blokada receptora beta-adrenergicznego

Blokada receptora beta-adrenergicznego to mechanizm działania leków określanych jako beta-blokery (antagoniści receptorów beta-adrenergicznych). Receptory beta-adrenergiczne należą do rodziny receptorów adrenergicznych, które są aktywowane przez katecholaminy, takie jak adrenalina i noradrenalina.

Receptory beta-adrenergiczne dzielą się na kilka podtypów: beta-1 (dominujące w sercu), beta-2 (znajdujące się głównie w oskrzelach i naczyniach krwionośnych) oraz beta-3 (obecne w tkance tłuszczowej). Beta-blokery mogą działać selektywnie na określone podtypy receptorów lub nieselektywnie na wszystkie rodzaje receptorów beta.

Mechanizm blokady polega na kompetycyjnym wiązaniu się leku z receptorem, co uniemożliwia przyłączenie się naturalnych ligandów (adrenaliny i noradrenaliny). W efekcie dochodzi do zahamowania przekazywania sygnału wewnątrzkomórkowego i zmniejszenia efektów działania układu współczulnego.

Kliniczne zastosowania beta-blokerów obejmują leczenie nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, niewydolności serca, zaburzeń rytmu serca, jaskry, a także w profilaktyce migreny. Blokada receptorów beta-adrenergicznych prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca, siły skurczu mięśnia sercowego, zwolnienia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenia ciśnienia tętniczego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl