staw mostkowo-obojczykowy

Staw mostkowo-obojczykowy (articulatio sternoclavicularis) stanowi połączenie między mostkiem a obojczykiem, będąc jedynym stawowym połączeniem kończyny górnej z tułowiem. Jest to staw siodełkowy, posiadający krążek stawowy, który zwiększa kongruencję powierzchni stawowych i dzieli jamę stawową na dwie części.

Staw mostkowo-obojczykowy charakteryzuje się obecnością silnego aparatu więzadłowego, na który składają się więzadło mostkowo-obojczykowe przednie i tylne, więzadło żebrowo-obojczykowe oraz więzadło międzyobojczykowe. Stabilizacja stawu jest kluczowa, gdyż jego uszkodzenia mogą prowadzić do znaczących zaburzeń funkcjonalnych kończyny górnej.

W praktyce klinicznej staw mostkowo-obojczykowy może być miejscem rozwoju procesów zapalnych, zwyrodnień oraz urazów. Zwichnięcia tego stawu stanowią około 3% wszystkich zwichnięć w obrębie obręczy barkowej, często wymagając interwencji ortopedycznej. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz obrazowanie radiologiczne, a w przypadkach wątpliwych tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl