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pokrzyku – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Korzeń pokrzyku (Atropa belladonna L., radix) jest stosowany w preparatach do terapii dolegliwości hemoroidalnych, głównie w formie wyciągu gęstego zawierającego atropinę – alkaloid o silnym działaniu antycholinergicznym. Preparaty te, takie jak Hemorol, zawierają od 11,12 mg do 20 mg wyciągu gęstego (4:1) z korzenia pokrzyku, co odpowiada 0,20 mg atropiny na czopek. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym potencjalnych reakcji uczuleniowych oraz methemoglobinemii przy jednoczesnym stosowaniu benzokainy, konieczne jest monitorowanie pacjentów, zwłaszcza w przypadku braku poprawy po tygodniu terapii lub pojawienia się nowych objawów. Preparaty mogą wywoływać przejściowy dyskomfort po aplikacji oraz lekkie działanie przeczyszczające, co wymaga uwzględnienia w planie leczenia, zwłaszcza u pacjentów stosujących inne środki o podobnym działaniu.
atropina, benzokaina, ból uciskowy, dolegliwości hemoroidalne, duszność, działanie antycholinergiczne, guzki krwawnicze, hemoroidy, korzeń pokrzyku, methemoglobinemia, nadwrażliwość, sinica, środek przeczyszczający, substancja aktywna, tachykardia, terapia hemoroidów, wyciąg gęsty, wyciąg z korzenia pokrzyku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Posterisan H (166,7 mg + 2,5 mg)/g
Posterisan H w postaci maści zawiera 166,7 mg/g standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli oraz 2,5 mg/g hydrokortyzonu, co czyni go preparatem o złożonym mechanizmie działania, dedykowanym do leczenia ciężkich dolegliwości okolicy odbytu. Wskazania obejmują nasilony świąd odbytu, stany zapalne, guzki krwawnicze, szczeliny i rozpadliny odbytu oraz wyprysk okolicy odbytu. Standaryzowana zawiesina bakteryjna wykazuje działanie immunomodulujące i wspomaga regenerację tkanek, natomiast hydrokortyzon działa miejscowo przeciwzapalnie, przeciwświądowo i przeciwalergicznie, co pozwala na skuteczne łagodzenie objawów ostrego stanu zapalnego. Maść jest szczególnie zalecana w przypadkach, gdy sama zawiesina bakteryjna jest niewystarczająca, zwłaszcza przy nasilonym świądzie i zapaleniu.
działanie immunomodulujące, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, Escherichia coli, glukokortykosteroid, guzki krwawnicze, hemoroidy, hydrokortyzon, maść Posterisan H, ragada, regeneracja tkanek, rozpadlina odbytu, stan zapalny odbytu, świąd odbytu, szczelina odbytu, wyprysk odbytu, zawiesina bakteryjna - Leksykon substancji czynnych
Ziele żarnowca – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Żarnowiec zwyczajny (Cytisus scoparius) jest składnikiem preparatów stosowanych w leczeniu hemoroidów, np. czopków Hemorol, które zawierają 80 mg wyciągu gęstego złożonego (4:1) z ziela żarnowca wraz z innymi roślinnymi ekstraktami i benzokainą. Terapia wymaga ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne oraz methemoglobinemia wywołana miejscowym stosowaniem benzokainy. Objawy methemoglobinemii obejmują bladość, sinicę, duszność, zmęczenie, bóle głowy, tachykardię i mogą pojawić się w ciągu kilku minut do 1-2 godzin po aplikacji. W przypadku ich wystąpienia lub braku poprawy po tygodniu stosowania, konieczne jest przerwanie terapii i konsultacja lekarska. Dolegliwości bólowe związane z uciskiem dużych guzków krwawniczych są typowe i ustępują po rozpuszczeniu czopka (5-10 minut). Preparaty te wykazują także lekkie działanie przeczyszczające, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego lub stosujących inne leki o podobnym działaniu.
atropina, benzokaina, bolesność uciskowa, czopki Hemorol, duszność, działanie przeczyszczające, guzki krwawnicze, kłącze pięciornika, kora kasztanowca, leczenie hemoroidów, methemoglobinemia, objawy alergiczne, reakcja uczuleniowa, sinica, tachykardia, wyciąg gęsty złożony, wyciąg z pokrzyku, wyciąg z rumianku, wyciąg z żarnowca, ziele krwawnika - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Posterisan 166,7 mg
Posterisan w maści (166,7 mg/g), zawierający standaryzowaną zawiesinę zabitych bakterii Escherichia coli konserwowanych fenolem (3,3 mg płynnego fenolu), jest bezpieczny do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Na podstawie dostępnych danych klinicznych nie stwierdzono przeciwwskazań do jego stosowania w tych okresach, a miejscowa aplikacja w okolicy odbytu minimalizuje ryzyko przenikania substancji czynnej do mleka matki, co ogranicza ekspozycję noworodka. W składzie preparatu znajduje się lanolina, która może wywoływać miejscowe reakcje alergiczne, co wymaga uwagi podczas stosowania. Zaleca się stosowanie minimalnej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, zgodnie z zasadami farmakoterapii u kobiet ciężarnych i karmiących.
- Leksykon substancji czynnych
Kora kasztanowca – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kora kasztanowca (Hippocastani cortex) jest stosowana wyłącznie zewnętrznie w leczeniu objawów niewydolności żylnej oraz w preparatach dermatologicznych, np. w złożonym preparacie Hemorol, używanym w terapii hemoroidów. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa u dzieci, nie zaleca się stosowania tych preparatów u pacjentów poniżej 18 roku życia. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie skuteczności leczenia oraz obserwacja ewentualnych działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych, które mogą wymagać przerwania stosowania preparatu i konsultacji lekarskiej. W przypadku Hemorolu, ze względu na obecność benzokainy, istnieje ryzyko methemoglobinemii, której objawy (bladość, sinica, duszność, tachykardia) mogą pojawić się w ciągu 1-2 godzin po aplikacji.
benzokaina, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, działanie uczulające, guzki krwawnicze, hemoroidy, Hippocastani cortex, kora kasztanowca, methemoglobinemia, niewydolność żylna, objaw alergiczny, populacja pediatryczna, preparat dermatologiczny, reakcja nadwrażliwości, stosowanie zewnętrzne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aethoxysklerol 3% 30 mg/ml
Podczas stosowania Aethoxysklerolu 3% (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań zawierający lauromakrogol 400) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie na tle miejscowym i ogólnym. Najistotniejsze są miejscowe reakcje takie jak martwica skóry i tkanek głębokich, zwłaszcza po nieumyślnym wstrzyknięciu do tkanki okołożylnej, z ryzykiem wzrastającym proporcjonalnie do stężenia i objętości leku. W trakcie skleroterapii żylaków kończyn dolnych i guzków krwawniczych odnotowuje się bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka uogólniona, napady astmy), a także zaburzenia neurologiczne (np. zaburzenia krążenia mózgowego, utrata przytomności, parestezje), kardiologiczne (zatrzymanie pracy serca, arytmie) oraz naczyniowe (zakrzepica żył głębokich, zator płucny). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z neowaskularyzacją i krwiakami jako częstymi, a martwicą, gorączką i zaburzeniami ciśnienia tętniczego jako bardzo rzadkimi. W miejscu podania często pojawia się ból i zakrzepica, a niezbyt często martwica i stwardnienie.
afazja, alergiczne zapalenie skóry, ataksja, bradykardia, guzki krwawnicze, hirsutyzm, kardiomiopatia stresowa, krwioplucie, lauromakrogol, martwica tkanek, neowaskularyzacja, niedowład połowiczy, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, pokrzywka kontaktowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skleroterapia guzków krwawniczych, skleroterapia mikropiana, skleroterapia żylaków, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie erekcji, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń, zapalenie odbytu, zapaść naczyniowa, zator płucny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Posterisan H 387,1 mg + 5 mg
Posterisan H w postaci czopków doodbytniczych zawiera dwie substancje czynne: 387,1 mg standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli oraz 5 mg hydrokortyzonu. Preparat jest wskazany do leczenia ciężkich przypadków świądu i stanów zapalnych okolicy odbytu związanych z guzkami krwawniczymi, szczególnie gdy objawy te mają charakter przewlekły lub nawracający i znacząco obniżają jakość życia pacjenta. Działanie leku opiera się na synergistycznym połączeniu efektu przeciwzapalnego hydrokortyzonu oraz immunomodulującego działania składników komórkowych E. coli, co pozwala na skuteczną redukcję świądu, zaczerwienienia, obrzęku i bólu w obrębie odbytu.
