oftalmoskopia bezpośrednia

Oftalmoskopia bezpośrednia to podstawowa technika diagnostyczna w okulistyce, umożliwiająca badanie dna oka i struktur siatkówki przy użyciu oftalmoskopu ręcznego. Metoda ta pozwala na ocenę tarczy nerwu wzrokowego, naczyń siatkówki, plamki żółtej oraz obwodowych części siatkówki, co ma kluczowe znaczenie w diagnostyce wielu chorób oczu.

Podczas badania lekarz używa oftalmoskopu bezpośredniego – urządzenia z wbudowanym źródłem światła i systemem soczewek. Badanie przeprowadza się w zaciemnionym pomieszczeniu, a źrenica pacjenta powinna być rozszerzona za pomocą kropli rozszerzających źrenice (midriaza). Oftalmoskop trzymany jest blisko oka pacjenta, co umożliwia uzyskanie obrazu powiększonego około 15-krotnie.

Oftalmoskopia bezpośrednia jest niezbędna w diagnostyce takich schorzeń jak retinopatia cukrzycowa, nadciśnieniowa, jaskra, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie naczyniówki czy odwarstwienie siatkówki. Metoda ta ma jednak pewne ograniczenia – zapewnia stosunkowo małe pole widzenia i utrudnia ocenę obwodowych części siatkówki, dlatego w wielu przypadkach uzupełnia się ją oftalmoskopią pośrednią lub badaniem przy użyciu lampy szczelinowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl