klatka piersiowa kurza
Klatka piersiowa kurza (łac. pectus carinatum) to wrodzona deformacja polegająca na uwypukleniu mostka i przednich fragmentów żeber, co nadaje klatce piersiowej wygląd przypominający ptasi grzebień. Stan ten występuje znacznie rzadziej niż klatka piersiowa lejkowata (pectus excavatum), stanowiąc około 5-15% wszystkich deformacji klatki piersiowej.
Etiologia schorzenia obejmuje zaburzenia wzrostu chrząstek żebrowych, które powodują nieprawidłowe wypchnięcie mostka do przodu. Klatka piersiowa kurza może występować jako izolowana wada lub towarzyszyć innym schorzeniom, takim jak zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa czy zespół Polanda. Częściej dotyka chłopców niż dziewczynki, a objawy zwykle stają się wyraźne w okresie dojrzewania.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej, tomografię komputerową oraz badania funkcji oddechowej. Leczenie zależy od stopnia deformacji i wieku pacjenta – może obejmować fizjoterapię, stosowanie ortez uciskowych (metoda nieinwazyjna, szczególnie skuteczna u młodszych pacjentów) lub leczenie operacyjne (torakoplastyka) w cięższych przypadkach lub przy znacznym dyskomforcie psychicznym pacjenta.
Oprócz aspektu estetycznego, który może prowadzić do problemów psychologicznych, deformacja ta rzadko powoduje zaburzenia funkcjonalne układu oddechowego czy krążenia. Jednakże w niektórych przypadkach pacjenci mogą zgłaszać bóle w klatce piersiowej, trudności w wykonywaniu ćwiczeń fizycznych czy dyskomfort podczas leżenia na brzuchu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół noonana – Objawy
Zespół Noonana charakteryzuje się specyficznymi cechami dysmorficznymi twarzy, które są najbardziej wyraźne w okresie niemowlęcym i wczesnego dzieciństwa, obejmującymi m.in. hiperteloryzm, ptozę, nisko osadzone uszy, mikrognację oraz wysokie podniebienie. Występują również charakterystyczne deformacje klatki piersiowej (pectus excavatum lub carinatum) u 70-95% pacjentów oraz niskorosłość, z przeciętnym wzrostem dorosłych mężczyzn wynoszącym 162,5 cm, a kobiet 152,7 cm. Opóźnienie dojrzewania płciowego jest powszechne, a u chłopców często obserwuje się wnętrostwo. Występują także zaburzenia rozwoju psychoruchowego, hipotonia mięśniowa, a u 15-35% pacjentów łagodna niepełnosprawność intelektualna. Problemy hematologiczne, takie jak zaburzenia krzepnięcia (występujące u 20-30% pacjentów), oraz dysplazja limfatyczna z obrzękiem limfatycznym u około 20% pacjentów, są istotnymi elementami klinicznymi zespołu. Ponadto, pacjenci często doświadczają problemów okulistycznych (np. zez, amblyopia) i słuchowych (niedosłuch odbiorczy, przewlekłe zapalenie ucha środkowego).
ADHD, amblyopia, dysfagia, gastropareza, glejak, hiperkeratoza, hiperteloryzm, hipotonia mięśniowa, kardiomiopatia przerostowa, keloid, klatka piersiowa kurza, klatka piersiowa lejkowata, mięsak prążkowanokomórkowy, mikrognacja, neuroblastoma, niedosłuch czuciowo-nerwowy, niepełnosprawność intelektualna, nisko osadzone uszy, niskorosłość, obrzęk limfatyczny, oczopląs, opóźnione dojrzewanie płciowe, ptoza, skolioza, stenoza zastawki płucnej, stopa końsko-szpotawa, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wady wrodzone serca, wnętrostwo, wysiękowe zapalenie ucha środkowego, wysokie podniebienie, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca, zez - Leksykon chorób i schorzeń
Kostochondryt – Patofizjologia i mechanizm
Kostochondryt to zapalenie chrząstki łączącej żebra z mostkiem, najczęściej obejmujące 2.-5. połączenia żebrowo-chrzęstne, z zajęciem wielomiejscowym w ponad 90% przypadków. Schorzenie dotyczy głównie dorosłych w wieku 40-50 lat, z nieznaczną przewagą kobiet. Patofizjologia jest wieloczynnikowa i obejmuje mechanizmy zapalenia neurogenicznego, nierównowagi mięśniowej, neuropatii nerwów międzyżebrowych, bólu mięśniowo-powięziowego oraz dysfunkcji biomechanicznej stawów żebrowo-mostkowych i żebrowo-kręgowych. Ruchy klatki piersiowej podczas oddychania (około 22 000-23 000 razy dziennie) powodują przeciążenie stawów przednich, szczególnie przy sztywności stawów tylnych, co prowadzi do bólu i stanu zapalnego. W procesie zapalnym uwalniane są cytokiny i mediatory, takie jak prostaglandyny, które aktywują receptory bólu i powodują obrzęk oraz tkliwość w obrębie chrząstek żebrowo-mostkowych.
ból mięśniowo-powięziowy, Candida albicans, centralne uwrażliwienie, chrząstka żebrowo-mostkowa, dysbioza jelitowa, fibromialgia, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, klatka piersiowa kurza, klatka piersiowa lejkowata, kostochondryt, łuszczycowe zapalenie stawów, macierz pozakomórkowa, mediator zapalny, niedobór tiaminy, niedobór witaminy D, połączenie żebrowo-chrzęstne, połączenie żebrowo-mostkowe, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przebudowa macierzy pozakomórkowej, reumatoidalne zapalenie stawów, skolioza, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, staw międzykręgowy, staw mostkowo-obojczykowy, staw żebrowo-kręgowy, staw żebrowo-mostkowy, Streptococcus pneumoniae, uwalnianie cytokin, włókno kolagenowe, zapalenie neurogeniczne, zespół SAPHO, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon chorób i schorzeń
Wklęsłe żebro – Epidemiologia
Wklęsłe żebro (Pectus excavatum) jest najczęstszą wrodzoną deformacją klatki piersiowej, stanowiącą 90-95% wszystkich deformacji tego obszaru, z częstością występowania szacowaną na 1:300-1000 żywych urodzeń, choć dane radiologiczne sugerują nawet do 5% w populacji. Deformacja charakteryzuje się zapadnięciem mostka i przylegających chrząstek żebrowych, co prowadzi do charakterystycznego kształtu lejka. Występuje z przewagą u mężczyzn (stosunek 3:1 do 5:1), choć u kobiet deformacja może być niedodiagnozowana z powodu tkanki piersiowej. W około 35-40% przypadków stwierdza się dodatni wywiad rodzinny, co wskazuje na autosomalny recesywny mechanizm genetyczny, choć konkretny gen nie został jeszcze zidentyfikowany. Wklęsłe żebro może występować izolowanie lub w przebiegu zespołów genetycznych, takich jak zespół Marfana, Noonana czy Ehlersa-Danlosa, a u 20% pacjentów obserwuje się współistniejącą skoliozę (do 21%).
chrząstka żebrowa, duszność, dystrofia miotoniczna, echokardiogram, homocystynuria, klatka piersiowa kurza, korekcja chirurgiczna, neurofibromatoza typu I, objętość wyrzutowa, ocena kardiologiczna, osteogenesis imperfecta, pectus carinatum, pectus excavatum, płodowy zespół alkoholowy, pojemność minutowa serca, rezerwa płucna, rezonans magnetyczny, skolioza, test funkcji płuc, tomografia komputerowa, VO2 max, wklęsłe żebro, wrodzona choroba serca, wrodzona deformacja ściany klatki piersiowej, wskaźnik Hallera, zapadnięcie mostka, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Marfana, zespół Noonana, zespół Polanda