choroba hemoroidalna, czopki doodbytnicze, dolegliwości hemoroidalne, działania niepożądane systemowe, działanie immunomodulujące, działanie przeciwzapalne, Escherichia coli, guzki krwawnicze, hemoroidy, hydrokortyzon, hydroksystearynian makrogologlicerolu, kortykosteroid, ścieńczenie skóry, stan zapalny, steroid przeciwzapalny, świąd odbytu, świąd okolicy odbytu - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pięciornika – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) wykazuje właściwości ściągające i przeciwzapalne, co czyni je użytecznym w leczeniu łagodnych biegunek oraz stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej. W terapii objawowej biegunek należy zwrócić uwagę na konieczność konsultacji lekarskiej w przypadku nawrotów lub obecności krwi w stolcu, co może wskazywać na poważniejsze patologie. Stosowanie preparatów złożonych zawierających kłącze pięciornika, takich jak Hemorol, wymaga monitorowania efektów terapeutycznych – brak poprawy po 7 dniach lub pojawienie się nowych objawów powinny skłonić do ponownej oceny klinicznej. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, preparaty te nie są zalecane u pacjentów poniżej 18 roku życia.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diohespan Max 1000 mg
Diohespan Max, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy w postaci proszku doustnego, jest wskazany w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej kończyn dolnych oraz w terapii żylaków odbytu. Preparat wykazuje działanie ochronne na naczynia żylne, redukując objawy takie jak bóle i nocne kurcze nóg, uczucie ciężkości, obrzęki, żylaki oraz pajączki naczyniowe. W przypadku hemoroidów lek łagodzi dolegliwości bólowe, świąd, krwawienie oraz wypadanie guzków krwawniczych. Diohespan Max jest szczególnie zalecany u pacjentów z siedzącym lub stojącym trybem życia, z predyspozycjami genetycznymi, kobiet w ciąży i po porodzie, osób z nadwagą oraz u chorych z już rozpoznaną niewydolnością żylną lub zaostrzeniem choroby hemoroidalnej.
choroba hemoroidalna, ciężkość nóg, diosmina zmikronizowana, guzki krwawnicze, kompresjoterapia, krwawienie z odbytu, naczynie żylne, objętość krwi krążącej, obrzęk nóg, pajączki naczyniowe, pończochy uciskowe, przewlekła niewydolność żylna kończyn dolnych, zaburzenia krążenia żylnego, zastój krwi, żylaki kończyn dolnych, żylaki odbytu - Leksykon chorób i schorzeń
Ból odbytu – Diagnostyka i diagnoza
Ból odbytu jest objawem o szerokim spektrum etiologicznym, z dominującą grupą przyczyn stanowiących około 95% przypadków, w tym szczelina odbytu, zakrzepica zewnętrznych hemoroidów oraz ropień okołoodbytniczy. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie medycznym, który pozwala na prawidłowe rozpoznanie w około 90% przypadków, oraz badaniu fizykalnym obejmującym inspekcję, delikatne rozchylenie pośladków i badanie per rectum. Wskazane jest również wykonanie badań dodatkowych, takich jak anoskopia, rektoskopia, sigmoidoskopia, kolonoskopia, badania laboratoryjne, manometria anorektalna oraz badania obrazowe (TK, MRI, USG), zwłaszcza przy przewlekłym bólu, niepokojących objawach lub braku odpowiedzi na leczenie. Charakterystyczne objawy, takie jak ostry ból podczas defekacji z krwawieniem w szczelinie odbytu czy nagły, silny ból z wyczuwalną masą w zakrzepicy hemoroidalnej, umożliwiają wstępne rozpoznanie kliniczne.
anoskopia, badania krwi, badanie per rectum, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroby zapalne jelit, dyssynergia defekacji, guzki krwawnicze, kolonoskopia, manometria anorektalna, neuralgia nerwu sromowego, proctalgia fugax, rak odbytu, rektoskopia, ropień okołoodbytniczy, sigmoidoskopia, szczelina odbytu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia defekacji, zakrzepica hemoroidów, zapalenie odbytnicy, zespół mięśnia dźwigacza odbytu - Leksykon substancji czynnych
Lauromakrogol – Przedawkowanie
Lauromakrogol 400 (Aethoxysklerol) jest środkiem stosowanym w skleroterapii do eliminacji żylaków poprzez wywołanie kontrolowanego uszkodzenia śródbłonka naczyń żylnych. Preparat dostępny jest w stężeniach 0,5% (5 mg/ml) oraz 3% (30 mg/ml) w formie roztworu do iniekcji. Przedawkowanie może nastąpić przez podanie zbyt dużej objętości lub zbyt wysokiego stężenia, co prowadzi do poważnych powikłań miejscowych, w tym martwicy tkanek. Szczególnie niebezpieczne jest wstrzyknięcie okołożylne, które może powodować toksyczne uszkodzenie tkanek otaczających naczynie, zwłaszcza w skleroterapii żylaków kończyn dolnych oraz guzków krwawniczych, gdzie ryzyko rozszerzenia martwicy na okoliczne struktury anatomiczne jest znaczne.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aethoxysklerol 3% 30 mg/ml
Preparat Aethoxysklerol 3% (30 mg/ml lauromakrogolu 400) jest wskazany do skleroterapii żylaków kończyn dolnych o większym kalibrze oraz guzków krwawniczych (hemoroidów) I i II stopnia. Mechanizm działania polega na chemicznym uszkodzeniu śródbłonka naczynia, prowadzącym do jego włóknienia i zamknięcia światła. Preparat podawany jest w formie roztworu do wstrzykiwań, gdzie w 2 ml znajduje się 60 mg substancji czynnej. Wskazania do stosowania obejmują zmiany naczyniowe o określonej wielkości i charakterystyce, a wybór stężenia preparatu powinien być dostosowany do rozmiaru żylaków lub stopnia zaawansowania guzków krwawniczych.
Aethoxysklerol, guzki krwawnicze, hemoroidy, interakcje lekowe, lauromakrogol 400, leczenie chirurgiczne, reakcja niepożądana, roztwór do wstrzykiwań, skleroterapia guzków krwawniczych, skleroterapia żylaków, skleroterapia żylaków kończyn dolnych, środek obliterujący, uszkodzenie śródbłonka, włóknienie, żylaki kończyn dolnych - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pięciornika – Dawkowanie i sposób podawania
Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) jest stosowane w leczeniu łagodnych biegunek oraz niewielkich stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej u dorosłych i osób starszych. W przypadku odwaru z kłącza pięciornika (1g/g, zioła do zaparzania) dawkowanie w biegunce wynosi ½ łyżeczki (ok. 2 g) na ¾ szklanki (ok. 150 ml) wody, gotowanej 15 minut, podawane do 3 razy dziennie, z maksymalną dawką dobową 6 g, nie dłużej niż 3 dni bez konsultacji lekarskiej. W stanach zapalnych jamy ustnej stosuje się odwar z ½ łyżeczki (ok. 2 g) na ½ szklanki (ok. 100 ml) wody do płukania kilka razy dziennie, nie dłużej niż 7 dni bez konsultacji. Preparat Hemorol (czopki doodbytnicze zawierające kłącze pięciornika w wyciągu złożonym) stosuje się u dorosłych po jednym czopku rano i wieczorem, maksymalnie 2 czopki dziennie, do ustąpienia dolegliwości, nie dłużej niż 7 dni.
choroba przewodu pokarmowego, czopek, dawkowanie substancji, guzki krwawnicze, Hemorol, kłącze pięciornika, łagodna biegunka, maksymalna dawka dobowa, odwar, podanie doodbytnicze, populacja geriatryczna, Potentilla erecta, Potentilla tormentilla, preparat jednoskładnikowy, preparat złożony, wyciąg złożony, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Octan hydrokortyzonu – Wskazania do stosowania
Octan hydrokortyzonu, będący pochodną hydrokortyzonu z grupy kortykosteroidów, wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne. W preparacie Hemkortin-HC stosowanym w proktologii, octan hydrokortyzonu występuje w dawkach 5 mg w 1 g maści doodbytniczej oraz 10 mg w 1 czopku, w połączeniu z jednowodnym siarczanem cynku (odpowiednio 5 mg i 10 mg), co wzmacnia efekt przeciwzapalny i ściągający. Preparat ten jest wskazany w leczeniu hemoroidów, stanów zapalnych odbytu, szczeliny odbytu, świądu oraz w terapii przed- i pooperacyjnej w chirurgii proktologicznej. Wybór formy farmaceutycznej (maść lub czopki) powinien uwzględniać lokalizację zmian, nasilenie objawów oraz preferencje pacjenta, przy czym czopki zawierają wyższą dawkę substancji czynnych i są preferowane przy zmianach wewnątrz kanału odbytu.
chirurgia proktologiczna, choroba hemoroidalna, czopki doodbytnicze, fissura ani, guzki krwawnicze, hemoroidy, iritis, kortykosteroid, maść do oczu, maść doodbytnicza, octan hydrokortyzonu, oksytetracyklina, siarczan cynku, świąd odbytu, szczelina odbytu, zapalenie odbytu, zapalenie tęczówki, zapalenie twardówki, zapalenie ucha zewnętrznego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aesculan (62,5 mg + 5 mg)/g
Preparat Aesculan w postaci maści doodbytniczej o stężeniu 62,5 mg wyciągu z kory kasztanowca oraz 5 mg lidokainy chlorowodorku w 1 g maści jest wskazany do leczenia objawowego choroby hemoroidalnej u dorosłych. Wyciąg z kory kasztanowca wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwwysiękowe oraz uszczelniające naczynia krwionośne, natomiast lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie, redukując ból i świąd. Maść aplikowana jest bezpośrednio na zmiany hemoroidalne, zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne (z użyciem aplikatora), co umożliwia skuteczne łagodzenie objawów takich jak świąd, pieczenie, ból podczas defekacji, krwawienie, wysięk śluzowy, uczucie niepełnego wypróżnienia oraz wypadanie guzków krwawniczych.
aplikator doodbytniczy, ból podczas defekacji, choroba hemoroidalna, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwwysiękowe, działanie przeciwzapalne, guzki krwawnicze, hemoroidy wewnętrzne, kora kasztanowca, krwawienie z odbytu, leczenie przewlekłe, lidokaina, maść doodbytnicza, świąd odbytu, uszczelnianie naczyń krwionośnych, wyciąg z kory kasztanowca, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Radirex 11,3-13,9 mg związków antranoidowych w przeliczeniu na reinę
Preparat Radirex zawiera korzeń rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon) w dawce 513,5 mg, co odpowiada 11,3-13,9 mg pochodnych hydroksyantracenowych w przeliczeniu na reinę. Lek wykazuje silne działanie przeczyszczające i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Radirex jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także w stanach takich jak niedrożność jelit, atonia jelit, ostre i przewlekłe choroby zapalne jelit (w tym wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna), zapalenie wyrostka robaczkowego oraz u osób z guzkami krwawniczymi (hemoroidami). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zapaleniem kłębuszków nerkowych i kamicą szczawianową ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego i zwiększonego wydalania szczawianów.
atonia jelit, biegunka, ból brzucha o niejasnej etiologii, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie przeczyszczające, guzki krwawnicze, hemoroid, kamica szczawianowa, korzeń rzewienia, niedrożność jelit, nieswoista choroba zapalna jelit, odwodnienie, perystaltyka, pochodne hydroksyantracenowe, stan zapalny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie wyrostka robaczkowego, związek antrachinonowy, związek antranoidowy - Leksykon substancji czynnych
Ruskogenina – Wskazania do stosowania
Ruskogenina jest substancją czynną o działaniu przeciwzapalnym, stosowaną w leczeniu dolegliwości okolicy odbytu i odbytnicy, często w połączeniu z miejscowo znieczulającą tetrakainą (chlorowodorkiem tetrakainy). Preparaty takie jak Ruskorex dostępne są w formie maści (10 mg ruskogeniny i 10 mg tetrakainy na 1 g) oraz czopków (25 mg ruskogeniny i 25 mg tetrakainy na 1 czopku o masie 2 g), co umożliwia dostosowanie terapii do lokalizacji zmian – maść do stosowania zewnętrznego, czopki do leczenia zmian wewnętrznych. Ruskogenina skutecznie łagodzi ból, świąd oraz zmniejsza stan zapalny błony śluzowej odbytnicy, co jest szczególnie istotne w terapii przewlekłych stanów zapalnych, zapalenia zakrzepowego guzków krwawniczych oraz w leczeniu uzupełniającym po zabiegach chirurgicznych w obrębie odbytu i odbytnicy.
- Leksykon substancji czynnych
Lauromakrogol – Dawkowanie i sposób podawania
Lauromakrogol 400 (polidokanol) jest skutecznym środkiem stosowanym w skleroterapii naczyń żylnych o różnej średnicy, od pajączków naczyniowych po duże żylaki, a także w leczeniu guzków krwawniczych. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 mg/kg masy ciała, co dla pacjenta o masie 70 kg odpowiada 140 mg (np. 28 ml Aethoxysklerolu 0,5% lub 4,6 ml Aethoxysklerolu 3%). W przypadku podawania w formie mikropiany zaleca się limit 10 ml na sesję i dobę, niezależnie od masy ciała. Dawkowanie jest dostosowane do rodzaju i wielkości naczyń: pajączki leczymy roztworem 0,5% (0,1-0,2 ml na wstrzyknięcie), żylaki średnie i duże 2-3% (płyn lub mikropiana, z objętościami do 2 ml na wstrzyknięcie i do 6 ml mikropiany dla dużych żył odpiszczelowych). W leczeniu guzków krwawniczych stosuje się 3% roztwór, podając do 1 ml na guzek (0,5 ml w okolicy „godziny 11” u mężczyzn), maksymalnie 3 ml na sesję.
Aethoxysklerol, guzki krwawnicze, lauromakrogol 400, linia grzebieniasta, manewr Valsalvy, masa ciała, mikropiana, naczynia żylne, nietrzymanie stolca, pajączki naczyniowe, pończocha elastyczna, skleroterapia żył, szypuła naczyniowa, terapia uciskowa, USG duplex, zakrzep, zwieracz odbytu wewnętrzny, żyła odpiszczelowa, żylakowatość - Leksykon substancji czynnych
Sodu dokuzynian – Wskazania do stosowania
Sodu dokuzynian, jako anionowy surfaktant, działa poprzez obniżenie napięcia powierzchniowego stolca, co ułatwia przenikanie wody do mas kałowych i ich zmiękczenie, wspomagając defekację. Preparaty dostępne na polskim rynku to m.in. czopki Laxol (100 mg) oraz kapsułki miękkie Ulgix Laxi (50 mg), różniące się wskazaniami i formą podania. Laxol jest stosowany głównie w krótkotrwałym leczeniu zaparć u osób powyżej 12 roku życia, natomiast Ulgix Laxi znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu przewlekłych zaparć, jak i profilaktyce, a także w przygotowaniu do badań endoskopowych i zabiegów chirurgicznych przewodu pokarmowego. Kapsułki zawierają dodatkowo sorbitol ciekły (3,5 mg) i glikol propylenowy (15 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancjami.
badanie endoskopowe, badanie radiologiczne jamy brzusznej, czopek, defekacja, dysfagia, glikol propylenowy, guzki krwawnicze, hemoroidy, kapsułka miękka, kolonoskopia, nietolerancja pokarmowa, operacja jamy brzusznej, pacjent kardiologiczny, procedura diagnostyczna, przewód pokarmowy, przygotowanie jelita grubego, rektoskopia, skurcz jelita, sodu dokuzynian, sorbitol ciekły, surfaktant anionowy, szczelina odbytu, zabieg chirurgiczny, zaparcie, zmiękczanie stolca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aethoxysklerol 3% 30 mg/ml
Przedawkowanie preparatu Aethoxysklerol 3% (lauromakrogol 400, 30 mg/ml) stosowanego w skleroterapii żylaków kończyn dolnych oraz guzków krwawniczych może prowadzić do poważnych powikłań miejscowych, w tym martwicy tkanek. Do głównych przyczyn przedawkowania należą podanie zbyt dużej objętości leku lub zastosowanie nieadekwatnie wysokiego stężenia względem średnicy naczynia i stanu klinicznego pacjenta. Martwica może wystąpić zarówno w miejscu wstrzyknięcia, jak i w tkankach okołożylnego obszaru, szczególnie niebezpieczna jest progresja martwicy w okolicy odbytu przy skleroterapii guzków krwawniczych. Objawy przedawkowania obejmują intensywny ból, obrzęk, zmiany skórne (zaczerwienienie, zblednięcie, zasinienie), a w zaawansowanych przypadkach owrzodzenia i rozszerzającą się martwicę.
Aethoxysklerol, działanie niepożądane, guzki krwawnicze, lauromakrogol, leczenie chirurgiczne, martwica, martwica miejscowa, martwica tkanki, obrzęk tkanki, owrzodzenie, roztwór do wstrzykiwań, skleroterapia, skleroterapia guzków krwawniczych, skleroterapia żylaków kończyn dolnych, światło naczynia, technika wstrzyknięcia, wstrzyknięcie okołożylne - Leksykon substancji czynnych
Reina – Przeciwwskazania stosowania
Reina, pochodna hydroksyantracenowa zawarta w korzeniu rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon), jest głównym składnikiem aktywnym preparatu Radirex, gdzie każda tabletka zawiera 513,5 mg korzenia rzewienia, co odpowiada 11,3–13,90 mg pochodnych hydroksyantracenowych w przeliczeniu na reinę. Ze względu na mechanizm działania i farmakologiczne właściwości, stosowanie reiny jest przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych, w tym w niedrożności jelit, atonii jelit, ostrych i przewlekłych chorobach zapalnych jelit (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), zapaleniu wyrostka robaczkowego, guzach krwawniczych, biegunkach oraz bólach brzucha o niejasnej etiologii. Ponadto, reina jest przeciwwskazana w schorzeniach układu moczowego, takich jak zapalenie kłębuszków nerkowych i kamica szczawianowa, ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego i zwiększonego wydalania szczawianów. Istotnym przeciwwskazaniem jest także odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia, które mogą być pogłębione przez działanie przeczyszczające reiny.
adrenokortykosteroid, atonia jelit, atonia jelita grubego, biegunka, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, diuretyk, działanie przeczyszczające, glikozyd nasercowy, guzki krwawnicze, hemoroidy, hipokaliemia, interakcja lekowa, kamica szczawianowa, korzeń rzewienia, lek przeciwcholinergiczny, nadwrażliwość, niedrożność jelit, odwodnienie, opioidowy lek przeciwbólowy, pochodna hydroksyantracenowa, polipragmazja, Radirex, reina, Rheum officinale, Rheum palmatum, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji wątroby, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Phlebodia 600 mg
Phlebodia, zawierająca 600 mg diosminy w postaci tabletek powlekanych, jest wskazana do stosowania u dorosłych pacjentów z niewydolnością żylną kończyn dolnych oraz w krótkotrwałym leczeniu objawowym zaostrzeń hemoroidów. Lek redukuje objawy takie jak uczucie ciężkości, ból kończyn dolnych oraz dolegliwości związane z zespołem niespokojnych nóg, poprawiając komfort pacjentów z żylakami. W przypadku hemoroidów Phlebodia łagodzi ból, pieczenie, świąd, dyskomfort związany z krwawieniem oraz obrzęk guzków krwawniczych, jednak leczenie powinno być ograniczone do okresów zaostrzeń i nie zastępuje terapii przyczynowej.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aethoxysklerol 3% 30 mg/ml
Aethoxysklerol 3% (30 mg/ml) to roztwór do iniekcji zawierający 60 mg lauromakrogolu 400 w 2 ml, stosowany w formie płynnej lub mikropiany do leczenia żylaków kończyn dolnych oraz guzków krwawniczych. Maksymalna dawka wynosi 2 mg lauromakrogolu 400/kg masy ciała na dobę, co dla pacjenta 70 kg odpowiada 140 mg (4,6 ml roztworu). Przy podawaniu mikropiany nie należy przekraczać 10 ml na sesję i dobę, a leczenie rozległych żylaków wymaga kilku sesji. Wstrzyknięcia muszą być dożylne, z kontrolą pozycji igły (np. aspiracją krwi), a kończyna powinna być w pozycji poziomej lub uniesionej pod kątem 30-45° przy mikropianie. Zaleca się stosowanie igieł ≥ 25G oraz jednorazowych strzykawek z płynnym ruchem tłoka. W przypadku guzków krwawniczych I i II stopnia iniekcje podśluzówkowe nie powinny przekraczać 3 ml na sesję, z maksymalnie 1 ml na guzek i 0,5 ml w okolicy „godziny jedenastej” u mężczyzn, ze względu na ryzyko uszkodzenia mięśnia zwieracza i struktur sąsiednich.
duplex USG, gruczoł krokowy, guzki krwawnicze, lauromakrogol 400, leczenie uciskowe, linia grzebieniasta, manewr Valsalvy, mikropiana, nietrzymanie stolca, opatrunek uciskowy, podanie dożylne, podanie podśluzówkowe, pończocha elastyczna, skleroterapia, szypuła naczyniowa, zwieracz odbytu, żyła odpiszczelowa, żylaki kończyn dolnych - Leksykon substancji czynnych
Tetrakaina – Wskazania do stosowania
Tetrakaina, ester kwasu paraaminobenzoesowego, wykazuje szybki początek działania i długotrwałe znieczulenie miejscowe. W preparacie Rapydan (plaster leczniczy zawierający 70 mg tetrakainy i 70 mg lidokainy) stosowana jest do powierzchniowego znieczulenia niezmienionej chorobowo skóry u dorosłych oraz dzieci powyżej 3. roku życia, głównie przed wkłuciami igły (dożylne, dotętnicze, podskórne, domięśniowe) oraz drobnymi zabiegami dermatologicznymi, takimi jak biopsje trepanacyjne czy elektrokoagulacja zmian skórnych. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z niskim progiem bólu i lękiem przed iniekcjami, poprawiając komfort i współpracę podczas procedur medycznych.
biopsja skóry, biopsja trepanem, brodawka, elektrokoagulacja, fistulotomia, guzki krwawnicze, hemoroidektomia, hemoroidy, iniekcja podskórna, kępki żółte, lidokaina, nakłucie skóry, plaster leczniczy, przetoka okołoodbytnicza, ruskogenina, sfinkterotomia, świąd odbytu, szczelina odbytu, terapia uzupełniająca, tetrakaina, wkłucie centralne, wkłucie dotętnicze, wkłucie igły, zapalenie błony śluzowej odbytnicy, zastosowanie pediatryczne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie powierzchniowe skóry, zwieracz odbytu - Leksykon substancji czynnych
Ziele żarnowca – Wskazania do stosowania
Ziele żarnowca (Cytisus scoparius L. herba) jest składnikiem złożonych preparatów leczniczych, takich jak Hemorol, stosowanych w terapii objawowej żylaków odbytu. Hemorol zawiera 80 mg wyciągu gęstego złożonego (4:1) z ziela żarnowca oraz innych roślinnych substancji czynnych, ekstraktowanych w 40% etanolu. Preparat w formie czopków doodbytniczych umożliwia miejscowe działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i łagodzące objawy hemoroidalne, takie jak ból, świąd, pieczenie oraz ból przy defekacji. Ziele żarnowca działa synergistycznie z benzokainą (miejscowe znieczulenie), korą kasztanowca (escyna o działaniu przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym), kłączem pięciornika i zielem krwawnika (działanie ściągające i przeciwzapalne), a także wyciągami z rumianku i pokrzyku (działanie przeciwzapalne i rozkurczowe).
achillea millefolium, Aesculus hippocastanum, atropina, benzokaina, choroba hemoroidalna, Cytisus scoparius, czopki doodbytnicze, dolegliwości hemoroidalne, escyna, guzki krwawnicze, hemoroidy, Hemorol, kłącze pięciornika, kora kasztanowca, Potentilla erecta, wyciąg z korzenia pokrzyku, wyciąg z kwiatu rumianku, wyciąg z ziela żarnowca, ziele krwawnika, ziele żarnowca, żylaki odbytu - Leksykon substancji czynnych
Lauromakrogol – Przeciwwskazania stosowania
Lauromakrogol 400 jest substancją czynną stosowaną w skleroterapii naczyń żylnych oraz guzków krwawniczych, dostępną w preparatach o stężeniach 0,5% (5 mg/ml) oraz 3% (30 mg/ml), np. Aethoxysklerol. Mechanizm działania polega na miejscowym uszkodzeniu śródbłonka naczyń, co prowadzi do ich sklerotyzacji. Ze względu na potencjalne ryzyko indukcji procesów zakrzepowych, szczególnie istotne jest przestrzeganie przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na lauromakrogol lub substancje pomocnicze (etanol, potas, sód), ciężkie, niekontrolowane choroby układowe, unieruchomienie pacjenta, zaawansowana choroba obturacyjna tętnic kończyn dolnych (stadia III i IV wg Fontaine), a także obecność chorób zakrzepowo-zatorowych lub czynników ryzyka zakrzepicy (np. stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, terapia hormonalna, otyłość, palenie tytoniu, długotrwałe unieruchomienie).
Aethoxysklerol, choroba obturacyjna tętnic, choroba zakrzepowo-zatorowa, dziedziczna skłonność do zakrzepicy, etanol, guzki krwawnicze, hormonalna terapia zastępcza, hormonalne środki antykoncepcyjne, lauromakrogol, martwica tkanek, niedokrwienie, ostry stan zapalny, powikłania zakrzepowo-zatorowe, powikłanie naczyniowo-mózgowe, proces zakrzepowy, przeciek lewo-prawy, skala Fontaine, skleroterapia guzków krwawniczych, skleroterapia naczyń żylnych, sklerotyzacja, śródbłonek naczyń żylnych, śródbłonek naczyniowy, substancja sklerotyzująca, substancje pomocnicze, zator paradoksalny